Międzynarodowy Dzień Muzeów w Berlinie

Brzmi ładnie, a z czym to się je? Zwłaszcza w mieście, w którym wydatki na kulturę obcięto tak radykalnie i nadal się tnie? Czy w tym dniu, przypadającym w 2026 roku na niedzielę 17 maja, wstępy do muzeów są bezpłatne?

Otóż tak. Ale tylko do kilku. Prawdę mówiąc, jest z tym trochę zamieszania, bo na oficjalnej stronie Niemieckiego Związku Muzeów nie ma zebranych wszystkich akcji z tego dnia. Trzeba szukać na własną rękę, do czego zresztą przeglądający są zachęcani. Czyli tak: jeśli 17 maja 2026 roku będziesz w Berlinie i chciał(a)byś odwiedzić któreś muzeum, to wejdź na stronę placówki i wyszukaj tam info, czy coś się będzie działo. Prościzna.

Tyle, że info o Międzynarodowym Dniu Muzeów wcale nie musi być na głównej stronie. Trzeba patrzeć głębiej, w kalendarz (Kalender) lub imprezy (Veranstaltungen). A te, dość często aktualizowane są tylko po niemiecku. Jeśli jednak już dokopiesz się do danego dnia, to szukaj hasła „Eintritt frei”. Gwarancji na to rozwiązanie też nie daję, bo może się okazać, że wstęp wolny jest na jakiś wykład, albo imprezę na wolnym powietrzu przed muzeum.

Do których muzeów wstęp bezpłatny?

Zgodnie z obyczajem blogowego nudziarza i wytycznych SEO tutaj powinien być długaśny akapit, o tym co to jest za dzień, kto go ustanowił, po co się go obchodzi i tak dalej, bla, bla, bla…

Ja jednak przejdę od razu do rzeczy i wymienię muzea, które tego dnia mają wstęp wolny. Bo przecież o to chodzi, prawda? To nie będą jednak absolutnie wszystkie muzea, bo nie jestem w stanie wejść na stronę każdej z ponad 150 placówek. Zostawiam jednak okienko w komentarzach, jeśli interesuje Cię konkretny obiekt, pytaj. Jak będę miała czas, poszukam i odpowiem.

Te muzea miały bezpłatny wstęp w 2025 roku

1. Niemieckie Muzeum Techniki (Deutsches TechnikMuseum)
2. Muzeum Przyrodnicze (Museum für Naturkunde)
3. Niemieckie Muzeum Historii (tylko wystawy czasowe, Deutsches Historisches Museum)
4. Wystawa „Mythos Germania”
5. Cytadela w Spandau

A co poza tym?

Poza tym w muzeach naprawdę sporo się dzieje. Obawiam się jednak, że znakomita część tych akcji to oprowadzania, warsztaty, odczyty itp. w języku niemieckim.

Warto spojrzeć na program w pałacach i ogrodach Fundacji Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburgia (również Poczdam), bo zazwyczaj jest tam sporo mini-koncertów, wywózka egzotycznych roślin z oranżerii do parków (Neuer Garten, Poczdam), i specjalne otwarcie wież pałacu Orangerieschloss w Poczdamie. Więcej szczegółów.

Co będzie się działo w państwowych muzeach w Berlinie, dam znać w kwietniu 2026 roku. Zazwyczaj są przeprowadzane jakieś akcje, a teraz z okazji 200-lecia Wyspy Muzeów (świętowanej przez 5 lat, 2025-2030) można liczyć na jakieś ciekawe wydarzenia.

Jeśli chodzi o Miejskie Muzea Berlina (Stadtmuseum Berlin) to również sprawdzam w kwietniu.

Pamiętaj, że jest to dzień obchodzony na całym świecie, więc sprawdź program muzeów koło siebie. Ja w 2025 roku miałam jedynie wykład w Muzeum Hangeul w Seulu o nowych wyzwaniach językowych, jakie pojawiają się wraz z rozwojem AI. Po koreańsku….

Międzynarodowy Dzień Muzeów

Dla formalności

Międzynarodowy Dzień Muzeów obchodzony jest co roku 18 maja z inicjatywy Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM). W 2025 roku wydarzenie odbyło się pod hasłem „Przyszłość muzeów w dynamicznie zmieniających się społecznościach”, które zachęcało do refleksji nad rolą muzeów w świecie pełnym wyzwań i transformacji. W Niemczech w inicjatywie uczestniczy ponad 7 100 muzeów, co czyni to święto wyjątkową okazją do kulturalnych odkryć. Oficjalna strona Międzynarodowego Dnia Muzeów w Niemczech. 

Noc Walpurgi w Berlinie

Przyznam się, że nigdy nie uczestniczyłam w nocnych szaleństwach tuż przed 1 maja. Powód był prosty: majówka to jeden z najbardziej wytężonych okresów pracy przewodnika w mieście. Trzeba było być wyspanym. A i wcześniej Noc Walpurgi w Berlinie (Walpurgisnacht) jakoś mnie nie interesowała, bo 1 maja kojarzył mi się z zamieszkami, demonstracjami i ogólnym niepokojem.

Dzisiaj poszłabym do Mauerpark (lub gdzie indziej) z ciekawości, zobaczyć jak ta uświęcona dawnymi zwyczajami tradycja wygląda w nowoczesnym wydaniu w wielkim mieście.

I oczywiście zawsze chciałam wziąć w najbardziej spektakularnej imprezie w Niemczech, to jest Nocy Walpurgi na Brocken w górach Harz. Tym bardziej, że od kilku lat jeżdżę śladami Goethego. No, ale na razie się nie zeszło, a mi pozostają tylko zdjęcia z moich wycieczek przed rozpoczęciem majówki.

Co się dzieje w Berlinie w Noc Walpurgi 2025

Aktualizacja informacji na 2026 rok nastąpi w połowie kwietnia. Przejrzyj jednak poniższe propozycje, bo one często się powtarzają (są tradycją i stałym punktem w kalendarzu danego klubu/obiektu).

Majówkę w stolicy Niemiec możesz rozpocząć już po południu 30 kwietnia. Największe imprezy odbywają się w Mauerpark (park na terenie dawnych zabezpieczeń granicznych, z fragmentami wewnętrznego muru berlińskiego), w „artystycznej przestrzeni miejskiej” Holzmarkt oraz w miejscu o podobnym charakterze „Neue Zukunft”.

Mauerpark

„Pokojowa Noc Walpurgi” (Friedvolle Walpurgisnacht) zaczyna się już późnym popołudniem, bo od 16.00, programem dla dzieci. Mieszkańcy, goście i twórcy wspólnie kształtują ten wyjątkowy wieczór — z ogniskiem, muzyką, żonglerką ogniową, bańkami mydlanymi i tańcem w noc majową. Impreza ma charakter niekomercyjny, wstęp jest bezpłatny i jest to całkiem dobre miejsce oraz okoliczność, by doświadczyć berlińskiej atmosfery.

Mauerpark, od 16.00
Bernauer Str. 63, 13355 Berlin
Dojazd: M10 (Tram), 247 (Bus), Wolliner Str.
www.friedvolle-walpurgisnacht.de

Holzmarkt

Nazwa Holzmarkt przypomina o istniejącym tu kiedyś, nad brzegiem Sprewy targu drzewnym. Dzisiaj nawiązują do tego niewątpliwie barwne, drewniane elewacje budynków oraz infrastruktura. Trudno określić jednym słowem to miejsce, więc poprzestanę na „miejskiej wiosce”, powstałej z inicjatywy ludzi, chcących ocalić cenny grunt nad rzeką od kolejnych drogich apartamentowców i biurowców.

30 kwietnia pod hasłem Open Air odbędzie się impreza na świeżym powietrzu, rozpoczynająca sezon w Holzmarkt. Wstęp od 15.00, muzyka (4 DJ-ów) do 22.00 (potem można kontynuować w klubie KATER).

Holzmarkt 25, 15.00-22.00
Holzmarktstraße 25, 10243 Berlin
wstęp: 5€ (dzieci do lat 12 bezpłatnie)
Dojazd: S Ostbahnhof (S-Bahn lub bus)
www.holzmarkt.com

Neue Zukunft

Neue Zukunft to alternatywna przestrzeń kulturalna w Berlinie, łącząca niezależne kino, scenę koncertową, teatr i bar w jednym nieformalnym miejscu. Położona w dzielnicy Friedrichshain, działa w duchu DIY i gości zarówno wydarzenia muzyczne, jak i artystyczne eksperymenty. Latem przyciąga klimatycznym kinem plenerowym, a przez cały rok – autentyczną atmosferą i programem poza głównym nurtem.

30 kwietnia 2025 roku odbędzie się tam festyn pod hasłem „Noc Walpurgi”. Już od 16.00 pokazy artystów, muzyka DJ, targ staroci, kino na świeżym powietrzu, itp. Wstęp wolny.

Neue Zukunft, od 16.00
Alt-Stralau 68, 10245 Berlin
Dojazd: Bus 194, 347, M43 (Margrafenmarkt), S Treptower Park + 10 minut spacer
www.neue-zukunft.org

Goerzwerk

Pojęcia nie mam, kto miałby się wybrać na peryferia Berlina, do miejsca, w którym nigdy nie byłam, ale podaję, bo a nuż, ktoś nocuje w pobliżu. Goerzwerk znajduje się w okręgu Steglitz-Zehlendorf i w linii prostej do Brandenburgii ma jakieś 600 metrów. A położony jest przy Goerzallee. A na Goerzallee, w tamtejszych akademikach 20 lat temu spędziłam niejeden dzień i noc na… nazwijmy to „studenckich aktywnościach”.

Goerzwerk to zabytkowy kompleks przemysłowy, zbudowany w 1915 roku przez firmę Carla Paula Goerz’a. Specjalizował się on w optyce i precyzyjnej mechanice, a obiekt służył jako zakład produkcyjny sprzętu optycznego, w tym celowników wojskowych. W 1926 roku firma została wchłonięta przez konsorcjum Zeiss Ikon, co zakończyło jej samodzielną działalność. Mimo to, pamięć o jej produktach przetrwała, a jej produkty są nadal cenione przez kolekcjonerów i miłośników fotografii. ​

Współcześnie, dawna siedziba firmy w Berlinie została przekształcona w kompleks Goerzwerk, który łączy przestrzenie biurowe, pracownie artystyczne i miejsca wydarzeń kulturalnych, kontynuując tradycję innowacyjności i kreatywności.

I właśnie 30 kwietnia oraz 1 maja na terenie Goerzwerk odbędzie się familijny festyn połączony z targiem regionalnych produktów. Pojechałabym. Na zdjęciach wypatrzyłam blachy domowego ciasta, flaszki likieru jajecznego i obiecujące bochenki chleba. Ale to nie byłyby główne powody. W sobotę stawia się tam „drzewko majowe”. Maibaum to tradycyjnie ozdobione drzewo lub słup, stawiany 1 maja w niemieckich wsiach i miasteczkach jako symbol płodności oraz odradzającej się natury i wspólnoty. W Berlinie to ewenement. Dodatkowo jest muzyka na żywo, a w późniejszych godzinach taka z DJ-em. Jednak ja zdecydowałabym się na oprowadzanie po dawnym zakładzie (po niemiecku, 10€), gdyż interesuje mnie historia przemysłu i takie też lokalne zabytki. Ale rozumiem, że to nie dla każdego. Więc od razu dodam, impreza w Goerzwerk to raczej lokalny festyn, nic na wielką skalę, ale z całą pewnością autentyczny, z berlińskim klimatem na pograniczu wiejskiej Brandenburgii. W niedzielę ciąg dalszy, z lokalnym pchlim targiem (ubrania, zabawki), magikiem i muzyką na żywo. W oba dni, wstęp bezpłatny.

Goerzwerk, 30 kwietnia od 15.00, 1 maja od 12.00
Goerzallee 299, 14167 Berlin
Dojazd: Bus 285 (Alsterweg)
www.goerzwerk.de

Tanz in den Mai w klubach

Późnym wieczorem, 30 kwietnia, w wielu berlińskich klubach zaczynają się imprezy, chociaż pod nieco zakamuflowaną nazwą „Tanz in den Mai” (tanecznie w maj). Wstępy oscylują przeważnie między 10 a 25 euro. Jeśli jesteś zainteresowany/a poszukaj info na stronach klubów (ew. centrów kultury i barów) Berghain, Kulturbrauerei, Insomnia Club, Peter Edel, Barkett, Dunckerclub (świętowany Beltane),  Birgit & Bier, Der Weiße Hase, Beate Uwe, Bohnengold, Humboldthain Club, Lokschuppen Berlin, Maaya, Void Club, Astra, Lido, Badehaus Berlin.

Noc Walpurgi

Noc Walpurgi, obchodzona z 30 kwietnia na 1 maja, to jedno z najstarszych i najbardziej fascynujących świąt w tradycji niemieckiej. W średniowieczu była związana z wierzeniami ludowymi i obrzędami mającymi na celu odpędzenie złych duchów oraz ochronę przed czarami. Nazwa „Walpurgisnacht” pochodzi od świętej Walpurgi, niemieckiej zakonnicy z VIII wieku, która miała chronić przed złem. W tradycji ludowej była to noc, kiedy czarownice miały spotykać się na górze Brocken w Harz, by odprawiać swoje rytuały.

W dawnych czasach Noc Walpurgi była obchodzona z ogniskami, tańcami, śpiewami oraz zabawami mającymi na celu zbliżenie ludzi do natury i zapewnienie urodzaju w nadchodzącym roku. Była to również okazja do świętowania w gronie wspólnoty, z naciskiem na obrzędy mające na celu odstraszenie złych duchów.

W Berlinie to miejska tradycja, która narodziła się w latach 90. jako anarchiczna celebracja wolności, inspirowana rytuałem „tańca majowego”. Początkowo obchodzona dziko na Kollwitzplatz i w Mauerparku, przez lata łączyła radosną improwizację z politycznym protestem, czasem przeradzając się w starcia z policją, płonące kontenery i zamieszki. Obecnie Noc Walpurgi to raczej spokojne wydarzenie z koncertami, festynami i atrakcjami dla rodzin. Ci, którzy wspominają jej buntowniczy charakter, dzisiaj prowadzą swoje dzieci na lokalny festyn, kieliszek eko-wina zagryzają pajdą chleba z wymyślnym „aufstrichem” (Brotaufstrich – smarowidło do chleba), a przed 22.00 już kimają na domowej kanapie.

2026 w Berlinie

2026 rok zdominowany będzie raczej przez lokalne rocznice oraz największe wydarzenie sportowe w świecie piłki nożnej: mistrzostwa świata. 100 lat obchodzić będzie Lufthansa, niemieckie linie lotnicze. Również targi rolnictwa, żywności i ogrodnictwa, czyli Berliński Zielony Tydzień (Grüne Woche) świętują w tym roku swoje 100-lecie. Na terenach targowych będzie jeszcze jedna okazja do celebrowania: we wrześniu będzie 100 lat jak powstała Wieża Radiowa (Funkturm).  A obok, na dawnym torze wyścigowym AVUS, w 1926 roku odbyły się pierwsze Grand Prix Niemiec, które wygrał Rudolf Caracciola. Ten „tor” wciąż istnieje – to fragment autostrady A115.

Już w lutym, po sześciu latach gruntownego remontu, ponownie otwarta zostanie Krypta Hohenzollernów w Katedrze Berlińskiej.

W świecie kultury kontynuowane będą obchody 200-lecia Wyspy Muzeów, rozłożone od zeszłego roku na pięć lat. W Starej Galerii Narodowej, od maja będzie niebywała okazja, by obejrzeć ponad 100 dzieł epoki impresjonizmu i klasycznej moderny. Muzeum sztuki współczesnej, Hamburger Bahnhof, świętować będzie swoje 30-lecie, a Niemieckie Muzeum Żydowskie 25 lat od otwarcia. Pod koniec 2026 roku na terenie kompleksu olimpijskiego zostanie otwarte Muzeum Sportu (Sportmuseum).

Kalendarz świata sportu i rozrywki w Berlinie zyskał nowe pozycje na stałe. W styczniu rozegrany zostanie mecz NBA, a w Teatrze przy Placu Placu Poczdamskim obejrzeć już można pokazy Cirque du Soleil ALIZÉ.

Na berlińskich scenach pojawią się między innymi Guns’n Roses, The Cure, Lenny Kravitz i Die Toten Hosen.

Jeśli chcesz pozostać na bieżąco z wydarzeniami w  Berlinie, które będę regularnie uzupełniać, zapraszam do polubienia strony na Facebook Przewodnik Po Berlinie.

TOP 9 wydarzeń w Berlinie 2026

16-25 stycznia – targi żywności i rolnictwa (Internationale Grüne Woche) – 100 lat! www.gruenewoche.de
12-22 lutego – Międzynarodowy Festiwal Filmowy Berlinale, www.berlinale.de
22-25 maja – Karnawał Kultur, festiwal kultur świata, koncerty, pokazy, kuchnia, korowód
21 czerwca – Fete de La Musique, święto muzyki na ulicach Berlina www.fetedelamusique.de
25 lipca, sobota – Christopher Street Day, ‘parada równości’, www.csd-berlin.de
29 sierpnia, sobota – Długa Noc Muzeów, muzea otwarte do 2 w nocy, specjalne pokazy, akcje, koncerty
27 września, niedziela – Berliński Maraton, www.bmw-berlin-marathon.com
9-18 października – Festiwal Świateł (Festival of Lights), iluminacje berlińskich zabytków
24 listopada – 24/31 grudnia – Świąteczne Jarmarki Bożonarodzeniowe, świąteczna atmosfera w Berlinie

Tylko w 2026 roku!

28 lutego 2026, sobota – Otwarty Dzień w Katedrze Berlińskiej, otwarcie Krypty Hohenzollernów, wstęp wolny (po blisko sześcioletnim remoncie ponownie zostanie udostępniona Krypta Hohenzollernów w podziemiach Katedry Berlińskiej, bezpłatne wejścia do najważniejszej protestanckiej świątyni Niemiec zdarzają się rzadko, na co dzień bilet kosztuje 10€)

27 maja – 29 września 2026 – Cassirer und der Durchbruch des Impressionismus (Cassirer i przełom impresjonizmu). Wystawa czasowa w Starej Galerii Narodowej – ukazuje rolę Paula Cassirera jako odważnego właściciela galerii i promotora modernizmu, który wprowadził impresjonistów na niemieckie salony, a młodej awangardzie otworzył drogę do muzeów. Ponad sto dzieł Monet’a, Cézanne’a, Renoira, van Gogha i wielu innych. –> Więcej informacji

20 marca – 9 sierpnia 2026 – Brancusi. Wystawa w Nowej Galerii Narodowej. Największa od pół wieku wystawa rumuńskiego artysty Constantina Brâncușiego w Niemczech. Ponad 150 prac rzeźbiarskich, fotograficznych i filmowych, a także materiały archiwalne z Centre Pompidou i międzynarodowych kolekcji. Kultowe dzieła „Pocałunek”, „Ptak w przestrzeni”, „Śpiąca muza” czy „Nieskończona kolumna”, plus wyjątkowa rekonstrukcja paryskiej pracowni artysty. Patronat nad wystawą objęli wspólnie prezydent RFN Frank-Walter Steinmeier oraz prezydent Republiki Francuskiej Emmanuel Macron.

Sportowe imprezy masowe (wybór)

Jeśli jesteś turystą indywidualnym, to w dni masowych imprez sportowych warto w śródmieściu polegać na komunikacji metrem i kolejką S-Bahn. Autobusy i tramwaje mogą mieć zmienione lub odwołane odcinki tras.

15 stycznia – rozgrywki NBA w Berlinie (poważnie, od teraz regularnie)
29 marca, niedziela – Berliński Półmaraton, www.generali-berliner-halbmarathon.de
19 kwietnia, niedziela, Bieg S25 (okolice stadionu olimpijskiego), www.berlin-laeuft.de
16 maja, sobota – Bieg Kobiet (Strasse des 17. Juni, okolice Bramy Brandenburskiej), www.berliner-frauenlauf.de
20 maja, środa Firmenlauf (Bieg Firmowy), www.berliner-firmenlauf.de
23 maja, sobota – finał Pucharu Niemiec w piłce nożnej (Stadion Olimpijski, większe place w Berlinie)
7 czerwca, niedziela – Sternfahrt ADFC i festiwal pod Bramą Brandenburską, zjazd rowerowy www.berlin.adfc.de
1 sierpnia, sobota – Adidas Runners City Night Berlin (nocny bieg, Ku’Damm)
27 września, niedziela – Berliński Maraton, www.bmw-berlin-marathon.com

Festiwale muzyczne, filmowe i artystyczne

12-17 lutego – TanzOlymp, Międzynarodowy Festiwal Taneczny Młodzieży
20-29 marca – MaerzMusik, festiwal muzyczny, różnorodne gatunki i trendy, www.berlinerfestspiele.de
15-22 kwietnia – Achtung Berlin, młodzi twórcy filmowi z Berlina i Brandenburgii, www.achtungberlin.de
1-3 maja – Gallery Art Weekend, www.gallery-weekend-berlin.de
24 maja, niedziela – Staatsoper für Alle, koncert orkiestry Opery Narodowej na Bebelplatz, wstęp wolny
29-31 maja – XJazz 2026, festiwal jazzowy, różne lokalizacje
12-14 czerwca – Dni Otwartych Drzwi w Hamburger Bahnhof, Galerii Sztuki Współczesnej, wstęp wolny
28 czerwca – 4 lipca – Jazzwoche Berlin, Tydzień Jazzu w Berlinie
9-12 lipca – Classic Open Air am Gendarmenmarkt, koncerty muzyki klasycznej na Gendarmenmarkt
18-19 lipca – Lollapalooza Festival, festiwal kultury, mody i jedzenia, www.lollapaloozade.com
31 lipca – 16 sierpnia – Young Euro Classic, festiwal muzyki klasycznej, www.young-euro-classic.de
9-13 września – Berlin Art Week, www.berlinartweek.de

Festiwale i festyny dzielnicowe

13-14 czerwca – Festiwal Sztuki w Pankow (Kunstfest Pankow)
26-28 czerwca – Festiwal w Kreuzberg (Kreuzberg-Festival)
3-4 lipca – 48 Stunden Neukölln (48 Godzin w Neukölln)
28 marca – 3 maja – Berliner Frühlingsfest am Kurt-Schumacher-Damm, festyn wiosenny

Imprezy targowe (wybór)

Duże imprezy o międzynarodowym zasięgu

16-25 stycznia – Międzynarodowy Zielony Tydzień 2026 (Internationale Grüne Woche 2026) – 100 lat! www.gruenewoche.de
3-5 marca – Międzynarodowa Giełda Turystyczna 2026 (ITB Berlin 2026), ITB Berlin
10-14 czerwca – Targi Lotnicze w Berlinie (ILA 2026)
4-8 września – Międzynarodowa Wystawa Radiowa (Internationale Funkausstellung, IFA, targi elektroniki), www.ifa-berlin.com

Berlińskie ciekawostki targowe

14-15 lutego – BeMarket, targ artystów, designerów i rzemieślników, produkty związane z Berlinem
22 lutego – Japanmarket Berlin, japoński targ kultury i designu w Berlinie (pokazy, warsztaty)
27-29 marca – Ostpro Berlin, targi produktów z Niemiec wschodnich (również klimat dawnego NRD)

Pozostałe, ale też ciekawe

30 stycznia – 2 lutego – Berlin Fashion Week (Berliński Tydzień Mody), fashionweek.berlin
14 lutego – One Billion Rising, masowa akcja taneczna pod Bramą Brandenburską przeciwko przemocy
30 kwietnia – Noc Walpurgii, zobacz, co się dzieje w berlińskich klubach
1 maja, piątek –  Święto Pracy, spodziewane przemarsze i demonstracje w śródmieściu
9-10 maja – „Classic Days” na Kurfürstendamm, zlot starych samochodów, www.die-classic-days-berlin.de
17 maja, niedziela – Międzynarodowy Dzień Muzeów, zobacz co tego dnia się dzieje w Berlinie
6 czerwca, sobota – Długa Noc Nauki, www.langenachtderwissenschaften.de
7 czerwca, niedziela – Festiwal Ekologiczny pod Bramą Brandenburską
21 czerwca – Fete de La Musique, www.fetedelamusique.de
27-28 czerwca – Dzień Architektury, oprowadzania, wykłady, pokazy
18-19 lipca – Lesbisch-Schwules Stadtfest, Lesbijsko-Gejowski Festyn Miejski (Nollendorfplatz)
wrzesień – Długa Noc Religii, www.nachtderreligionen.de
13 września – Dzień Otwartych Zabytków, co to za dzień i dla kogo?
3 października, sobota – Dzień Jedności Niemiec, Dzień Otwartych Drzwi w Przedstawicielstwach Landów
31 grudnia – Sylwester w Berlinie

Dni wolne od pracy, zamknięte sklepy

1 stycznia, środa – Nowy Rok
8 marca, niedziela – Międzynarodowy Dzień Kobiet
3 kwietnia, piątek – Wielki Piątek
5 kwietnia, niedziela – Wielkanoc
6 kwietnia, poniedziałek – Wielkanocny Poniedziałek
1 maja, piątek – Dzień Pracy
14 maja, czwartek – Wniebowstąpienie Chrystusa
24 maja, niedziela – Zielone Świątki
25 maja, poniedziałek – Poniedziałek Zielonoświątkowy
3 października, sobota – Dzień Jedności Niemiec
25-26 grudnia, piątek, sobota – Boże Narodzenie

Informacje dla pilotów wycieczek

Drodzy Piloci Wycieczek do Berlina. Imprezy masowe mają znaczny wpływ na ograniczenie swobodnych przejazdów w śródmieściu. Jeśli wybierasz się autokarem turystycznym do Berlina jako pilot wycieczek, koniecznie zwróć uwagę na terminy imprez sportowych podanych powyżej.

Wielki zjazd rowerowy Sternfahrt ADFC pokrywa się w tym roku z niedzielą długiego weekendu święta Bożego Ciała. Jeśli macie taką możliwość, zaplanujcie na niedzielę 7 czerwca Poczdam (też mogą być utrudnienia na dojeździe), Wyspę Tropikalną, Spreewald, itp.

Ponadto warto zwrócić uwagę na 1 maja (przemarsze, demonstracje), 24 maja (pochód Karnawału Kultur przed dojazdową ulicę Frankfurter Allee/Karl-Marx-Allee) 25 lipca (pochód społeczności LGBT w śródmieściu) i 3 października (możliwy festiwal pod Bramą Brandenburską z okazji święta zjednoczenia Niemiec). Mimo, że maratony odbywają się w niedziele, utrudnienia w ruchu ulicznym występują już w poprzedzającą sobotę, a czasem i piątek wieczór/noc.

W 2026 roku w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Meksyku odbędą się Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej. W poprzednich latach, wzdłuż ulicy Straße des 17. Juni, organizowana była Strefa Kibica (Fanmeile). W tym roku nie ma jeszcze oficjalnego potwierdzenia, ale jest dużo prawdopodobieństwo, że taka impreza się odbędzie. Należy wówczas wziąć pod uwagę, że część ulicy za Bramą Brandenburską będzie zablokowana dla ruchu od 11 czerwca do 19 lipca (ze względu na logistykę również kilka dni wcześniej i kilka dni później). Po obu stronach ulicy Straße des 17. Juni znajduje się duży parking autobusowy, dlatego warto wcześniej podjąć odpowiednie decyzje logistyczne z kierowcą.

Wyspa Muzeów w Berlinie. Okrągły jubileusz od 2025 roku

Wyspa Muzeów w Berlinie powinna być znana każdemu miłośnikowi sztuki. Któż bowiem nie słyszał o Ołtarzu Pergamońskim czy popiersiu królowej Nefretete. Przyznam, że kiedy dowiedziałam się o planowanym jubileuszu, nie od razu skojarzyłam, od którego to wydarzenia został on wyznaczony. Setki razy, stojąc przed fasadą Starego Muzeum, pierwszym wybudowanym w Berlinie, opowiadałam o jego otwarciu w 1830 roku. Baaa, grupom szkolnym kazałam wyliczać datę zapisaną rzymskimi znakami, widoczną w inskrypcji na fasadzie (1828). Ale skąd 1825?

Otóż 9 lipca 1825 roku położono kamień węgielny pod budowę pierwszego, publicznego muzeum sztuki w stolicy Prus. Takie istniały już w Paryżu, Lizbonie i Londynie. Berlin nie chciał być gorszy.

Z ciekawości spojrzałam do kronik miasta, czy w 1925 roku odbywały się jakieś uroczystości i wygląda na to, że decydenci, naukowcy czy artyści byli jednak zajęci czymś innym. Oto 9 lipca 1925 roku Albert Einstein przedstawił Berlińskiej Akademii pracę pt. „Jednolita teoria pola grawitacji i elektryczności”. Kilka dni wcześniej w Pruskiej Akademii Nauk chemik Otto Hahn wygłosił mowę z okazji przyjęcia do owej instytucji. W 1938 roku, wraz z Fritz’em Strassmannem przeprowadzi on pierwszą reakcję rozszczepienia atomu. A wracając do lipca 1925 roku, to właśnie wtedy oficjalnie nakazano zakładać psom kagańce.

Tak jak przypuszczałam, 100. rocznicę powstania berlińskich muzeów obchodzono w 1930 roku. 1 sierpnia w oranżerii pałacu Charlottenburg otworzono na nowo muzeum poświęcone twórczości rzeźbiarza Daniela Raucha. Znacznie ważniejszym wydarzeniem było jednak otwarcie nowego gmachu Muzeum Pergamonu. Tego, które stoi do dzisiaj i jest aktualnie w remoncie. Miało to miejsce 2 października.

I tak właśnie zamierza świętować Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego (Stiftung Preußischer Kulturbesitz), która zarządza m.in. Państwowymi Muzeami w Berlinie. Przez 5 lat, począwszy od 2025 roku.

Pięć to również liczba muzeów wchodzących w skład kompleksu Wyspa Muzeów, dlatego każde z nich dostanie co roku swoją własną prezentację.

Główna wystawa 2026. Cassirer i impresjonizm

Cassirer und der Durchbruch des Impressionismus to jedna z najciekawszych zapowiedzi na berlińską wiosnę–lato 2026. Od 22 maja do 27 września Stara Galeria Narodowa (Alte Nationalgalerie) pokaże ponad sto dzieł francuskiego i niemieckiego impresjonizmu oraz klasycznej moderny, a punktem wspólnym tego zestawu będzie osoba Paula Cassirera.

Cassirer (1871–1926) był kluczowym berlińskim marszandem i wydawcą. Dzięki niemu francuscy impresjoniści — Edgar Degas, Paul Cézanne, Édouard Manet, Claude Monet, Auguste Renoir czy Vincent van Gogh — po raz pierwszy zyskali szeroką uwagę w niemieckojęzycznym świecie. Właśnie poprzez jego galerie liczne prace trafiły do zbiorów muzealnych i prywatnych, w tym także do Nationalgalerie. Cassirer był postacią, która potrafiła wywołać debatę publiczną: jego wystawy nie tylko kształtowały gusty, ale też przesuwały granice akceptowalności nowej sztuki.

Nie ograniczał się przy tym do Francji. Aktywnie promował niemiecki impresjonizm i wspierał berlińską Secesję, w której pierwsze skrzypce grali Max Liebermann, Lovis Corinth i Max Slevogt. Równolegle inwestował w twórców przecierających szlak ku modernizmowi: Edvarda Muncha, Augusta Gaula, a potem Ernstów Barlacha i Kirchnera oraz Paulę Modersohn-Becker. Dzięki temu program jego galerii stał się jednym z najważniejszych kanałów wprowadzania moderny do niemieckiej kultury.

Biografia Cassirera ma też ciemniejszą stronę. W styczniu 1926 roku, po burzliwym sporze rozwodowym i w atmosferze narastających stresów finansowo-towarzyskich, popełnił samobójstwo, strzelając do siebie w berlińskim Pałacu Sprawiedliwości. Miał 54 lata. Jego śmierć zamknęła pewną epokę rozwoju rynku sztuki w Berlinie.

Wystawa obiecuje przywrócić tę postać zbiorowej pamięci i pokazać, jak wiele z tego, co dziś uważamy za oczywiste w muzealnych salach, musiało zostać najpierw sprowadzone, wypromowane i obronione przez pojedynczego, wyjątkowo upornego marszanda. Do ekspozycji przygotowano obszernie ilustrowany katalog. Kuratorką jest Josephine Klinger, a projekt współprowadzi Franziska Lietzmann. Wystawa powstaje we współpracy z Staatliche Museen zu Berlin i dzięki wsparciu Kuratorium Preußischer Kulturbesitz oraz stowarzyszenia przyjaciół Nationalgalerie.

Pozostałe wystawy na Wyspie Muzeów

Jeszcze tylko do 15 lutego 2026
Wystawa „Goya – Monet – Degas – Bonnard – Grosse. Die Scharf Collection” w Starej Galerii Narodowej po raz pierwszy w pełnym zakresie zaprezentuje niemiecką prywatną kolekcję francuskiej sztuki XIX i XX wieku oraz współczesnej sztuki międzynarodowej.

Do 3 maja 2026 roku
Wystawa „Grundstein Antike. Berlins erstes Museum” (dosł. „Kamień węgielny antyku. Pierwsze muzeum Berlina”) prowadzi bezpośrednio do początków powstania Wyspy Muzeów. Ekspozycja ukazuje architekturę i historię Starego Muzeum jako rdzenia dzisiejszej kolekcji antycznej oraz wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO kompleksu Wyspy Muzeów.

6 lutego do 19 lipca 2026
Gebaute Gemeinschaft. Göbeklitepe, Taş Tepeler und das Leben vor 12.000 Jahren. (Zbudowana wspólnota. Göbeklitepe, Taş Tepeler i życie sprzed 12 000 lat.) W James-Simon-Galerie zobaczycie spektakularne znaleziska z Göbeklitepe i okolic Şanlıurfy – monumentalne rzeźby, T-konstrukcje i elementy architektury stworzone przez społeczności na progu przejścia z łowiecko-zbierackiego trybu życia do osiadłości. To okres wcześniejszy niż Stonehenge i piramidy, a jednocześnie kluczowy dla zrozumienia, jak powstawały najstarsze wspólnoty i jakie więzi je scalały. Ekspozycję uzupełniają współczesne fotografie Isabel Muñoz oraz rekonstrukcje architektoniczne; większość obiektów z muzeum w Şanlıurfie prezentowana jest po raz pierwszy poza Turcją.

Od 21 marca 2026 do 10 stycznia 2027
Schicksal in den Sternen Die Anfänge des Tierkreises. (Los zapisany w gwiazdach. Początki zodiaku.) W Nowym Muzeum (Neues Museum) pokazane zostanie, jak starożytny zodiak łączył astronomię z astrologią, wiarę z nauką i porządek nieba z niepewnością ludzkiego losu. Ekspozycja prowadzi od Babilonii przez Egipt, Grecję i Rzym, opisując narodziny horoskopu jako praktyki dostępnej nie tylko władcom, lecz także zwykłym ludziom. Pokazywane artefakty i papirologiczne źródła wyjaśnią, jak zodiak stał się narzędziem obserwacji, obliczeń i przewidywania, a zarazem projekcją odwiecznej potrzeby sensu i samopoznania.

Od października 2026 do kwietnia 2027
Dschingis Khan und die Welt der Mongolen. (Czyngis-chan i świat Mongołów). W James-Simon-Galerie zostanie przedstawiona wielka archeologiczna opowieść o imperium mongolskim, zbudowana wokół 800. rocznicy śmierci Czyngis-chana. Zaprezentowane zostaną rzadkie zabytki z pół tysiąca lat życia koczowników; wiele z nich nigdy nie było pokazywanych poza Mongolią, część pochodzi z polskich, rumuńskich i niemieckich zbiorów. W centrum narracji znajdzie się „mongolskie stulecie” (1250–1350), okres, który przeobraził eurazjatycki świat i którego obraz został ostatnio gruntownie zrewidowany dzięki wspólnym badaniom mongolsko-niemieckim. Wydarzeniem politycznym będzie otwarcie wystawy w obecności prezydenta Mongolii podczas oficjalnej wizyty państwowej w Niemczech.

Źródła:
Informacje Prasowe Stiftung Preußischer Kulturbesitz

Nie lubię muzeów

Nawet jeśli ktoś nie przepada za muzeami, polecam obejrzeć cały kompleks z zewnątrz. Szczególnie urokliwe są kolumnady przy Starej Galerii Narodowej, których gruntowny remont zakończył się w zeszłym roku. To jedno z mniej znanych miejsc w Berlinie, w którym instagramowe i tik-tokowe (tylko bez szaleństw) fotki oraz nagrania wyjdą spektakularnie.

Nie jest jeszcze znany termin, ale pod kolumnadę prawdopodobnie powróci wyjątkowy bar z odświeżającymi napojami i programem powstałym przy współpracy z portalem VisitBerlin. Jeśli będzie to tak, jak w zeszłym roku, to w sierpniu od czwartku do niedzieli w godzinach 16.00-22.00 (niedziela do 20.00) będzie można się rozsiąść na leżakach z drinkiem w ręku. A w każdy czwartek dodatkowo coś z kultury (najczęściej odczyty) i po 18.30 muzyka z DJ-em. Wstęp do Kolonnaden-Bar wolny.

Ponadto zapowiadane są Noce Filmowe z UFA (klasyki kina) na świeżym powietrzu, koncerty i wystawy pod gołym niebem.

Ołtarz Pergamonu dostępny od 2027 roku

I jeszcze coś, z czego może nie wszyscy zdają sobie sprawę. Pamiętam bowiem, jaka „rozpacz” podsycana przez media clickbajtami, została rozpętana przy zamknięciu ostatniego fragmentu Muzeum Pergamonu. Krzykliwe tytuły lamentowały o nadchodzącej, wieloletniej niedostępności najsłynniejszego muzealnego obiektu w Berlinie, co mogło budzić pewien smutek, zważywszy na podawaną datę otwarcia – w 1937 roku.

Mało kto zauważał wówczas trzeźwo, że tak jak muzeum było zamykane etapami, tak będzie też następować jego ponowne otwarcie. A fragment z Ołtarzem Pergamonu będzie dostępny już w 2027 roku i odwiedzający będą do niego przechodzić przez wspomnianą kolumnadę. Swoją drogą, do Muzeum Pergamonu wchodziłam już tyloma różnymi drogami, że jeszcze tylko takiej przez dach mi brakuje…

Byliście w Muzeum Pergamońskim?

Wiśnie w Berlinie

Osobiście uważam, że „budząca się do życia przyroda” (no wiadomo, że wcześniej nie umarła) to wdzięczny temat, by zaplanować kilka spacerów po mieście. Będą to jednak raczej peryferyjne wyprawy, chociaż parków, rzek i kanałów w centrum Berlina nie brakuje. Kwitnienie wiśni nieodłącznie kojarzy się z Japonią i często w Europie aleje czy skwery obsadzone drzewkami wiśni są powiązane z tym krajem. Mogą to być ambasady Japonii, centra kultury, miejsca pamięci ofiar w Hiroshimie i Nagasaki, wreszcie miejsca związane z historią współpracy dyplomatycznej.

Mieszkam teraz w Korei i okres kwitnienia drzew jest w turystyce traktowany bardzo poważnie. Już w lutym pojawiają się pierwsze prognozy dla całego kraju. Instagramerzy ścigają się na oryginalne fotki, blogerzy wrzucają na pierwsze strony najpopularniejsze miejsca, a patrioci z przekąsem podkreślają, że te drzewka to tak naprawdę japońska spuścizna z okresu kolonizacji (1910-1945) i nie ma się czym ekscytować. Niezależnie od podejścia, poza kwitnieniem drzew, tłumy Koreańczyków wybierają się też do miejsc, gdzie kwitną forsycje, azalie, magnolie czy róże. Nawet zimą znajdą się pola różowych traw czy kwitnącego rzepaku (sama miałam rzepakową sesję w styczniu).

Trend na kwitnące foty zauważam też oczywiście w Europie, chociaż na festiwale do Werder czy Britz jeździłam jeszcze zanim powstał Instagram. Poniżej podaję zatem kilka pomysłów na spędzenie kwietniowego weekendu w Berlinie i okolicy. Weekendu na łonie natury i w otoczeniu kwitnących drzew.

Ogrody Świata

Ogrody Świata (Gärten der Welt) są warte wizyty same w sobie i bez specjalnej okazji. Ogrody: Chiński, Japoński i Koreański zajmują sporą część kompleksu i są przepięknie zaaranżowane. Co roku na łące obok odbywa się Festiwal Kwitnących Wiśni (Kirschblütenfest). W 2026 będzie to prawdopodobnie w weekend 11-12 kwietnia (12.00-17.00). Jeśli jednak nie przepadasz za tłumami, to proponuję odwiedzić Ogrody już w piątek 10 kwietnia.

Podczas festiwalu prezentowany jest bogaty program sceniczny (muzyka, pokazy tradycyjne i sportowe, warsztaty, konkursy), a ogrody opanowane są przez fanów cosplay. Wszystko to razem tworzy unikalną atmosferę dla tych, którzy aktualnie nie mogą wybrać się na Daleki Wschód, a chcieliby doświadczyć trochę tej kultury. I to wszystko za cenę wstępu, która obowiązuje w normalne dni. Polecam.

Uwaga: jeśli planujesz wizytę w Ogrodach Świata, przejrzyj dokładnie całą ofertę na oficjalnej stronie. Zobacz plan ogrodów, by niczego nie pominąć. A być może zechcesz przejechać się jedyną w Berlinie kolejką linową? Jest taka i powstała z okazji Międzynarodowej Wystawy Ogrodniczej IGA w 2017 roku.

Ogrody Świata (Gärten der Welt)
Główne wejście: Blumberger Damm 44, 12685 Berlin
Kiedy: 11-12 kwietnia 2026, 12.00-17.00
Wstęp: 9€ (4€)

Festyn Kwitnienia Drzew w Britz

Britz to dzisiaj część berlińskiego okręgu Neukölln, który w granicach miasta znalazł się w 1920 roku. Jego początki, jako wsi i majątku rycerskiego sięgają jednak czasów średniowiecznych, zbliżonych datą do powstania samego Berlina (pierwsza połowa XIII wieku). Pozostałością po tym okresie jest między innymi kościół Britz z polnego kamienia (XIII wiek). Zabudowania majątku Britz i pałacu powstały nieco później w miejscu wcześniejszych, a zniszczonych pożarem. Wyprawa na festyn, położony nieco z dala od centrum, opłaca się ze względu na otaczające go zabytki i ciekawostki. Może zająć nawet cały dzień.

Kwitnące drzewa w nazwie festynu to japońskie wiśnie posadzone wzdłuż Parchimer Allee, ale jeśli Wielkanoc przypada dość wcześnie, to raczej nie można ich jeszcze podziwiać w pełnej krasie. Festyn to głównie aleja obstawiona z obu stron ciężarówkami z gastronomią, grami loteryjnymi i karuzelami. Jest przyjemnie (i taniej niż w śródmieściu) i warto spędzić tu kilka chwil, jeśli jesteśmy z dziećmi lub w Berlinie „widzieliśmy już wszystko”. Festyn odbywa się wzdłuża zachodniego odcinka Parchimer Allee.

A co z kwitnieniem drzew z nazwy? Oczywiście drzewa są i kwitną, ale nie podczas całego festynu, bo trwa on ponad trzy tygodnie, od 27 marca do 19 kwietnia  2026 roku. Najlepiej zatem do Britz wybrać się w pierwszej połowie kwietnia.

Co w okolicy Britz do zwiedzania?

Atutem miejsca jest pobliski majątek Britz, który uczyniłabym głównym celem wyprawy, a festyn niejako przy okazji. Można tu obejrzeć zwierzęta gospodarskie, maszyny rolnicze, powozy, kolorowe ptactwo. Tutaj znajduje się również Muzeum Okręgowe Neukölln (wstęp bezpłatny), oraz pałac Britz, ciekawie prezentujący kulturę mieszkania wyższych sfer na przełomie XIX i XX wieku (wstęp 3€/2€, jeśli są wystawy czasowe to wstęp 5€/3€  wt-nd. 12-18).

Niedaleko można też obejrzeć przykład modernistycznej architektury, osiedle Großsiedlung Britz ze słynnym budynkiem w kształcie podkowy (Hufeisensiedlung). Był to jeden z pierwszych projektów socjalnego budownictwa w Berlinie, powstały w latach międzywojennych wg projektu Bruna Tauta i Martina Wagnera. Od 2008 roku, wraz z kilkoma innymi osiedlami, znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Tak podaję te dodatkowe informacje na wypadek, gdyby okolica pod względem kwitnienia jednak nieco rozczarowała.

Osobiście trafiłam w tu podczas festynu, ale jeszcze przed kwitnieniem. Mimo to wczesna wiosna w przypałacowym parku Britz bardzo mi się podobała.

Kwitnienie Drzew w Britz (Britzer Baumblüte)
Główne wejście: Parchimer Allee 110, 12359 Berlin
Kiedy: 27 marca – 19 kwietnia 2026
Wstęp: wolny

Norwegerstraße

Pora na przykład ogólnodostępnej ulicy z historycznym tłem. Chodzi o Norwegerstraße w pobliżu mostu Bösebrücke i miejsca dawnego przejścia granicznego Bornholmer Straße. W wielkim skrócie, to jest to przejście, na którym podniesiono szlabany krótko przed północą 9 listopada 1989 roku. Pod tym względem miejsce to zasługuje na osobny wpis. Łaziłam po tej okolicy, zanim została na nowo zagospodarowana (przejście było ogromne) i zrobiłam parę fot. Jedno rzucam zaraz za wiśniami, może kogoś zachęci, by tam się udać w tym roku. Miejsce zdecydowanie mniej komercyjne niż Checkpoint Charlie.

Norwegerstraße przebiega prostopadle do Bornholmer Straße, pod mostem Bösebrücke. Można ją podzielić na dwie części: południową, po której poruszają się samochody i która tuż przed mostem kończy się ślepym zaułkiem oraz północną. Ta przebiega wzdłuż ogródków działkowych i jest wyasfaltowaną ścieżką dla pieszych i rowerzystów (obok wydeptana jest jeszcze taka dzika).

Jeśli spojrzysz na mapę Google, to zauważysz, że ulica jest oznaczona jako Kirschblütenpfad (Ścieżka Kwitnących Wiśni). Nie bez powodu. Zasadzono tu 215 drzew wiśniowych (ozdobnych, bez owoców).

Teraz trzeba ponownie odwołać się krótko do historii. W 1990 roku, a więc pomiędzy upadkiem muru a zjednoczeniem Niemiec, w japońskiej stacji telewizyjnej TV Asahi wezwano widzów do wielkiej zbiórki pieniężnej na drzewka owocowe dla Niemiec, by poprzeć ideę zjednoczenia. Odzew był ogromny, zebrano około miliona euro. Zakupione drzewka zaczęto sadzić w miejscach związanych z podziałem, głównie w Berlinie (wzdłuż dawnej granicy) oraz Brandenburgii. Norwegerstraße jest jednym z takich miejsc. Również te w Ogrodach Świata pochodzą z tej akcji.

Dlatego też wzdłuż dawnej granicy i to raczej tej zewnętrznej, dzisiaj granicy Berlina z Brandenburgią spotkać można wiele miejsc, które pięknie kwitną na wiosnę. Ale o tym dalej. Ścieżka wzdłuż Norwegerstraße jest wyjątkowa, gdyż drzewka zostały zasadzone tu dość gęsto i po obu stronach. Wiosną tworzą piękny, różowy tunel.

Jeśli marzysz o fajnym zdjęciu, a jest sporo ludzi, przejdź na południową stronę ulicy. Tam również jest ciekawie. Dodatkowo z mostu, przy odpowiednim sprzęcie, możesz zrobić zdjęcia kwiatów z wieżą telewizyjną w tle. No, ja w 2015 roku nie miałam super sprzętu. Dzisiaj też nie mam, wszystko wydaję na kawę. Polecam to miejsce gorąco w tym roku. Łatwo tu dojechać, nie ma opłat, jest historia (będziesz gdzieś indziej niż na popularnym Checkpoint Charlie) i znajdziesz ciekawe ujęcia.

Gdzie: Norwegerstraße (zobacz na mapie Google)
Jak dojechać? Najprościej S-Bahnem S1, S2, S8, S25, S26, S85 do stacji Bornholmer Straße. Można też tramwajem 50, M1, M2, M13 do przystanku o takiej samej nazwie.

Róg Japoński (Japaneck)

Ok., tutaj nie byłam osobiście, chociaż byłam w pobliżu. I to nie raz. Myślę, że niejednemu dawnemu studentowi/ce FU powie coś nazwa ulicy Goerzallee (?). No właśnie, ile ja mam wspomnień, których nie wypada tu przytaczać ze studenckich akademików przy tej ulicy. Na początku XXI wieku (przed dinozaurami znaczy się) przyjeżdżałam tu nadzwyczaj często do znajomych.

Całkiem niedaleko przebiega granica między Berlinem a miastem Teltow, a tym samym dawna granica. I tu również jest wiśniowa aleja, znacznie dłuższa, niż ta w śródmieściu. W dodatku są tu bardzo przyjemne tereny na spacery (w trochę innym miejscu Drogi Muru uprawiałam jogging, pomieszkując w tych akademikach).

Mniej więcej tam, gdzie ulica Paul-Gerhardt-Straße wpada na Lichterfelde Allee, zaczyna się wiśniowa aleja. Jest nawet specjalnie oznaczona jako TV-Asahi-Kirschblütenallee. Można się nią przespacerować aż do tzw. Japońskiego Rogu (Japaneck), który leży na granicy Berlina, oraz powiatów Potsdam-Mittelmark oraz Teltow-Fläming. Przy okazji miasto Teltow leży w tym pierwszym. Pokręcone, nie?

Jak tam dotrzeć? Najbliższą stacją S-Bahn jest Lichterfelde Süd (S25, S26). Stąd do ścieżki jest około 10 minut, a do Japaneck 2 kilometry. Osobiście zrobiłabym sobie małą wyprawę ze stacji przez róg i dalej Berliner Mauerweg (Berlińska Droga Muru) do Trümmerberg Lichterfelde, czyli jednej z „gór” w Berlinie i okolicy, którą po drugiej wojnie światowej usypano z gruzu ze zniszczonej zabudowy. Oszałamiające 63 metry. Stamtąd zeszłabym parkiem na przystanek autobusowy przy Lichterfelder Ring. Całość: 4 kilometry. Ale to takie moje planowanie z mapy, którego nie przetestuję w najbliższym czasie.

Dodam tylko, że przy tej alei organizowany jest festyn Hanami, ale na 2026 nie widzę jeszcze terminu. W 2025 roku cały teren był niestety zamknięty z powodu renowacji trasy turystycznej wzdłuż dawnego muru berlińskiego. Tu znajdziesz więcej szczegółów, aleja ma być dostępna od kwietnia 2026.

Jeśli chodzi o inne miejsca, gdzie kwitną drzewa w Berlinie i okolicy, to polecę tu stronę Danieli, żony Japończyka, z którym mieszka w stolicy Niemiec. W tym poście znajdziecie kilkadziesiąt(!) adresów.

A tymczasem…

Baumblütenfest w Werder (Havel)

… chciałabym Ci przedstawić arcyciekawą imprezę, która odbywa się w okolicy Berlina. Dojedziesz tam pociągiem regionalnym na bilecie Berlin ABC (ale nie jedź dalej, bo na kolejnej stacji wylecisz za strefę).  Chodzi o niezwykle urokliwie położony Werder przy Haweli.

Wokół tej miejscowości rozciągają się liczne owocowe i warzywne sady. Przy następnej wizycie w sklepie (jakimś większym, np. Kaufland) spójrz na półki z keczupami, sosami do spaghetti i… winami owocowymi. Zobaczysz charakterystyczne czerwono-białe etykiety z nazwą miejscowości. Hmm…, mnie w tej chwili zaciekawił Kirschblütten Secco za całe 3,99€. Dam znać na Sylwestra 2024, czy warto. EDIT: 2025, zapomniałam o moich planach, ale dalej mnie ten Secco ciekawi.

Wracając do samego Werder, to w 2026 roku po raz 147! odbędzie się Baumblütenfest czyli Festyn Kwitnienia Drzew. Ma on charakter kilkudniowego festynu ludowego z atrakcjami dla rodzin, licznymi stoiskami z owocowym winem (niby taki sok, ale szybko uderza do głowy), oczywiście licznymi ogródkami przy lokalach i restauracjach. W Werder jest przepiękna okolica na wzgórzu z dawnymi, utrzymanymi jak przed 100 laty lokalami gastronomicznymi. I tymi girlandami z żarówek podświetlanymi nocą. No przynajmniej taki klimat był przed pandemią, zwłaszcza na Bismarckhöhe, możliwe, że koncepcja imprezy w międzyczasie się nieco zmieniła.

Kwitnące drzewa znajdziesz przede wszystkim wzdłuż Hoher Weg oraz w najstarszej części miasta na wyspie (Insel Werder).  Polecam ją zwiedzić i zajrzeć do którejś z licznych klimatycznych kafejek. Mnie osobiście zachwyciła kawiarnia artystyczna Scala (Am Markt 1, 14542 Werder (Havel)).

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by do Werder podjechać przed lub krótko po festynie i na spokojnie chłonąć atmosferę tego małego, brandenburskiego miasteczka (zobacz zdjęcia).

Baumblütenfest Werder (Havel)
Kiedy: 1 – 3 maja 2025 (akurat na majówkę, szczegóły na stronie), ogródki i dziedzińce już od 25 kwietnia
Jak dojechać: pociągiem RE1 z Berlina lub Frankfurtu nad Odrą, stacja Werder (Havel). Ze stacji do śródmieścia trzeba przejść kawałek pieszo, ewentualnie podjechać autobusem. Ja czasami robiłam sobie krajoznawczą wycieczkę i jechałam autobusem 631 z dworca autobusowego w Poczdamie (tuż przed głównym dworem kolejowym). Trasa mieści się w strefie ABC Berlina, przejazd trwa około pół godziny. Można wówczas wysiąść w centrum miejscowości (Werder Post), ale w czasie festynu są objazdy.

Festiwal Świateł (Festival of Lights) to niekwestionowany highlight w turystycznym kalendarzu Berlina. Po raz pierwszy impreza odbyła się w 2004 roku i szybko podbiła serca fotografów, a za nimi sponsorów i artystów. Dzięki iluminacjom rozświetlającym najciekawsze zabytki, miastu udało się nawet w chłodne październikowe wieczory zapełnić ulice turystami z całego świata. W 2020 roku zapadła decyzja o przeniesieniu imprezy na cieplejszy wrzesień.

W pogoni za ujęciem życia

Do Berlina przeprowadziłam się w 2004 roku. Stronę internetową założyłam rok później i dopiero w 2006 roku zauważyłam, że w październiku na mieście fajnie się dzieje. Do tego przyjechała moja siostra, która również lubi fotografować, więc kilka wieczorów spędziłyśmy razem. Było chłodnawo i deszczowo, ale koniecznie chciałyśmy zaliczyć jak nawięcej obiektów. Wtedy nie było ich jeszcze tak dużo, jak obecnie.

Największe możliwości odkryłyśmy przy malowniczym moście Oberbaumbrücke. Stylizowany na średniowieczne mury miejskie z wieżyczkami jest ulubionym motywem o każdej porze dnia i roku. Podcienia przejścia dla pieszych stanowiły kulisy dla wielu produkcji filmowych (Biegnij Lola, biegnij). Nigdy potem nie udało mi się już wykonać chociaż zbliżonych ujęć.

Tego roku można było jeszcze złapać w miarę nie rozkopaną Aleję Pod Lipami (Unter den Linden). A nie mając rozeznania, w jakim stopniu dany obiekt jest podświetlony, człowiek biegał wszędzie i czasem zastawał dość skromne iluminacje, jak np. w przypadku dworca kolejki miejskiej Hackescher Markt.

Od pałacu do stadionu

Patrząc na ilość zdjęć z kolejnych lat, można przypuszczać, że były to udane edycje. Impreza się rozkręciła i ja też. Biegałam co prawda z kompaktowym Panasonic’iem, ale nie przeszkadzało mi to rozstawiać statywu pośród szeregu wypasionych lustrzanek. Organizatorzy co roku starali się czymś zaskakiwać. Otworzyli nocą niedawno wyremontowany stadion Olimpia, zaproponowali współzawodnictwo hotelom, a na fasadach Berlińskiej Katedry pojawiły się pierwsze mappingi. Wizerunek kolorowo podświetlonej Bramy Brandenburskiej poszedł na moją starą wizytówkę, którą Goście zabierali na pamiątkę zamiast pocztówek.

Też mam wypasioną lustrzankę

W 2010 roku dorobiłam się mojej pierwszej lustrzanki, Canona 50D. Może nie taki full wypas, ale i ja nie potrafiłam wtedy do końca wykorzystywać jej możliwości (nie potrafię i dzisiaj). Festiwal Świateł dalej był obowiązkowym punktem w moim kalendarzu. Propozycje organizatorów coraz bardziej oddalały się od śródmieścia, więc jednego wieczoru udawało mi się zaliczyć 3-4 obiekty. Pałac Charlottenburg postawił na kilka zmieniających się iluminacji i pozwolił potem wybrać tą, która miała zdobić fasady podczas bożonarodzeniowego jarmarku. Biurowiec Europa Center puszczał oczka lub serduszka do przechodniów, a centrum kongresowe ICC z dumą obwieszczało, że po raz piąty z rządu dostało biznesowego Oskara w kategorii „organizacji konferencji”. Dzięki temu obiekt po swojej 30-stce nie został rozebrany na części, tylko postawiono na jego generalny remont.

Gdzie wkracza komercja, kończy się zabawa

Po 2010 roku coś trzasnęło. Organizatorzy zauważyli, że na imprezie można dobrze zarobić, a co gorsza próbują zarobić inni, którzy do kosztownych instalacji nie przyłożyli ani grosza. Słusznie, rynek ma swoje wymagania. Przypuszczam jednak, że zniechęciło to kilku zapaleńców, którzy przy „światłach” działali od początku, podkreślając przede wszystkim artystyczny walor festiwalu.

Na stronie FOL pojawiły się regulaminy, zakazy i przykazy. Koniec z wykorzystywaniem zdjęć do komercyjnych celów. Człowiek nie wie teraz, czy jak wrzuci fotę na swój fotograficzny profil, to nie zostanie posądzony o chęć zarobienia milionów na jednym niewyraźnym zdjęciu. Ja, oczywiście, już od paru lat produkowałam świet(l)ne kalendarze A3 i kupowało je każde biuro w Polsce za te miliony. A tu krach. Tylko oficjalne albumy, pamiątki i gadżety. Informacje o sponsorach wystawały zza każdego rogu na mappingach, których też pojawiało się coraz więcej. Kolorowe, ładne, przyciągające wzrok, ale jednocześnie jakieś takie krzykliwe i masowe. Skończyły się subtelności, pastele, gra świateł.

Olał festiwal. Tak wyglądał on z komórki w 2012 roku.

Ciąg dalszy nastąpi…

Długa Noc Muzeów. Wszystko zaczęło się w Berlinie

Długa Noc Muzeów, czyli Lange Nacht der Museen, to wydarzenie, które zrodziło się w Berlinie w 1997 roku i szybko zyskało ogromną popularność. Początkowo obejmowała jedynie 18 muzeów, ale w 2024 roku dołączyło już 75 obiektów, co pokazuje, jak bardzo rozrosła się ta inicjatywa.

Ogromne zainteresowanie imprezą sprawiło, że w Berlinie przez kilkanaście lat miały miejsce dwie edycje w roku, latem i zimą. Jednak obecnie odbywa się już tylko jedna edycja, i jest to zawsze w ostatni weekend sierpnia. Organizatorzy tłumaczyli to mniejszym zainteresowaniem oraz potrzebą przeprowadzania inwentaryzacji właśnie zimą.

Ideę „długich nocy” przejęły inne instytucje i tym samym organizowane są między innymi Długie Noce Kościołów, Synagog, Teatrów czy Nauki. Pomysł ten podchwyciło też wiele miast w Europie. Również w Polsce organizowana jest muzealna noc, zazwyczaj w okolicy 18 maja, na który przypada Międzynarodowy Dzień Muzeów.

Oczywiście, najlepiej jest z góry wynotować sobie muzea, które chcesz odwiedzić. Polecam max cztery obiekty, by nie skończyć nocy sfrustrowanym/ą. Sprawdzi się to tym bardziej, jeśli chcesz uczestniczyć w oprowadzaniu lub pokazie. Tutaj dowiesz się, jak przebiegła moja Długa Noc Muzeów w 2015 roku i ile udało mi się zrealizować.

Długa Noc Muzeów 2026

W tym roku Długa Noc Muzeów w Berlinie odbędzie się 29 sierpnia (sobota).

Tematem przewodnim będzie (jeszcze nie podano)

Temat 2025: Miłość. Możecie poznać słynne pary zakochanych z historii i mitologii oraz usłyszeć o skrytych romansach i tragicznych historiach miłosnych artystek i artystów. Dowiecie się, co złamane serce robi z Waszym ciałem i mózgiem albo jak wyglądała edukacja seksualna w NRD. Zatańczcie na weneckim balu maskowym i zaśpiewajcie najpiękniejsze piosenki o miłości!

Jak to działa?

Uwaga, co roku zasady są podobne. Poniżej są informacje jeszcze z 2025 roku.

Mając jeden bilet, można odwiedzić dowolną liczbę muzeów i obiektów biorących udział w akcji. Ich spis znajduje się na oficjalnej stronie. Na miejscu, w pawilonach informacyjnych i w muzeach można pobrać bezpłatny informator ze spisem i programem w języku niemieckim i angielskim. Nie ma ograniczeń co do długości pobytu w muzeach czy ilości wejść. Bilet upoważnia do udziału we wszystkich akcjach organizowanych przez muzeum, czyli oprowadzaniach, pokazach, koncertach, odczytach itp. Niektóre atrakcje mogą wymagać wcześniejszego meldunku lub opłaty za koszt materiałów. Dotyczy to najczęściej warsztatów i kulinariów.

Bilet na Długą Noc Muzeów nie pełni już roli biletu komunikacji miejskiej, jak to było w poprzednich latach. Polecam zakupić bilet 24-godzinny na strefy Berlin AB (wszystkie muzea są w obrębie Berlina), w cenie 11,2€.

Mając bilet na Długą Noc Muzeów można korzystać ze specjalnych linii wahadłowych. 

• trasy podam niebawem

Czy wiesz, że zazwyczaj kilkanaście muzeów biorących udział w Długiej Nocy Muzeów jest bezpłatne również w inne dni? Warto wiedzieć które, by dać pierwszeństwo muzeom, na których najbardziej Ci zależy i są odpłatne w inne dni. Ich spis, a także wiele przydatnych wskazówek znajdziesz tutaj (2023).

Wszystko o biletach 2025

Bilet na Długą Noc Muzeów kosztuje 23€ (normalny) i 17€ (ulgowy). Sprzedaż w stacjonarnych punktach informacji turystycznej oraz online rusza zazwyczaj trzy tygodnie wcześniej. UWAGA: jeśli zakupisz bilet do 17 sierpnia 2025 roku zapłacisz taniej, bo 17€ i 12€. Do ulgi uprawnieni są uczniowie i studenci. Za tą cenę można odwiedzić dowolnie wybrane muzea (biorące udział w akcji) w godzinach od 18.00 do 2.00 w nocy. Zazwyczaj jest kilka wyjątków otwartych wcześniej (w 2023 roku były to muzea dla dzieci: MachMit Museum für Kinder od 15 do 22, oraz Labirynth Kindermuseum od 17 do 22). Dla dzieci do 12 lat wstęp do muzeów w tą noc jest bezpłatny, ale należy się zaopatrzyć (online lub na miejscu) w tzw. Kinderticket.

Sprawdziłam, że sprzedaż biletów online już działa.

Nie ma problemu z zakupem biletu w kasie pierwszego odwiedzanego muzeum podczas trwania imprezy. W dzień imprezy są też dostępne punkty informacyjne. Ich lokalizację podam razem z programem.

Festiwal Świateł w Berlinie 2026

Festiwal Świateł w Berlinie to jedna z najbardziej widowiskowych imprez w stolicy Niemiec. Odbywa się on w pierwszej połowie października. Pierwsza edycja odbyła się w 2005 roku. Ja obserwuję rozwój festiwalu od edycji drugiej. Ostatnie lata to głównie spektakularne pokazy video-mappingu na fasadach najważniejszych obiektów Berlina. Wygląda to efektownie i przyciąga dziesiątki tysięcy turystów do stolicy Niemiec. Jeśli myślisz o noclegu w hotelu w tym czasie, warto zarezerwować go dużo wcześniej.

W 2026 roku Festiwal Świateł odbędzie się od 9 do 18 października. Tematem będzie Colours of Love!

Zabytki/obiekty rozświetlane są od 19 do 1/2 w nocy. Są ogólnie dostępne, nie ma opłat za wstęp.

UWAGA: jestem w tym czasie w Polsce/Niemczech. Jeśli potrzebujesz na wieczór przewodnika, z którym zobaczysz najciekawsze iluminacje, bądź masz przygotowaną listę i chcesz kogoś, kto fachowo przejedzie z Tobą od jednego zabytku do drugiego (komunikacją miejską), ułoży optymalny plan, itp., nie wahaj się napisać już teraz. Zapewniam Cię, że czas spędzony w Berlinie, jest dla mnie jednym z najprzyjemniejszych w całym roku (na co dzien mieszkam w Korei Południowej) i chętnie podzielę się nim z Tobą! Kocham oprowadzać, pokazywać, objaśniać, gadać. Jeśli nikt się nie zgłosi, to i tak pójdę do radia albo zaprzyjaźnionych ośrodków kultury. Nie masz nic do stracenia, przesyłając mi wstępne zapytanie. Kontakt.

Więcej informacji podam wkrótce.

Oficjalna strona internetowa: Festival of Light

Raz w roku nadarza się okazja, by bez zapisów i wcześniejszego zgłoszenia wejść do jednego z wielu budynków ministerialnych lub Urzędu Kanclerskiego. Dzień Otwartych Drzwi Rządu Federalnego w Berlinie to propozycja dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie czy jest się niemieckim obywatelem czy zagranicznym turystą.

Dzień Otwartych Drzwi Rządu Federalnego

W rzeczywistości jest to cały weekend. W każdym z ministerstw tego dnia odbywają się rundy dyskusyjne z urzędnikami, panele z zaproszonymi gośćmi, oprowadzania i program dla dzieci.

Dla turysty atrakcyjna będzie możliwość wejścia do historycznych gmachów, które na co dzień dostępne są tylko dla interesantów. Większość publiki przyciągnie na pewno Urząd Kanclerski i tam należy spodziewać się tłumów oraz kolejek. Moim zdaniem rządową akcję można wykorzystać, by poznać kilka historycznych gmachów od wewnątrz.

5 historycznych gmachów wartych odwiedzenia

1. Budynek Federalnego Ministerstwa Finansów, 1936 →więcej
2. Budynek Federalnego Ministerstwa Obrony (Bundesministerium der Verteidigung), 1914
3. Budynek Federalnego Ministerstwo Gospodarki i Energii (Bundesministerium für Wirtschaft und Energie), 1900
4. Budynki Federalnego Ministerstwa Pracy i Spraw Socjalnych (Bundesministerium für Arbeit und Soziales)
5. Stary i nowy gmach Urzędu Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec (Auswärtiges Amt) 1940/1999

 O czym warto wiedzieć?

Dzień Otwartych Drzwi Rządu Federalnego odbędzie się 17 i 18 sierpnia 2019 roku. Ministerstwa będa otwarte od 10 do 18. Udział jest bezpłatny, ale należy mieć przy sobie dokument tożsamości ze zdjęciem. Przed wejściem do każdego z budynków przeprowadzane będą kontrole bezpieczeństwa, dlatego lepiej zrezygnować z większych plecaków, toreb oraz przedmiotów typu scyzoryki, pilniki, itp.

W obydwa dni będą funkcjonować dwie bezpłatne linie autobusowe, niebieska i pomarańczowa (Blue Line, Orange Line). Z trasą ich przebiegu oraz lokalizacją przystanków można zapoznać się tutaj.

Uwaga: Dzień Otwartych Drzwi nie dotyczy gmachu Reichstagu
Oficjalne informacje na stronie rządu niemieckiego

Dokładny program znajduje się na stronie każdego z ministerstw.

Długa Noc Muzeów to impreza, której pierwsza edycja odbyła się w 1997 roku w Berlinie i którą z powodzeniem kopiują inne miasta oraz instytucje (np. Długa Noc Teatrów, Kościołów, Nauki, itd.). Idea jest prosta. Jeden bilet jest ważny do kilkudziesięciu placówek muzealnych od 18.00 w sobotę do 2.00 nad ranem w niedzielę. Czyni to razem osiem godzin zwiedzania, podczas których możesz wziąć udział w koncertach, pokazach czy dodatkowych oprowadzaniach z pracownikami naukowymi (tzw. Kuratorenführung).

Podczas Długiej Nocy pomiędzy muzeami krążą specjalne autobusy wahadłowe, są wyznaczone trasy, przystanki i godziny odjazdów. Ich trasy zmieniają się co roku. Przyznam, że kiedyś było ich więcej

W 2025 roku Długa Noc odbędzie się 30 sierpnia.

Poniższy wpis dotyczy roku 2023, aktualizacja pojawi się najpóźniej 1 sierpnia 2025 roku. Zapraszam.

Czy to się opłaca?

Zdecydowanie tak. Minusem są tylko straszne tłumy w mniejszych placówkach lub kolejki do tych bardziej popularnych. Jeśli ktoś chce maksymalnie wyciągnąć korzyści z możliwości tańszego zwiedzania w Berlinie, niech ma na uwadze kilka rzeczy.

Tańsze bilety

Bilety w przedsprzedaży są tańsze niż w dzień imprezy. Do dwóch tygodni przed Długą Nocą Muzeów zakupicie normalny bilet za 12€ zamiast 18€. Bilety dostępne są również online. UWAGA: okres promocyjnego zakupu biletów w 2023 roku już się zakończył.

Bezpłatne muzea

Najlepiej od razu wykluczyć muzea, które są bezpłatne w inne dni. Jeśli komuś zależy, może je odwiedzić w sobotę do 18.00 lub w niedzielę. Aktualizację muzeów na kolejny rok wstawiam zazwyczaj na przełomie lipca i sierpnia (informuję o tym na FB Przewodnik po Berlinie na Weekend). W 2023 roku w programie berlińskiej nocy takich placówek jest dwadzieścia:

• Abguss-Sammlung Antiker Plastik (Zbiór Antycznych Odlewów Gipsowych)
• Akademie der Künste (Akademia Sztuk Pięknych)
• Anti-Kriegs-Museum (Muzeum Antywojenne)
• Archenhold-Sternwarte (Obserwatorium Archenholda, bezpłatne muzeum)
• Dokumentationszentrum Flucht, Vertreibung, Versöhnung (Centrum Dokumentacyjne Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie)
• Deutscher Dom (Katedra Niemiecka, wystawa o niemieckiej demokracji)
• Gaslicht Kultur, e.V. (historyczne latarnie w parku Tiergarten)
• Futurium (wystawa interaktywna o różnych wariantach przyszłości)
• Informationsort Schwerbelastungskörper (Miejsce informacji o korpusie obciążeniowym)
• James Simon Galerie (Galeria Jamesa Simona, pawilon wejściowy Wyspy Muzeów)
• Jüdisches Museum (Muzeum Żydowskie)
• Museum Knoblauchhaus (życie mieszczańskie XIX wieku)
• Museum Kurt Mühlenhaupt (Muzeum Kurta Mühlenhaupta)
• Museum Pankow (Muzeum Okręgowe Pankow)
• Tieranatomisches Theater
• The temporary Bauhaus-archiv / Museum für Gestaltung (tymczasowa wystawa Bauhaus)
• Topographie des Terrors – Dokumentationszentrum (Centrum Dokumentacyjne Topografia Terroru)
• Tränenpalast (Pałac Łez – wystawa o życiu codziennym w NRD i dawnym przejściu granicznym na dworcu kolejowym Friedrichstrasse)
• Urban Nation Museum for Urban Contemporary Art (wystawa graffiti)
• Werkstatt Exilmuseum (siedziba Fundacji Muzeum Uchodźctwa, 'wolne tłumaczenie’)

Łączymy muzea w pobliżu

Wybierając muzeum warto zobaczyć, czy w pobliżu znajdują się kolejne placówki, które biorą udział w akcji. Podczas każdej muzealnej nocy są pewne centra, gdzie w odległości 5-10 minut spaceru położonych jest kilka muzeów.

Przykład z 2017 roku: interesuje nas Muzeum Muru (Berlińskiego). Normalnie wstęp do niego wynosi 14,5€. Poświęcamy mu około godziny. Z tematyką podziału Berlina powiązane jest również pobliskie Centrum Zimnej Wojny (normalnie 5€, ok. pół godziny) oraz Panorama Muru Asisi (10€, 15 min). Dodatkowo możemy zajrzeć do Muzeum Trabanta (5€, 20 min). Stąd jest też niedaleko do Niemieckiego Muzeum Szpiegostwa (12€, 1 godzina) W ten sposób w trzy godziny odwiedziliśmy 4 placówki zaoszczędzając 28,5€. A to tylko przykład.

Czas dojazdu

Planując wizytę w oddalonych od siebie muzeach, warto wziąć pod uwagę czas przejazdu oraz normalne ceny biletów wstępu. Może się okazać, że wstęp tam opłaca się w inne dni, a my nie stracimy dwóch godzin na dotarcie i powrót.

Atrakcje podczas nocy

Jeśli któraś placówka jest dla nas szczególnie interesująca, warto spojrzeć na jej program online lub w bezpłatnym informatorze. Prezentacje czy oprowadzanie przez przewodnika lepiej ograniczyć do jednego czy dwóch podczas nocy i dać sobie wystarczająco dużo czasu na przejazd. Odbywają się one głównie w języku niemieckim, choć coraz częściej muzea proponują je również po angielsku. W 2023 roku odbędzie się oprowadzanie w języku polskim po wystawie czasowej poświęconej życiu i twórczości Wolfa Biermanna w Niemieckim Muzeum Historycznym (20.30, trwa 30 minut).

Muzea w Berlinie z perspektywy przewodnika

Mieszkając w Berlinie, korzystałam z wielu możliwości, by na spokojnie zwiedzić muzea, dlatego w Długiej Nocy Muzeów uczestniczyłam rzadko. W ciągu 15 lat zdarzyło mi się indywidualnie ze trzy razy, a z autokarową grupą raz według ich wytycznych.

Miało to również związek z podejmowanymi przeze mnie licznymi letnimi podróżami po Niemczech. Z tego powodu w lipcu i sierpniu byłam przeważnie poza Berlinem. Jeśli już brałam udział w nocnym zwiedzaniu to po to, by w miarę szybko i tanio zapoznać się z szeregiem małych, prywatnych, zazwyczaj drogich muzeów. Działo się to wtedy, gdy normalna cena za bilet wydawała mi się nieadekwatna do zawartości lub tematyka nie przystawała do moich zainteresowań. Czasem wybierałam niedawno otwarte muzeum. Przeważnie były to niszowe placówki.

Program dla grupy autokarowej 2015

Na Długą Noc Muzeów w 2015 roku miałam mieć grupę autokarową, której zaproponowałam poniższy zestaw. Grupa miała to ograniczenie, że z autokaru mogła skorzystać dopiero po 22.00.

18.00.00-22.00

Muzea w następującej kolejności (poruszanie się komunikacją miejską)
Checkpoint Charlie (dawne przejście graniczne) – 2h
Do wyboru:

• Muzeum Muru Berlińskiego – 1h-1,5h
• Panorama Muru Asisi – 15 min
• Muzeum Trabanta – 20 min
• BlackBox Kaltes Krieg (Centrum Zimnej Wojny) – 20 min

Przejazd metrem – ok. 20 minut

• Muzeum Przyrodnicze (największy zachowany szkielet dinozaura z grupy giraffatitanów) – 45 min

Przejazd metrem i kolejką miejską lub tramwajem (ok. 25 min)

Wyspa Muzeów (1 lub 2 muzea do wyboru): – ok. 2h

• Nowe Muzeum (zbiory egipskie) – 1 h
• Bodemuseum (rzeźba od średniowiecza do XVIII wieku, numizmatyka) – 1 h
• Stare Muzeum (starożytna Grecja i Rzym) – 45 min
• Katedra Berlińska – 30 min
• Muzeum NRD – 30 min
• Niemieckie Muzeum Historyczne – 1 h

22.00-2.00

Przejazd autokarem pod pałac Charlottenburg (ok. 35 min)

• Pałac Charlottenburg – 23.30 (wejście tylko z oprowadzaniem)
• Bröhan Museum (Art Deco, secesja)

Ewentualnie, jeśli starczy czasu:

• Gemäldegalerie (Galeria Obrazów / Galeria Starych Mistrzów) lub Muzeum Żydowskie

Suma cen wstępów w normalny dzień to około 80€ (2015, bez ulg). Cena biletu wstępu do wszystkich muzeów w Długą Noc Muzeów wynosiła 18€ (12€). Bilet obowiązywał również w środkach transportu komunikacji miejskiej od 15.00 do 5 nad ranem.

Grupa niestety nie zebrała się, albo walczyła sama w tą noc, w każdym razie ja zostałam z wykupionym biletem i pełną swobodą wyboru muzeów wg własnych upodobań.

Długa Noc Muzeów, 29 sierpnia 2015

Berlińska Galeria

Na pierwszy ogień poszła Berlińska Galeria (Berlinische Galerie). Wizyta nieplanowo się przedłużyła, ponieważ o 19.00 było oprowadzanie przez kuratora po aktualnej wystawie. Temat: Planowanie i budowanie w Berlinie w latach 60-tych XX wieku.

Ta wystawa była odpowiedzialna m.in. za zabranie modeli z Hali Pamięci Kościoła Pamięci Cesarza Wilhelma (chwilowo były tam tylko zdjęcia), ale trwało to tylko do końca października (2015). Jeśli ktoś interesuje się powojenną architekturą, poleciłabym wystawę Radikal Modern (już zdjęta z programu, ale można nabyć katalog). Zazwyczaj wystawy czasowe berlińskiej galerii są poświęcone sztuce, architekturze i fotografii powiązanej ze stolicą Niemiec po 1875 roku. Wielkim plusem są prezentacje zagadnień związanych z najnowszą architekturą i planowaniem miasta, czego brakuje w innych miejskich muzeach.
www.berlinischegalerie.de

Centrum Zimnej Wojny

Z Berlińskiej Galerii powędrowałam pieszo w kierunku Checkpoint Charlie, by zajrzeć do niewielkiego Centrum Zimnej Wojny (BlackBox Kalter Krieg). Zostało one otwarte w 2012 roku i jak na temat, który prezentuje jest bardzo małe. Uzupełnieniem wystawy są wielkoformatowe zdjęcia z opisami wokół obiektu (te dostępne są bez opłat).

Sposobem prezentacji BlackBox przypomina mi nieco Dom Historii w Bonn (Haus der Geschichte), ale jak przypuszczam większość czytelników nie była ani w jednym ani w drugim, więc już wyjaśniam: dużo tekstu na tablicach, dużo kolorowego tła będącego częścią ekspozycji (flagi, plakaty, stylizowane ściany), kilkanaście ekranów z filmami i pojedyncze eksponaty. To może nieco przytłaczać na małej przestrzeni, ale Blackbox jest podobno tylko tymczasowym miejscem dla tej wystawy. Niemniej, kto chce pogłębić wiedzę na ten temat lub kontynuować wątek związany z murem berlińskim, ten na pewno znajdzie tu coś dla siebie. W centrum znalazła się również tablica poświęcona Solidarności.

Podczas Długiej Nocy Muzeów Blackbox był krótkim przystankiem dla rozeznania się na potrzeby strony internetowej. Normalnie lepiej zaplanować tam do 30 minut.
www.bfgg.de

Game Science Center

Dopiero po wyjściu znalazłam czas, by zajrzeć do informatora i poszukać dalszych ciekawych oprowadzań. Ułożyłam godzinowy plan, który jednak nie wypalił, ze względu na spóźnienia autobusów i lekki chaos orientacyjny (gdzie są przystanki specjalnych linii i w którą stronę jadą?!).

Znowu pieszo, bo zaledwie 10 minut spaceru dzieliło mnie od nowej placówki w Berlinie, mianowicie otworzonej w 2014 roku Game Science Center*. Nie wiem czemu wyobrażałam sobie, że jest to głównie prezentacja gier komputerowych z zamierzchłej przeszłości, czyli ery Atari i Commodore. Może pomyliło mi się z innym muzeum, ale takie miała przeświadczenie. Dopiero po wyjściu przeczytałam na stronie internetowej, że właściwie jest to centrum najnowszych technik komputerowych i ich zastosowań w interaktywnych grach!

Przyznam od razu, że słabo się tym interesuję, a w środku była masa ludzi. Znowu trafiłam na oprowadzanie po poszczególnych stanowiskach przez jednego z czterech założycieli centrum. Z jego opowiadań znać było pasję i uwielbienie do technicznych gadżetów. Wyraził też zachwyt taką popularnością podczas Długiej Nocy Muzeów, w jakiej placówce przyszło wziąć udział po raz pierwszy.

Game Science Center mnie nie przekonał. Przyznam, że gdybym zapłaciła pełną cenę za wstęp (14€, 2015), byłabym na pewno rozczarowana. W środku znajduje się kilkanaście stanowisk, przy których można się pobawić i tyle. Owszem, może zabawnie jest robić głupie miny i obserwować na ekranie, jak naszą mimikę naśladuje szop pracz, ale…

Nie wiem, możliwe, że komputerowi maniacy znajdą tam raj dla siebie. Większość instalacji można wypożyczyć i przenieść na domową lub firmową imprezę, by podwyższyć jej poziom. Dla mnie jest to miejsce do odwiedzenia przy okazji. Niemniej założycielom-pasjonatom życzę jak najlepiej!
www.gamesciencecenter.de

Berlin Story Museum

Z kolejnym punktem było lekkie zamieszanie. Przygotowując program dla grupy w przelocie zobaczyłam, że tej nocy będzie również otwarte muzeum poświęcone historii Berlina, w którym dawno nie byłam. Dla sprawdzenia, czy coś się w nim nie zmieniło, zakodowałam je sobie w pamięci. Chodziło mi o The Story of Berlin przy Kurfürstendamm 207 z ciekawą wizualnie prezentacją dziejów Berlina i zwiedzaniem bunkra z okresu Zimnej Wojny.

Trzy słowa: Story, Berlin, Bunker składają się jednak też na nazwę innego obiektu i początkowo myślałam, że organizatorzy Długiej Nocy Muzeów pozwolili sobie na mega-wpadkę, źle umieszczając to muzeum na mapie. Okazało się jednak, że w rzeczywistości chodzi o muzeum poświęcone historii Berlina i bunkier, tyle że z okresu drugiej wojny światowej. Ten był mi już znany.

To betonowy obiekt przy Schöneberger Str. 23a, w którym mieścił się niegdyś słynny Gabinet Strachu (Gruselkabinet) i który został przejęty przez Berlin Story (sklep, księgarnia, wydawnictwo i muzeum w jednym). W marcu tego roku do bunkra została przeniesiona wystawa o 800-letniej historii Berlina. Skoro byłam tak blisko, to postanowiłam zobaczyć jak to wygląda.

Ponownie trafiłam na oprowadzanie, tym razem przez samego szefa wydawnictwa, p. Wielanda Giebela. Autor wielu publikacji o Berlinie, wydawca, dziennikarz, tłumacz i fotograf, przedstawił na zewnątrz historię bunkra oraz dał krótkie wprowadzenie do muzeum. Następnie cała, bardzo liczna grupa, przeszła do pomieszczenia poświęconego drugiej wojnie światowej, gdzie były dalsze informacje o eksponatach, m.in. o 500-kg bombie.

Berlin Story Museum ma na wyposażeniu audio-przewodniki w 10 językach, niestety brak wśród nich polskiego. A ponieważ padła spontaniczna deklaracja, że bilety z Długiej Nocy Muzeów zachowają ważność również następnego dnia, zdecydowałam się ruszyć dalej, a tu wrócić w niedzielę (decyzja słuszna, bowiem nazajutrz nie było w ogóle ludzi).
www.berlinstory.de

Bauhaus

Kolejnym celem było Muzeum Wzornictwa i Archiwum Bauhaus. Założona przez Waltera Gropiusa na początku XX wieku szkoła, jest dla mnie pewnym fenomenem. Ilekroć wspominam o Bauhausie, pokazuję po drodze muzeum (nie jest zbyt dobrze widoczne z autokaru), znajduję wśród moich gości entuzjastyczne reakcje i potwierdzenia znajomości tematu.

Wszystkim Bauhaus kojarzy się z nowoczesną architekturą, krokiem milowym w dziejach sztuki i wzornictwa (szkoła działała kilkanaście lat), niektórym znane są nazwiska wykładowców, ale jak przychodzi co do czego, to na tym się kończy. Na czym polegał fenomen Bauhausu, mało kto potrafi sprecyzować. Dlaczego wypada o nim wiedzieć, jakimi dokonaniami zapisali się w historii przedstawiciele tej szkoły – z tym już jest problem. Byłam w Weimarze i Dessau, ale temat ten jest wciąż przede mną, zwłaszcza że pasjonuje mnie styl, któremu prekursorzy Bauhausu się przeciwstawiali, czyli historyzm.

Tutaj na oprowadzanie się spóźniłam, posłuchałam jedynie końcówki o krzesłach. Muzeum Bauhausu nie trzeba za bardzo przedstawiać. Jeśli ktoś jest zainteresowany, znajdzie tu wiele wartościowych informacji, ciekawych eksponatów, modeli, fotografii itd. Jeśli nie, może popatrzeć na przedmioty codziennego użytku z okresu międzywojnia, których wierne kopie znajdzie w muzealnym sklepie. Wystawa nie jest obszerna, wystarczy godzina do półtorej na zwiedzanie.

EDIT 2020: W międzyczasie doszłam już z Bauhausem do ładu, całkiem sprawnie prezentując temat podczas oprowadzania po Weimarze w 2018. Warto dodać, że w w 2019 roku Bauhaus obchodził 100. rocznicę powstania. Berlińskie muzeum pozostaje póki co zamknięte na czas przebudowy i remontu.
www.bauhaus.de

Muzeum Rzeczy

Na znacznie więcej rzeczy można sobie popatrzeć w Muzeum Rzeczy (Museum der Dinge). W klimatycznej kamienicy na Kreuzbergu przy Oranienstraße 25 wystawione są bowiem tysiące przedmiotów codziennego użytku od końca XIX wieku po czasy współczesne. Bez opisów, zgrupowane w witrynach wg różnego klucza, przeznaczenia, materiału, koloru, itd.

Mimo że muzeum zostało otwarte w 2007 roku było to moje odkrycie nocy, które szczerze mogę polecić jako alternatywę do placówek z wielką sztuką. Sama Oranienstraße jest kultową ulicą Kreuzbergu, dzielnicy o największym odsetku obcokrajowców w Berlinie, z wieloma klimatycznymi knajpami i instytucjami.
www.museumderdinge.de

Na koniec chciałam jeszcze zajrzeć do krypty w Katedrze Berlińskiej (Berliner Dom), z racji przeczytanych ostatnio biografii kilku Hohenzollernów. Niestety już o 1.30 wstęp nie był możliwy. O ile mi to jakoś bardzo nie przeszkadzało, bo byłam zmęczona, to wielu zagranicznych turystów odchodziło wyraźnie rozczarowanych.

Podsumowując, w ciągu Długiej Nocy Muzeów udało mi się zobaczyć sześć obiektów i uczestniczyć w trzech oprowadzaniach. To w porównaniu z kolejnymi latami całkiem niezły wynik. Wybrane przeze mnie obiekty nie należą do tych najbardziej obleganych, a i tak w większości z nich była masa ludzi. Mogę sobie tylko wyobrazić, co się działo na Wyspie Muzeów czy Forum Kultury (Kulturforum). Wydaje mi się, że warto przed imprezą przemyśleć plan, a zwłaszcza kolejność zwiedzania i w razie czego mieć również przygotowane alternatywy. Nawet dla kogoś obytego z muzealnym Berlinem, noc była wyzwaniem.

Wielkanocne ogniska a tradycja

Rozpalanie ognisk w okresie ustępującej zimy, to zwyczaj wywodzący się jeszcze z kultur pogańskich. Ogień miał przepędzić złe duchy i zwiastować odradzającą się naturę. W niektórych regionach, tak jak u nas, przyjęło się palić słomiane kukły symbolizujące czarownicę lub zimę.

Osterfeuer, czyli wielkanocne ognisko to dość popularny zwyczaj w Niemczech. Rozpalane są najczęściej w Wielką Sobotę, ale są też miejsca, gdzie czyni się to w Wielkanoc lub nawet Wielkanocny Poniedziałek. Tak jest na przykład w Sauerland (Nadrenia Północna-Westfalia). W części Bawarii przyjęło się palenie kukły Judasza Iskarioty, jako tego, który przyczynił się do śmierci Jezusa.

Ogniska w Berlinie

W Berlinie wielkanocne ogniska nie mają wymiaru religijnego. Są to raczej akcenty folklorystyczne, podobnie jak zające czy szukanie jajek. Towarzyszą im imprezy dla rodzin i wówczas dzieci mogą poszukać jajek z czekolady lub wziąć udział w kreatywnych zajęciach. Dla dorosłych jest piwo, grill, a jeśli święta wypadają wcześnie to serwowany jest jeszcze glühwein (grzane wino).

Ogniska nie są samowolką. To zawsze zorganizowane przedsięwzięcie z udziałem straży pożarnej, która rozpala, pilnuje i gasi ogień. Przy tych dużych stosach pieczenie kiełbasek ze względów bezpieczeństwa nie jest dozwolone. Są jednak wyjątki.

Wybierając się do Berlina na święta, warto spojrzeć na kilka propozycji wielkanocnych ognisk:

Spandau (Gatow)

To co początkowo było małą imprezą o wiejskim charakterze, rozrosło się w ostatnich latach przed pandemią do pokazu z udziałem kilku tysięcy uczestników. Organizator, czyli lokalna ochotnicza straż pożarna, wprowadziła zatem opłatę za wstęp. Mimo to, ogień jest tam „robiony” dalej ogromny. Przyjemna lokalizacja niedaleko brzegów Haweli.

Osterfeuer Spandau
Termin 2026: jeszcze nie podany, przypuszczalnie 4 kwietnia (sobota)
Godziny: 15.00 (start), 16.00 (szukanie jajek dla dzieci), 17.30 (rozpalenie ognia)
Inne: wnoszenie własnych napojów zabronione, na miejscu są sprzedawane w butelkach
Gdzie: Buchwaldzeile/265 Strasse, 14089 Berlin
Dojazd: Bus X34, 134 (Gatow Kirche), 334 (Alt Gatow)
www.freiwillige-feuerwehr-gatow.de

Britzer Garten (Neukölln, Britz)

Tradycyjnie w Ogrodach Britz, w sobotę 30 marca odbędzie się wielkanocne ognisko. Do tego muzyka na żywo (Band Rob Ryan Roadshow), a wcześniej atrakcje dla dzieci. To bardzo popularna miejscówka dla berlińczyków. Uwaga, wstęp to koszt wejścia do ogrodów na cały dzień (Tageskarte), opłaca się zatem podjechać wcześniej i nieco pozwiedzać.
Britzer Garten
Kiedy: 4 kwietnia 2026 (sobota)
Godziny: 15.00-21.30
Wstęp: 5€ (2,5€)
Gdzie: Sangerhauser Weg 1, 12349 Berlin
Dojazd: bus 181 (Windröschenweg)
www.britzergarten.de

Pferdesportpark Berlin-Karlshorst (Lichtenberg, Karlshorst)

Na terenie parku przyległego do toru wyścigów konnych w Karlshorst również zapłonie ognisko. Tutaj odbywa się ono zawsze w wielkanocną niedzielę. Organizatorzy zapraszają na festyn z muzyką na żywo od 14.00.

Pferdesportpark Berlin-Karlshorst
Kiedy: 5 kwietnia 2026 (niedziela)
Godziny: 14.00-17.00
Wstęp: wolny
Gdzie: Treskowallee 129, 10318 Berlin
Dojazd: S-bahn S3 (Karlshorst), tramwaj M17, 21, 27, 37 (Treskowallee/Ehrlichstr.)

Strandbad Wendenschloss (Treptow-Köpenick)

Przy ładnej pogodzie połączyłabym ognisko ze spacerem wzdłuż rzeki Dahme lub wypadem na najwyższe, naturalne wzgórze Berlina, Müggelberg (115 m. n.p.m.) oraz wejściem na wieżę widokową Müggelturm.

Na plaży, przy jednym z nielicznych kąpielisk rzecznych w Berlinie, co roku organizowane jest wielkanocne ognisko. Już od godziny 12.00 z oprawą muzyczną, atrakcjami dla dzieci i gastronomią. Uwaga, miejsce to jest do odległe od śródmieścia, najlepiej zawczasu zorientować się o której godzinie można wrócić z pobliskiej pętli tramwajowej (Wendenschloß).

Strandbad Wendenschloss
Kiedy: termin nie jest jeszcze potwierdzony, prawdopodobnie 4 kwietnia 2026 (sobota)
Godziny: 12.00-22.00
Wstęp: wolny
Gdzie: Möllhausenufer 30, 12557 Berlin
Dojazd: tramwaj 61, 62, 68 (Wendenschloß), bus 61 (Wendenschloß)

Kienbergpark (Marzahn-Hellersdorf)

Ochotnicza straż pożarna w Hellersdorf organizuje co roku tradycyjne ognisko wielkanocne przy swojej remizie w parku Kienberg. Dzięki ofercie kulinarnej, pokazowi fajerwerków oraz niewielkiej wystawie amerykańskich samochodów to świąteczne wydarzenie cieszy się szczególną popularnością wśród rodzin.

Kienbergpark
Kiedy: 4 kwietnia 2026 (sobota)
Godziny: jeszcze nie podano
Wstęp: wolny
Gdzie: Hellersdorfer Straße 147, 12619 Berlin
Dojazd: U5 (U Kienberg (Gärten der Welt), autobus 197 (Hellersdorfer Str./Gärten der Welt)

Fennpfuhl (Lichtenberg)

Jest to impreza organizowana co roku przez komunalną spółkę mieszkaniową HOWOGE w niewielkim parku przy stawie Fennpfuhl. Jako, że przez kilka lat mieszkałam w pobliżu, chętnie wychodziłam na grilla, glühwein, ognisko i fajerwerki w wielkanocną sobotę. Czasem oglądałam je z tarasu bloku, bo zaczynały się o 21.50.

Na miejscu była scena z muzyką. Raz trafiłam na enerdowską legendę, Dirka Michaelisa z przebojem „Als ich fortging”, koniecznie poszukajcie w necie! Do tego jest wielkanocny jarmark, atrakcje dla dzieci i stoiska z gastronomią. Tuż przed 22 rozpoczyna się ogromny, jak na osiedlową imprezę, pokaz fajerwerków z płonącym zającem na końcu. Polecam. W sumie kameralna atmosfera.

HOWOGE-Osterfeuer,
Karl-Lade-Str., 10369 Berlin
Dojazd: tramwaj M8 (Anton-Saefkow-Platz, Roederplatz), M13, 16 (Roederplatz)

Oto krótki, 3 minutowy film nagrany przeze mnie w 2013 roku na festynie w Pfennfuhl. Berlimix.net to dawna nazwa mojej berlińskiej działalności. Jak widać na wideo było jeszcze dużo śniegu

Miejsc, w których organizowane są wielkanocne ogniska jest więcej, ale przy wielu z nich termin nie został jeszcze potwierdzony (luty 2026).

Jestem ciekawa, czy byłe/aś na takim ognisku? Czy były one Ci w ogóle znane? Jeśli planujesz Wielkanoc w Berlinie, to wydaje mi się to ciekawym sposobem na zagospodarowanie sobotniego popołudnia. A jeśli masz ochotę na spacer z przewodnikiem w Wielki Piątek lub Wielką Sobotę 2026, to jestem do dyspozycji.

Grüne Woche

Międzynarodowe Targi „Zielony Tydzień” (Grüne Woche) w Berlinie to największa impreza handlowa na świecie poświęcona żywności, rolnictwu i ogrodnictwu. Przez 10 dni tereny wystawowe odwiedza około 400 tysięcy osób, w tym jedną czwartą stanowią fachowcy z branży.

Skąd nazwa „Zielony Tydzień”?

Wszystko zaczęło się pod koniec XIX wieku, gdy członkowie Stowarzyszenia Gospodarki Rolnej (Landwirtschafts-Gesellschaft, DLG) zjeżdżali co roku do Berlina na seminaria i konferencje. Miały one miejsce zawsze zimą i trwały około tygodnia.

W dzielnicy, w której odbywały się spotkania, na ulicach wystawiali się przeróżni producenci sprzętu, rzemieślnicy i rolnicy. Kiedy formy „dzikiego handlu” przybrały niepokojące rozmiary, postanowiono o skupieniu wystawców, handlarzy i seminarzystów w jednym miejscu.

Pomysłodawcą tej idei był Hans-Jürgens von Hake, ziemianin i pracownik berlińskiego urzędu turystycznego. Po raz pierwszy właściwe targi odbyły się w 1926 roku, na terenach przy Kaiserdamm (hale znajdowały się wówczas w miejscu dzisiejszego dworca autobusowego ZOB). Nazwa Grüne Woche (Zielony Tydzień) przyjęła się od koloru płaszczy leśników i rolników (Lodenmäntel), którzy dominowali na terenach wystawowych. Wymyślili ją dziennikarze.

W 2015 roku targi odbyły się po raz 80., a rok później ogłoszono ich 90. urodziny. Jak to możliwe?

Krótka historia Zielonego Tygodnia w Berlinie

Już w pierwszym roku (1926) odnotowano 50 tysięcy odwiedzających. Jeśli spojrzeć na aktualne prognozy organizatorów, liczących co roku na około 400 tysięcy gości, liczba ta wzbudza słuszny podziw.

W przeciągu lat wystawcy prezentowali najnowsze osiągnięcia techniczne w zakresie produkcji i przechowywania żywności. Były to na przykład coraz bardziej wydajne gatunki płodów rolnych lub nowe krzyżówki zwierząt. W 1930 roku powszechny zachwyt wzbudziła maszyna do utrzymywania świeżych jaj, w której 5000 sztuk, kręcąc się, miało zachować w „naturalny sposób” świeżość przez rok.

W 1935 roku Wilhelm Hölter zaprojektował logo targów, które obowiązuje do dzisiaj. Są to dwa stylizowane żółte kłosy z napisem „Grüne Woche” na zielonym tle.

Wojna i podział Berlina a targi

W okresie wojennym nie organizowano targów. Wypadły one z kalendarza też wcześniej, w 1938 roku, z powodu szalejącej w Niemczech pryszczycy. Pierwsze powojenne targi odbyły się dopiero w 1948 roku i to w dość ciężkich warunkach. Lądowe drogi do zachodnich sektorów były bowiem zablokowane przez Rosjan (tzw. blokada Berlina). Prąd włączano tylko dwa razy dziennie, na dwie godziny przed południem i około północy. Większość towarów była więc sprowadzana drogą powietrzną przez Brytyjczyków i Amerykanów.

Sytuacja polityczna miała wpływ na kontynuację większości przedwojennych imprez targowych. Podział miasta spowodował między innymi przeniesienie targów samochodowych do miast Niemiec Zachodnich. Do dzisiaj odbywają się one we Frankfurcie nad Menem i Hanowerze, chociaż ostatnio żywo dyskutuje się o ich powrocie.

Grüne Woche utrzymały jednak swoją pozycję, choć początki nie były łatwe. W 1948 roku uczestniczyło w nich zaledwie 59 wystawców, a targi odbyły się głównie z inicjatywy lokalnych działkowców. Na mięsnych stoiskach wisiały szynki i kiełbasy z papy.

Ku lepszemu

Niedługo później sytuacja zaczęła się poprawiać, a odwiedzających przyciągały egzotyczne potrawy i oryginalne pomysły. W 1951 roku Holandia zaprezentowała na przykład apetyczną piramidę z warzyw. Wraz ze wzrastającym dobrobytem społeczeństwa zaczęto zwracać większą uwagę na estetyczne walory prezentowanych towarów, a później na ekologiczne rozwiązania w rolnej gospodarce (np. biogaz).

Pod koniec lat 70. XX wieku, po otwarciu Międzynarodowego Centrum Kongresowego (ICC) znacznie wzrosła liczba seminariów i konferencji. To pociągnęło za sobą większe zainteresowanie potencjalnych partnerów. Do trzech podstawowych filarów targów, czyli produkcji żywności, gospodarki rolnej i ogrodnictwa dodano kolejne: leśnictwo i rybołówstwo. W latach 80. ubiegłego wieku zaczęto organizować krajowe przeglądy bydła, owiec i hodowlanych koni zimnokrwistych.

Nowe perspektywy

Po przełomie 89/90 rozpoczęła się nowa era targów. Teraz dostępne były one dla producentów i rolników, pracujących najbliżej dawnego Berlina Zachodniego, czyli wystawców z Brandenburgii. W 1998 roku zadebiutowała osobna hala z ekologiczną żywnością (Biomarkt). W 2012 zwartą do tej pory ekspozycję gospodarzy targów – Niemców – rozbito aż na siedem sąsiadujących hal. Prezentuje się w nich razem 13 landów, gdyż brak jest Hamburga, Bremy i Kraju Saary. Dla zwiedzających została utworzona nawet specjalna trasa kulinarna: DeutschlandTour.

Od 1995 roku na targach występuje oficjalny kraj partnerski. Pierwszym w historii były Czechy. Rosja i Holandia pełniły tę funkcję więcej niż raz. W 2011 roku krajem partnerskim była Polska z hasłem „Poland schmeckt” (Polska smakuje). Nasz kraj uczestniczy w targach już ponad 30 lat. W 2016 roku po raz pierwszy krajem partnerskim było państwo spoza Europy – Maroko. Można było wówczas skosztować tradycyjnych potraw (kuskus), miętowej herbaty, nektaru z kaktusa, ewentualnie posmakować oleju wytłaczanego z tej rośliny.

Grüne Woche teraz też dla koniarzy

Po raz czwarty razem z Zielonym Tygodniem odbędą się jednocześnie targi poświęcone jeździectwu, Hippologica. Odbędą się one w ostatni weekend, od 22 do 24 stycznia 2021. Bilety zakupione w tych dniach obowiązują na terenie całych targów. Wystawcy prezentować się będą w hali 26c, natomiast obok, w hali 25, odbędą się pokazy sportowe.

Po raz pierwszy na targach?

Jeśli ktoś wybiera się na targi po raz pierwszy, powinien koniecznie dotrzeć do hali kwiatów (2.2), hali z produktami bio (BioHalle, 1.2B), hali z przyprawami, herbatą i ziołami (12), hali ze zwierzętami (25) oraz na prezentacje kompanii piwowarskich i niemieckich winnic. Nie można oczywiście zapomnieć o hali polskiej (11.2), ale też i bardzo atrakcyjnej wizualnie hali holenderskiej z wiatrakiem i morzem tulipanów (18).

Grüne Woche i Hippologica

Grüne Woche: 15-24 stycznia 2021
Hippologica: 22-24 stycznia 2021
Kraj partnerski: jeszcze nie podany
Adres: Messedamm 22, 14055 Berlin
Otwarte codziennie: 10.00-18.00
Bilet dzienny: 15 €; Happy-Hour-Ticket (pn.-pt. po 14.00) 10 €; bilet na niedzielę 12 €;
www.gruenewoche.de
www.hippologica.de

Dojazd

S-Bahn: S41, S42, S46 (Messe Nord/ICC); S5 (Messe Süd)
U-Bahn: U2 (Kaiserdamm)
Bus: M49, X34, X49, 139, 218 (S Messe Nord/ICC); M49, 104, 218, 349 (Messedamm/ZOB)
Informacje o taryfach i biletach w komunikacji miejskiej Berlina
Własne auto: bezpłatny parking na Olympischer Platz, stamtąd bezpłatny wahadłowy bus na teren targów.

Źródła:
Grüne Woche, stan 28.02.2020

Sylwester w Berlinie 2026

Prawdę mówiąc, nie wiem, jak będzie wyglądał Sylwester 2026 w Berlinie.

Przez wiele lat impreza miała status kultowej i przyciągała kilkaset tysięcy ludzi pod Bramę Brandenburską. Ale zdarzyła się pandemia i nastąpiły dwa lata przerwy. A potem to już była równia pochyła. Ograniczenia, płotki, bramki, ba… nawet „bilety wstępu”, bo miasta nie stać było, by sfinansować ochronę. W 2025 roku nie można było się porozumieć z miastem i ZDF (drugi kanał telewizji niemieckiej) widząc zagrożenie dla swojej relacji przeniósł się do… Hamburga.

W Berlinie coś tam się na ostatnią chwilę odbyło, nawet nie wiem co, bo nie śledziłam (jest szósty stycznia 2026). Jak obejrzę, to chętnie podzielę się komentarzem.

Impreza sylwestrowa na wolnym powietrzu odbywa się zawsze na placu Gendarmenmarkt, kończąc tym samym znany jarmark bożonarodzeniowy. Ale tam światła gasną o 1 w nocy. Jest odpłatna, a bilety należy zarezerwować z wyprzedzeniem (w 2025 roku było to 10€).

O imprezach w berlińskich klubach mogę napisać dopiero w listopadzie 2026, bo wtedy, mniej więcej, pojawiają się konkretne informacje.

Patrząc z tej perspektywy, cieszy mnie, że mogłam wziąć udział w tej imprezie dwukrotnie i zaznać legendarnej atmosfery. Było to w 2006 roku i kilka lat wcześniej, niestety już nie pamiętam, kiedy to było. Szkoda też, że okoliczności nie pozwalają już na swobodną, bez tych płotków, bramek i setek ochroniarzy, celebrację Nowego Roku.

ITB Berlin

Przez dekady Międzynarodowe Targi Turystyczne w Berlinie (ITB Berlin) były same w sobie atrakcją turystyczną i u wielu (również u mnie) stałym punktem w kalendarzu. Z niewielkiej, lokalnej imprezy w 1966 roku wyrosły na światowego lidera branży, co roku chwaląc się imponującymi statystykami.

Przed pandemią impreza była podzielona na dni branżowe oraz tzw. otwarte (Publikumstage).  Trzy dni dla fachowców i dwa dni (weekend) dla wszystkich. Nie muszę dodawać, jaki był to kolorowy, pełen barw, dźwięków i zapachów festyn kultur z całego świata. A dla przeciętnego odwiedzającego okazja pozbierania ulotek, plakatów i gadżetów. Moja piwnica w Zielonej Górze wciąż ma jedną ścianę zastawioną kartonami z broszurami i publikacjami ze wszystkich niemieckich landów.

W 2020 roku targi zostały odwołane tuż przed ich rozpoczęciem (marzec) i nie było czasu na alternatywne rozwiązania. W 2021 i 2022 odbyły się edycje online. Obserwowałam je, ale model płatnego dostępu (zamiast na przykład szerzej wykorzystanej reklamy) lekko mnie zniechęcił. I w końcu nadszedł rok 2023 ze swoją branżową niespodzianką – koniec z dniami otwartymi. Od teraz ITB Berlin będzie imprezą wyłącznie B2B (bussiness-to-bussiness). Odczekałam kilka lat i wygląda na to, że formuła się sprawdza i zostanie utrzymana. W ostatniej aktualizacji mojego przewodnika „Berlin 3w1” wycofałam informację o ITB z kalendarza, bo dla zwykłego turysty to już może nie być satysfakcjonujące przeżycie.

Targi dla fachowców i bloggerów

Nie mam zatem powodu, by namawiać Cię na wizytę na ITB Berlin. Jeśli jesteś z branży, to dobrze wiesz, po co tam jedziesz, masz umówione spotkania z góry i życzę jak najlepszych efektów z tych rozmów. Targi dalej mogą pozostać atrakcyjne dla studentów turystyki i hotelarstwa (są dla nich tańsze bilety).

Możesz również akredytować się jako blogger/youtuber/influencer, by sprawdzić co w branży piszczy. Progi wejścia nie są bardzo wysokie, ale znowu: trzeba mieć powód. Ja większość moich potrzeb załatwiam już przez pobranie materiałów prasowych i kilka transmisji online z kongresu. Bo ITB Berlin Kongress jest mocnym punktem całej imprezy. Przez trzy dni na kilku scenach odbywają się wykłady, pokazy, prezentacje i panele dyskusyjne dotyczące najnowszych trendów i wydarzeń w turystyce. Część z nich jest transmitowana online, a znakomita większość prowadzona jest w języku angielskim. Polecam przejrzeć program.

Progi w social media wymagane do akredytacji (2026)

Warunkiem uzyskania akredytacji jest tematyczne powiązanie działalności z targami ITB Berlin. Blogi, których główną tematyką nie są podróże, co do zasady nie są dopuszczane.

Blog musi istnieć co najmniej sześć miesięcy i zawierać regularne, istotne treści publikowane przez zgłaszającego się blogera lub twórcę. Wymagana jest aktualność treści, dobra widoczność oraz zasięg na poziomie minimum 5 000 użytkowników miesięcznie, aby akredytacja mogła zostać przyznana. Do akredytacji dopuszczane są jedynie blogi bez kanału sprzedażowego.

Aktualność, dobra widoczność oraz odpowiedni zasięg w następujących kanałach social media o profilu podróżniczym mogą również prowadzić do udzielenia akredytacji:
• Instagram: 50 000 obserwujących
• TikTok: 50 000 obserwujących
• YouTube: 10 000 subskrybentów
• Facebook: 5 000 polubień

ITB 2026

W 2026 roku Międzynarodowe Targi Turystyczne będą obchodzić swoje 60-lecie. W prasie póki co przechodzi to bez echa, bo więcej emocji towarzyszy 100-leciu targów rolnictwa, żywności i ogrodnictwa, czyli Berlińskiemu Zielonemu Tygodniowi.

Krajem partnerskim jest Angola (hala 21). Oficjalnym partnerem premium – Airbnb (hala 9).

Kilka faktów i liczb

W 2025 roku liczba odwiedzających targi ITB Berlin sięgnęła 100 tysięcy. 45% z nich pochodziło z Niemiec. Jeśli chodzi o wystawców to zarejestrowanych zostało ich ponad 5 800, z których 90% to przedsiębiorcy i firmy spoza Niemiec. 2 700 akredytowanych dziennikarzy z ponad 100 krajów relacjonowało wydarzenia z targów. A na kongresie w 200 sesjach wystąpiło 400 mówców przed publiką liczącą sobie 24 tysiące słuchaczy.

Polska była krajem partnerskim w 2011 roku, co miało związek m.in. z EURO 2012.

Międzynarodowa Giełda Turystyczna w Berlinie
Internationale Tourismus-Börse Berlin

Kiedy: 3-5 marca 2026
Godziny: 10-18
Konferencja prasowa na otwarcie: 2 marca, godzina 10.00 (transmisja online)

ITB Berlin 2026

Messedamm 22, 14055 Berlin
tel. +49 (0)30 30380
www.itb-berlin.de

Ceny biletów 2026

Tylko sprzedaż online. Na miejscu nie ma kas!

• bilet dzienny po 14.01 (przedsprzedaż do 14.01) – 55€ (45€)
• bilet 3-dniowy – 80€
• bilet dzienny dla studentów – 35€
• bilet 3-dniowy dla studentów – 48€

Wejście na targi

Dwa główne wejścia znajdują się od północnej i południowej strony targów

• od ulicy Jafféstraße – Hala 1/2 Eingang Süd (Wejście Południowe, podjazd dla autokarów)
• od ulicy Masurenallee/Hammarskjöldplatz – Hala nr 19, Eingang Nord (Wejście Północne)

Dojazd na teren targów (komunikacja miejska)

S-Bahn: S25, S26, S41, S42, S46 (Messe Nord/ICC), S3, S5, S9 (Messe Süd)
U-Bahn: U2 (Kaiserdamm) + 10 minut pieszo
Bus: 43, 218, 349, M49, X34, X49 (Messegelände/ZOB), 349 (Jafferstr.)
Informacje o taryfach i biletach w komunikacji miejskiej Berlina

Z dworca autobusowego ZOB na tereny targowe dociera się pieszo w ciągu kilku-kilkunastu minut, dworzec położony jest naprzeciwko. Z głównego dworca kolejowego Berlin Hauptbahnhof przejazd środkami komunikacji miejskiej zajmie około 20 minut + 10 minut na przejście. Z lotniska BER należy policzyć 40 minut na przejazd + 20 minut na przejścia i orientację. Jeśli ktoś jest pierwszy raz w Berlinie, to razem z zakupem biletów policzyłabym do półtorej godziny czasu.

Jak było i jak jest

Ostatni raz na targach turystycznych w Berlinie w 2019 roku. Po wejściu nowego modelu nie miałam już ani takiej potrzeby, ani zainteresowania (interesują mnie głównie niemieckie landy). Z uwagi na liczne, zbliżające się rocznice w kolejnym dziesięcioleciu w Niemczech, planuję akredytować się w najbliższych latach, ale musi się to zbiec z moim przylotem do Europy, co jest trudne. Nie mogę zatem, póki co, oddać atmosfery targów po 2023 roku.

Poniżej prezentuję dla porównania dwa filmy. Nakręcony przeze mnie w 2012 roku (w kolejnych latach do 2019 roku targi wyglądały podobnie) oraz film berlin-visual.com z 2025 roku. To właściwie taki spacer po halach, z akcentami na ciekawostki. Nie trzeba oglądać całego (trwa ponad 30 minut), ale może być odpowiedzią na pytanie: co właściwie teraz się dzieje na ITB.

ITB 2012 (Viator Polonicus)

ITB 2025 (Berlin Visual)
Film jest ogólnie dostępny na kanale YouTube, jego twórca w żaden sposób nie wspiera strony Przewodnik-Po-Berlinie.pl