Reichstag - Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy

Wjazd na kopułę Reichstagu

Joanna Maria Czupryna — Sat, 27 May 2017 11:58:02 +0000

Wjazd na kopułę Reichstagu jest bezpłatny

Jest kilka możliwości wejścia do gmachu Reichstagu. Ze względów praktycznych wykluczę w opisie te, zakładające zaproszenie od niemieckiego posła czy inne specjalne okazje. Pozostałe opcje to:

wjazd tylko na taras z kopułą Reichstagu, audio-przewodnik w języku polskim
zwiedzanie wnętrz parlamentu z przewodnikiem, zakończone wizytą na tarasie z kopułą
uczestnictwo jako obserwator w sesji plenarnej, zakończone wizytą na tarasie z kopułą
wykład w sali plenarnej, zakończony wizytą na tarasie z kopułą

Chcę wjechać tylko na taras z kopułą

Jest to najbardziej dostępna i najczęściej stosowana opcja. W gmachu parlamentarnym jesteśmy wówczas tylko w foyer, gdzie znajdują się windy. Przez szyby, już po zjechaniu z tarasu, można zobaczyć salę obrad. Na dachu znajduje się przeszklony pawilon ze stanowiskiem wydawania audio-przewodników. Na szczyt kopuły wiedzie łagodnie pochylona rampa. U jej podstawy można obejrzeć historyczne zdjęcia gmachu, opatrzone krótkimi komentarzami. Jak dokonać rezerwacji, opisuję krok po kroku poniżej.

Rampa prowadząca w górę kopuły, gmach Reichstagu w Berlinie :: Przewodnik-po-Berlinie.pl © Joanna Maria Czupryna

Chcę zwiedzić gmach Reichstagu z przewodnikiem

Oprowadzanie jest bezpłatne. W języku niemieckim do wyboru jest kilka tematów z nastawieniem np. na historię samego gmachu, historię parlamentaryzmu w Niemczech czy też architekturę i sztukę. W innych językach (niestety aktualnie nie ma oferty w języku polskim) jest to ogólne oprowadzanie, podczas którego można zobaczyć salę plenarną, miejsca pamięci, pomieszczenia poszczególnych frakcji parlamentarnych, a w podziemiach pamiątki z przeszłości. Zwiedzanie trwa 1,5 godziny i jest to przekrój informacji o historii, architekturze i pracy parlamentarzystów. Rezerwacji dokonuje się podobnie jak przy kopule, tylko na początku wybiera inną opcję, a następnie język oprowadzania.

Zwiedzanie gmachu z przewodnikiem :: Przewodnik-po-Berlinie.pl © Joanna Maria Czupryna

Uczestnictwo w posiedzeniach parlamentu lub wykładzie

W wybranych terminach możliwe jest obserwowanie obrad z trybun dla gości (ok. 1 godzina) lub uczestnictwo w wykładzie (ok. 45 min.) na tematy związane z historią Reichstagu lub pracą parlamentu. Wykłady, poza językiem niemieckim, są również prowadzone po angielsku lub francusku. Przy obu możliwościach można później wjechać na taras z kopułą i kontynuować zwiedzanie indywidualne.

Sala plenarna niemieckiego Bundestagu :: Przewodnik-po-Berlinie.pl © Joanna Maria Czupryna

Formalności przy meldunku

Wszystkie wymienione wyżej opcje wymagają wcześniejszego meldunku, który najprościej jest wykonać przez formularz na stronie internetowej (patrz niżej). Przy wyborze tarasu z kopułą można też zgłosić się osobiście w pawilonie dla odwiedzających, zlokalizowanym przy ulicy Scheidemannstraße (po drugiej stronie ulicy). Ma to jednak swoje wady: rezerwacja jest możliwa najwcześniej za dwie godziny, zwykle jest długa kolejka chętnych i może się okazać, że najbliższy wolny termin jest dopiero nazajutrz. Luźniej jest przeważnie w późnych godzinach wieczornych. Informacje o dostępnych terminach można zobaczyć z ulicy na tablicy świetlnej. By dokonać rezerwacji należy mieć przy sobie dokument ze zdjęciem. Na miejscu są zawsze pracownicy parlamentu, którzy udzielają niezbędnych informacji.

Pawilon, gdzie można na bieżąco zameldować się, by wejść na kopułę Reichstagu :: Przewodnik-po-Berlinie.pl © Joanna Maria Czupryna

Trochę historii

18 stycznia 1871 r., po proklamacji nowego cesarstwa, Berlin awansował na stolicę Niemieckiej Rzeszy. W związku z tym prowizoryczna siedziba parlamentu przy Lepziger Straße przestała wystarczać i pojawiła się potrzeba wzniesienia nowego budynku. Taka też, reprezentacyjna budowla została wybudowana wg planów Paula Wallota w latach 1884-1894, na północ od Bramy Brandenburskiej.

Niezadowolony cesarz

Od samego początku funkcjonowania parlamentu cesarz Wilhelm II dawał do zrozumienia, że nie zaakceptuje tej formy rządów na większą skalę, a samych posłów przezywał „małpiarnią Rzeszy”. W trakcie budowy, dużą uwagę przywiązywał do wysokości kopuły Reichstagu, by nie przekraczała tej na cesarskim zamku. Napis nad zachodnim portalem, „Dem Deutschen Volke” (Narodowi Niemieckiemu), pojawił się dopiero w 1916 r., gdyż wcześniej cesarz uznawał go za zbyt demokratyczny.

Symbol Rzeszy

Pożar, jaki wybuchł w lutym 1933 r. wykorzystał Adolf Hitler, by na mocy specjalnych ustaw i luk prawnych przejąć całą władzę. Dla Sowietów, oblegających Berlin pod koniec II wojny światowej, na wpół zrujnowany Reichstag był symbolem Rzeszy i jego zdobycie, a także zawieszenie radzieckiej flagi w maju 1945 r. miało zademonstrować całkowity upadek hitlerowskiego państwa.

Bez funkcji po wojnie

W latach 1957-72 Reichstag został częściowo odbudowany i zabezpieczony tak, by mogły odbywać się tutaj posiedzenia frakcji i komisji parlamentarnych (nigdy całego parlamentu, którego siedziba była w Bonn). Fasady budynku często służyły za kulisy spektakularnych wydarzeń, jak koncerty międzynarodowych artystów (m.in. Michaela Jacksona i Rolling Stones) oraz politycznych wieców. Tutaj także miały miejsce główne obchody Święta Zjednoczenia Niemiec, 3 października 1990 r.

Opakowany Reichstag

Zanim przystąpiono do przebudowy gmachu na potrzeby parlamentu zjednoczonych Niemiec, szerokim echem odbiła się w mediach akcja „opakowania” budynku, zaaranżowana przez parę francuskich artystów, Christo i Jean-Claude. Latem 1995 roku na dwa tygodnie gmach Reichstagu zniknął pod wielką płachtą ze srebrnego poliestru. Rok później rozpoczęła się przebudowa wg zwycięskiego projektu brytyjskiego architekta, sir Normana Fostera.

Najciekawsza jest kopuła

Obecnie dużą uwagę przyciąga przeszklona kopuła na dachu Reichstagu (24 m), stanowiąca zarazem jedną z największych atrakcji turystycznych Berlina. Architekt przebudowy Reichstagu, Norman Foster (ur. 1935) w swoich pierwszych projektach był przeciwny takiej formie zwieńczenia dachu. Jego propozycja przedstawiała wielki transparentny dach, który przypominał „stację benzynową”. Ostatecznie zaprojektował kopułę, wewnątrz której można chodzić po spiralnych rampach, a spoglądając w dół, przez szyby zobaczyć wnętrze sali plenarnej.

Wielki, odwrócony stożek pośrodku obudowany jest panelami lustrzanymi, które mają kierować światło dzienne do wnętrza sali. W jego wnętrzu znajdują się z kolei urządzenia wentylacyjne. Przy górnej krawędzi stożka, na ruchomej obręczy zamontowano osłonę przeciwsłoneczną.

Punkty widokowe

Punkty widokowe w Berlinie. 8 najpopularniejszych w śródmieściu

Punkty widokowe w Berlinie Kto odwiedza Berlin po raz pierwszy i chce spojrzeć na miasto z góry, swoje kroki kieruje najczęściej w stronę wieży telewizyjnej lub gmachu Reichstagu. Nic dziwnego. Oba…

Rezerwacja przez formularz na stronie

Rezerwacja jest na konkretny dzień i godzinę. Należy przygotować dane osobowe wszystkich uczestników (imię, nazwisko, data urodzenia). Poniżej przedstawiony jest proces meldunku na kopułę Reichstagu przez formularz w języku angielskim dla turystów indywidualnych i małych grup.

Poniższy opis służy tylko celom orientacyjnym. Nie jest to oficjalny instruktaż Niemieckiego Bundestagu. Autorka nie przyjmuje odpowiedzialności za szkody wynikające z wykorzystania nieprawidłowych lub przedawnionych informacji zawartych na tej stronie. Politykę Prywatności i Wyłączenie Odpowiedzialności znajdziesz tutaj.

1. Po kliknięciu w link www.bundestag.de przejdziemy na stronę z ogólnymi informacjami dotyczącymi wizyty w Bundestagu, należy zaznaczyć „I have read the user information.” i kliknąć Next.

2. Kolejna strona to informacje o ochronie danych osobowych. Procedura podobna, zaznaczamy „I have read the privacy policy…” i przechodzimy dalej.

3. Teraz czeka nas „Captcha”, czyli filtr antyspamowy, by przejść dalej.

4. Przechodzimy do formularza z wyborem opcji zwiedzania. Nas interesuje „Visit to the dome”. Odznaczamy to i klikamy „Next”. Rozwiną nam się informacje, w których najważniejsze to w jakich dniach kopuła jest zamknięta dla zwiedzających z powodu prac porządkowych. (Może się jednak zdarzyć, że prace te trwają krócej i kopuła udostępniana jest o dzień wcześniej niż podane. ) W 2024 roku to 15-19.04, 8-19.07, 22-26.07, 21-25.10 oraz 28.10-01.11. Klikamy next.

5. Przejdziemy do rubryki, w której należy podać ilość osób. Podajemy pamiętając, że potem otrzymamy formularz z dokładnie tylu polami do wypełnienia.

6. Teraz mamy formularz do zaznaczenia dnia i godziny. Możliwe jest podanie trzech, pasujących nam terminów. Można ograniczyć się do jednego. Komunikat „The type of visit you specified is not available in this week.” oznacza tyle, że w danym tygodniu nie ma już (lub jeszcze) dostępnych terminów. Natomiast komunikat „Please note that the dome of the Reichstag Building is closed from xx to xx to allow cleaning work to be carried out. The roof terrace can still be visited.” oznacza, że w dane dni dostępny jest tylko taras na dachu, natomiast sama kopuła będzie zamknięta (nie są wydawane wtedy audio-przewodniki).

7. Po wybraniu terminu i kliknięciu „Next” formularz rozwinie się o dane osobowe. Te, które trzeba podać, oznaczone są gwiazdką. Title (tytuł, Mr(Pan), Ms(Pani)), First Name (imię), Last Name (nazwisko), Status (wybieramy: individual/private group), Telephone (telefon) oraz najważniejsze: poprawny Email. Dane adresowe można pominąć. Całość potwierdzić przyciskiem „Next”.

8. Pojawi się tablica ze wszystkimi danymi, które należy przejrzeć. Jeśli są poprawne, zaznaczamy Politykę Prywatności ( I have read the privacy policy…) i klikamy „Save request”. Jeśli coś się nie zgadza, możemy wrócić do formularza klikając przycisk „Edit request”.

9. Pojawi się informacja o wysłaniu zgłoszenia na podany email. To jeszcze nie koniec.

10. Na podany w formularzu adres mailowy (warto sprawdzić folder ze spamem) otrzymamy wiadomość o dokonanym zgłoszeniu (Your request regarding a visit…) i dwa linki. Klikamy w pierwszy, który przekieruje nas na stronę z rubrykami do wypełniania. Drugi link służy do anulacji zgłoszenia. UWAGA: link jest ważny 72 godziny. Może się zdarzyć, że jeśli wypełnimy formularz na ostatnią chwilę, otrzymamy odmowę, mimo wcześniejszych wolnych miejsc. Teraz trzeba podać dane wszystkich uczestników, First name (imię), Last name (nazwisko) oraz Date of birth (data urodzenia). Klikamy „Submit your request”.

11. Na pocztę otrzymaliśmy kolejny mail, tym razem z załącznikiem. To nie jest potwierdzenie rezerwacji!, tylko poświadczenie wysłania zgłoszenia z danymi. Nie ma potrzeby go otwierać czy drukować. Na właściwe potwierdzenie przyjdzie nam chwilę poczekać (zwykle do godziny, dwóch).

12. Wreszcie, kiedy otrzymaliśmy mail z tematem zaczynający się słowami „Your booking confirmation…”, możemy wydrukować przesłany w tym mailu załącznik (pdf, ze słowami Buchungsbestaetigung) i udać się o wskazanej godzinie pod gmach Reichstagu.

Pawilon wejściowy, gdzie przeprowadzana jest kontrola dokumentów i bezpieczeństwa :: Przewodnik-po-Berlinie.pl © Joanna Maria Czupryna

Wjazd na Kopułę Reichstagu. O czym warto pamiętać

Na rezerwacji, którą należy zabrać ze sobą, jest wskazane, by stawić się 15 minut wcześniej. Nie jest to warunek konieczny. Choć powinno się być punktualnie, nic się nie stanie, jeśli ktoś pojawi się pół godziny wcześniej czy później (ale nie brać tego za pewnik!). Listy są donoszone w ciągu dnia, także wejście wcześniej o kilka godzin raczej się nie uda. Każdy powinien mieć ze sobą dokument tożsamości ze zdjęciem. Nie zabierać dużych walizek, plecaków, toreb, gdyż na miejscu nie ma możliwości ich przechowywania, a na górę z takimi najpewniej nie wpuszczą. Jeśli tego dnia mamy ze sobą bagaże, to najlepiej zostawić je na dworcu w szafce (najbliżej Hauptbahnhof lub Friedrichstraße). Zwrócić uwagę na przedmioty, które ma się ze sobą. Noże, scyzoryki, pilniki, nożyczki do paznokci i inne niebezpieczne narzędzia trzeba będzie oddać do depozytu. Podczas całej procedury przejścia przez bramki bezpieczeństwa i później należy kierować się wskazaniami strażników. Mając przy sobie gaz pieprzowy lub łzawiący trzeba liczyć się z wizytą na komendzie policji.

Godziny otwarcia

Taras i kopuła są otwarte codziennie od 8 rano. Ostatnie wejście możliwe jest o 21.45. Wyjątkiem jest 24 grudnia (zamknięte cały dzień) oraz 31 grudnia (tylko do 16.00, ostatni wjazd 14.30). W wybrane dni kopuła jest zamknięta dla zwiedzających z powodu prac porządkowych. Terminy na 2024 rok: 15-19.04, 8-19.07, 22-26.07, 21-25.10 oraz 28.10-01.11. Taras na dachu pozostaje w te dni otwarty. Ze względów bezpieczeństwa i zapewnienia sprawnej pracy parlamentu pracownicy mogą odmówić w każdej chwili wejścia, nawet jeśli ma się rezerwację. Również przy niekorzystnych warunkach pogodowych kopuła i taras mogą być czasowo niedostępne.

Fotografowanie

Fotografować nie wolno w barakach, gdzie jest kontrola dokumentów i osobista. Na tarasie i kopule bez ograniczeń. W gmachu Reichstagu przeważnie też, chyba że jest zaznaczone inaczej. Nie ma opłat za fotografowanie.

Audio-guidy

Audio-przewodniki są dostępne na tarasie i są bezpłatne. Wydawane jest urządzenie oraz słuchawka na jedno ucho. Warto zabrać jednak własne słuchawki, ze standardowym wejściem (np. od telefonu czy odtwarzacza mp3), gdyż ta na Reichstagu jest bardzo cicha. Nagranie zaczyna się automatycznie z chwilą wejścia na rampę i dostosowuje teksty do tego, co aktualnie widać. Jeśli nie chcemy słuchać czegoś do końca, kontynuujemy spacer. Nagranie się wyciszy i zacznie nowy wątek. Audio-przewodniki oddaje się w tym samym miejscu. Nie można ich zabierać do toalet!

Toalety

Toalety (dwie dla pań i dwie dla panów) znajdują się na tarasie i są bezpłatne. W sezonie może być przy nich duża kolejka, zwłaszcza jak na górę wjedzie kilka grup naraz. Luźniej jest w płatnych toaletach (0,5 €) na dole, poza gmachem Reichstagu. Usytuowane są one w pawilonie z pamiątkami i restauracją, po drugiej stronie ulicy.

Czas zwiedzania

Na wizytę w gmachu Reichstagu (taras, kopuła) najlepiej przeznaczyć około półtorej godziny czasu.

Wózki dziecięce i wózki inwalidzkie

Odwiedzający na wózkach inwalidzkich, osoby starsze z ograniczoną mobilnością lub osoby z wózkami dziecięcymi po przejściu kontroli, prowadzeni są przez pracownika parlamentu do osobnego wejścia, które nie wymaga podejścia schodami. Rampy w kopule są szerokie i łagodnie nachylone.

Restauracja Käfer

Niemiecki budynek parlamentu jest jednym z niewielu na świecie, w którym funkcjonuje dostępna dla wszystkich restauracja. Za tą ekskluzywność trzeba drogo zapłacić, ale dla gości dostępny jest za to wschodni taras (kopuła również). By skorzystać z restauracji należy przy rezerwacji miejsca podać dane wszystkich gości. Karty menu (śniadaniowa, obiadowa, itd.) są dopasowane do pory dnia. Restauracja otwarta jest codziennie od 9.00 do 16.30 i 18.30 do 24.00. Rezerwacja związana jest z podaniem danych karty kredytowej, a za niepojawienie się bez odwołania pobierane są opłaty. www.feinkost-kaefer.de

Gastronomia

W sezonie na tarasie otwarte jest małe stoisko z napojami, lodami oraz przekąskami.

Dojazd:

S-Bahn: S3, S5, S7, S9, S75 (Hauptbahnhof), S1, S2, S25, S26 (Brandenburger Tor)
U-Bahn: U5 (Bundestag)
Bus: 100 (Reichstag/Bundestag)

Zobacz położenie gmachu Reichstagu na mapie Google

To może cię również zainteresować

Dobry i krótki materiał, ukazujący gmach Reichstagu (kopuła, wnętrze) z niemieckim komentarzem

Artykuł Wjazd na kopułę Reichstagu pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.

Linia 100 w Berlinie – turystyczna trasa za 3,8 €

Joanna Maria Czupryna — Wed, 22 Mar 2017 17:00:56 +0000

Linia 100 w Berlinie

W 2025 roku minie 200 lat, odkąd ruszyła pierwsza regularna linia „autobusowa” w Berlinie. Było to co prawda poza murami ówczesnego miasta, a pasażerów zapraszano do wozów przykrytych plandeką, ale od czegoś przecież należało zacząć. Dzisiaj berlińska sieć połączeń autobusowych jest największa w krajach niemieckojęzycznych i liczy sobie około 200 linii, a liczba rocznie obsługiwanych pasażerów idzie w setki milionów. Linia 100 w Berlinie należy do tych najpopularniejszych.

Są trzy linie autobusowe w śródmieściu, stworzone z myślą o turystach. Łatwe do zapamiętania numery: 100, 200 i 300, oraz trasy łączące największe atrakcje miasta nie zostały wybrane przypadkowo. W Berlinie nie ma jednego centrum lub placu, który skupiałby większość zabytków i atrakcji. Nie ma też miejsca, w którym koncentrowałby się ruch turystyczny. Można za to mówić o rozległym śródmieściu, rozciągniętym pomiędzy Placem Aleksandra a okolicą dworca Zoologischer Garten (ok. 6 km).

Dlaczego linia 100 w Berlinie jest tak popularna?

Historia, zwłaszcza ta najnowsza, odcisnęła niezatarte piętno na charakterze miasta. Ślady po murze, dzielącym Berlin przez prawie 30 lat do dzisiaj kształtują główne szlaki turystyczne stolicy Niemiec. Dodając do tego socjalistyczną zabudowę Alexanderplatz, średniowieczne kościoły tuż obok, wspaniałe, historyczne budowle przy Unter den Linden (Aleja pod Lipami), majestatyczną Bramę Brandenburską, park miejski Tiergarten czy w końcu nowoczesną zabudowę w centrum byłego sektora zachodniego, turysta mający niewiele czasu na zwiedzanie staje przed dylematem: co wybrać? Co zobaczyć najpierw? Jak to poukładać, żeby zobaczyć to, co najważniejsze bez zbędnego krążenia i marnowania czasu? Odpowiedź na te pytania jest prosta: skorzystać z linii autobusowej nr 100.

Zanim wsiądziesz do autobusu

Przebieg trasy wyznaczono zaraz po zjednoczeniu Niemiec, kiedy w Berlinie przywracano wspólny ruch komunikacyjny. Nazywano ją nawet „czerwoną linią”, gdyż łączyła ona centrum Berlina Zachodniego z dzielnicami Berlina Wschodniego. Jej popularność sprawiła, że w krótkim czasie stała się magnesem turystycznym.

Tak oto Berlin zyskał coś w rodzaju linii turystycznej (typu City Sightseeing Tour), tyle, że dostępnej w ofercie komunikacji miejskiej. W księgarniach można czasem nabyć mapy z opisem tej trasy. W 2008 roku został również nagrany audio-przewodnik „Mitten durch Berlin. Mit dem Bus 100 vom Zoo zum Alex”, w którym o poszczególnych atrakcjach wypowiadają się związani z nimi ludzie polityki, kultury i gospodarki. Jest on już jednak nieco zdezaktualizowany.

Trasę obsługiwały niegdyś głównie autobusy piętrowe, ale odkąd na Unter den Linden (Alei pod Lipami) wprowadzano limit tonażu (2021/2022), zostały one niestety z tej linii wycofane. Wielka szkoda. Powodem jest pewien wyłączony z użytku tunel pod ulicą (na wysokości Nowego Odwachu) i niebezpieczeństwo związane z jego nadmiernym obciążeniem.

Piętrowe autobusy na linii 100. Nie ma informacji, kiedy wrócą na trasę © Joanna Maria Czupryna, Viator Polonicus

Gdzie zacząć?

Korzystając z oferty, zwiedzanie można rozpocząć przy Placu Aleksandra (Alexanderplatz) po wschodniej stronie miasta lub też w okolicy Ogrodu Zoologiczngo (Zoologischer Garten) położonym w zachodniej dzielnicy, Charlottenburg. Przejazd trwa około 30 minut (bez wysiadania). Oczywiście, nie ma problemu, by wsiadać i wysiadać na którymkolwiek przystanku pośrednim, jeśli tak akurat Ci pasuje.

Autobusy kursują pomiędzy 6 rano (w weekendy 7) a północą. Średnia częstotliwość w ciągu dnia to 15 minut (poniedziałek-piątek) lub 10 minut (weekendy i święta). Wczesnym rankiem i wieczorem jest to 20 minut.

Bilety

Zanim wsiądziesz do autobusu należy oczywiście zaopatrzyć się w bilet. Jeśli nie masz rabatowych kart miejskich (uprawniających do przejazdów środkami komunikacji miejskiej oraz dających zniżki do wybranych obiektów), polecam nabyć bilet 24-godzinny (10,6 €). Bilety można kupić u kierowcy (tylko bezgotówkowo), w automatach na stacjach metra (U-Bahn) i kolejki miejskiej (S-Bahn) (obsługa w języku polskim) oraz w punktach oznaczonych żółtą naklejką z symbolem BVG. Można również nabyć bilet jednorazowy (3,8 €) – ważny 2 godziny. Jazda z tym biletem może odbywać się wówczas w jednym kierunku (bez powrotów i okrężnej drogi). Więcej o tym, który bilet komunikacji miejskiej wybrać, będąc w Berlinie.

Tablica z godzinami odjazdów na pierwszym przystanku obok Placu Aleksandra © Joanna Maria Czupryna, Viator Polonicus

Linia 100 w Berlinie. Przebieg trasy

Dobrze, pora pokrótce opisać trasę. Wybrałam kierunek ze wschodu na zachód, to jest od Placu Aleksandra do dworca Zoologischer Garten. Pamiętaj, że im więcej kaw na moim biurku w Korei, tym bardziej rozbudowane będą wpisy z dodatkowymi materiałami, planami, audio-przewodnikami, itp. Aha, w autobusie, jeśli nie możesz się zdecydować, usiądź po prawej stronie.

– Biurko w Korei? – No… (więcej tutaj)

1. S+U Alexanderplatz/Memhardstr.

Warto udać się na pierwszy przystanek, jeśli zależy nam na dobrym miejscu, n.p przy oknie. Większość ludzi dosiada się bowiem na dwóch kolejnych przystankach. W pobliżu znajduje się ⮕ Plac Aleksandra (Alexanderplatz). Przedwojenne biurowce, enerdowskie wieżowce i fontanny sąsiadują z wielkimi domami towarowymi, z fasadami stylizowanymi na late międzywojenne (Galeria, Alexa). Nieopodal znajduje się ulubione miejsce spotkań ⮕ Zegar Czasu na Świecie (Weltzeituhr) oraz Fontanna Przyjaźni Narodów (Brunnen der Völkerfreundschaft) z kolorowymi mozaikami. Obecnie obrzeża placu są nieco rozkopane, buduje się sporo wzwyż.

W pobliżu największą uwagę przyciąga jednak ⮕ wieża telewizyjna (Fernsehturm) o wysokości 368 metrów. To najwyższa budowla w Niemczech, a w Unii Europejskiej wyprzedza ją tylko o pół metra wieża telewizyjna w Rydze. By na nią wjechać bez kolejek i długiego czasu oczekiwania najlepiej zarezerwować bilety przez internet lub zjawić się tuż przed otwarciem kas. Taras widokowy znajduje się na poziomie 203 metrów. Do restauracji z obrotową platformą wejdziemy po schodach cztery metry wyżej (polecana rezerwacja miejsc) (restauracja zamknięta od listopada 2024 do przypuszczalnie Wielkanocy 2025 roku z powodu remontu).

2. Spandauer Str./Marienkirche

⮕ Czerwony Ratusz (Rotes Rathaus) od zjednoczenia Niemiec jest siedzibą władz dla całego miasta. Kościół Mariacki (Marienkirche) stanowi przykład XV-wiecznego niemieckiego gotyku. Wnętrza kryją między innymi imponujące średniowieczne malowidło ścienne o długości ponad 22 metrów „Taniec Śmierci” (Totentanz). Z przystanku przy Spandauer Straße można również dotrzeć do Dzielnicy Św. Mikołaja (Nikolaiviertel, odbudowana średniowieczna starówka z najstarszym kościołem Berlina) oraz do Hackesche Höfe (zespół budowli i dziedzińców w secesyjnym stylu – z galeriami i butikami).

3. U Museumsinsel

Odcinek od ⮕ Lustgarten do kolejnego przystanku przy Staatsoper zdecydowanie polecam pokonać na piechotę. Po drodze i w okolicy do obejrzenia lub zwiedzenia: Muzeum NRD (DDR Museum), ⮕ Katedra Berlińska (Berliner Dom), Wyspa Muzeów (⮕ Pergamon (aktualnie zamknięte), ⮕ Muzeum Egipskie z popiersiem Nefretete, Muzeum Bodego (kolekcja monet i rzeźba europejska), Stara Galeria Narodowa, ⮕ Stare Muzeum), ⮕ Forum Humboldtów, czyli zrekonstruowany pałac miejski, ⮕ Zbrojownia (Zeughaus), w którym mieści się ⮕ Niemieckie Muzeum Historyczne, a także położone obok Nowy Odwach, Pałac Następców Tronu i Pałac Księżniczek.

4. Staatsoper

Początek słynnej Alei Pod Lipami (Unter den Linden) zwraca uwagę swoją historyczną zabudową. Chodzi tutaj głównie o Bebelplatz, pośrodku którego stoi Opera Państwowa (Staatsoper), za nią katolicka świątynia ⮕ Katedra Św. Jadwigi, a naprzeciwko Stara Biblioteka i ⮕ Stary Pałac. Po drugiej stronie ulicy widoczny jest Uniwersytet Humboldtów. Większość budowli powstała za czasów Fryderyka Wielkiego, którego pomnik stoi pomiędzy lipami. Pośrodku placu znajduje się szklana tafla z podziemną „pustą biblioteką” upamiętniająca propagandową akcję palenia książek przez nazistów w 1933 roku.

5. U Unter den Linden

Rzut oka na najsłynniejsze skrzyżowanie Berlina z lat międzywojennych, ⮕ Unter den Linden i ⮕ Friedrichstraße. Na każdym rogu znajdowała się niegdyś modna restauracja, kawiarnia lub ekskluzywny hotel. Współczesna zabudowa nie robi już takiego wrażenia. Podobnie jak i cała zachodnia część Alei pod Lipami przy której wciąż stoją brzydkie biurowce z lat 60. i 70. ubiegłego wieku. Z tego przystanku można też w stosunkowo krótkim czasie dotrzeć na Gendarmenmarkt, nie bez powodu określany jako najpiękniejszy plac Berlina (świeżo po remoncie nawierzchni). W barokowych budowlach, ⮕ Katedrze Francuskiej i Niemieckiej są dzisiaj muzea i wystawy. A pomiędzy nimi można zobaczyć klasycystyczny Dom Koncertowy.

6. S+U Brandenburger Tor

Odcinek pomiędzy tym przystankiem a Reichstagiem to zdecydowanie kolejny etap polecany na spacer, nawet jeśli byłaby to jedyna przechadzka podczas pobytu w Berlinie. Nie można przecież przegapić okazji sfotografowania się na tle ⮕ Bramy Brandenburskiej (Brandenburger Tor). Stąd w kilkanaście minut można osiągnąć Plac Poczdamski (Potsdamer Platz), którego nowoczesną zabudowę widać w oddali. Po drodze mija się udostępniony do zwiedzania w 2005 roku Pomnik Pomordowanych Żydów w Europie (Denkmal für die ermordeten Juden Europas).

7. Reichstag/Bundestag

Pomiędzy Bramą Brandenburską a gmachem Reichstagu przebiegała kiedyś granica dzieląca Berlin na sektory. Od 1961 roku stał tutaj mur, którego próby przekroczenia groziły śmiercią. Białe krzyże na ogrodzeniu upamiętniają zastrzelone osoby, próbujące przedostać się w tym rejonie na zachodnią stronę. Przebieg muru wyznacza dzisiaj podwójna brukowana linia na ulicy. ⮕ Reichstag jest siedzibą Bundestagu (niemieckiego parlamentu). Zaprojektowana na dachu budynku szklana kopuła ze spiralnymi podestami jest jedną z największych atrakcji miasta. Można stamtąd podziwiać panoramę Berlina.

8. Platz der Republik

W oddali zobaczyć można siedzibę kanclerza Niemiec (Kanzleramt) oraz udostępniony w 2006 roku główny dworzec kolejowy Berlina (Berlin Hauptbahnhof). Po drodze do następnego przystanku warto zwrócić uwagę na wysoką wieżę z ciemnego granitu. Wzniesiona w 1987 roku była prezentem od Amerykanów na 750-lecie miasta. Na szczycie znajduje się największy w Europie carillon, instrument muzyczny złożony z 68 dzwonów. Codziennie o 12 i 18 rozbrzmiewa nastawiona automatycznie muzyka, natomiast w każdą letnią niedzielę o 15 odgrywany jest krótki koncert.

9. Haus der Kulturen der Welt

Przy takim natłoku atrakcji na trasie tę halę można pominąć i obejrzeć jedynie z okien autobusu. Zbudowana w 1957 roku podczas Międzynarodowej Wystawy Budowlanej, przez laty służyła jako hala kongresowa. Słuszną uwagę zwraca oryginalna konstrukcja dachu, dzięki której obiekt dostał przydomek „ciężarnej ostrygi”. Po koniecznych pracach, gdy w 1980 roku zawalił się dach hali i modernizacji, obiekt ponownie otwarto w 1987 roku jako centrum wystawowe dla artystów, głównie spoza Europy. Z tej okazji przed budynkiem pojawiła się ośmiotonowa rzeźba autorstwa Henrego Moora, „Large Divided Oval: Butterfly”.

10. Schloss Bellevue

Pałac Bellevue ze swoją jasną, odremontowaną fasadą, pięknie prezentuje się w słoneczne dni. Został wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku dla młodszego brata króla pruskiego, Ferdynanda Pruskiego. Przez pewien czas znajdowała się tutaj galeria sztuki niemieckiej, założona przez króla Fryderyka Wilhelma IV, który kolekcjonował między innymi dzieła niemieckich romantyków. Obecnie znajduje się tutaj siedziba prezydenta Niemiec. W latach 2004-2010 stanowisko to piastował Horst Köhler. Po jego rezygnacji urząd objął Christian Wulff, zastąpiony w 2012 roku przez Joachima Gaucka. Obecnie prezydentem Niemiec jest Frank-Walter Steinmeier (od 2017).

11. Großer Stern

Jeśli nie udało Ci się podziwianie widoków z dachu Reichstagu, to ⮕ Kolumna Zwycięstwa (Siegessäule) może być dobrą alternatywą. Pomnik postawiony został na cześć zwycięskich wojen, prowadzonych przez Prusy w latach 1863-71. Podobne, choć skromniejsze wieże wznoszono wówczas w całym kraju. W 1945 roku przy zdobywaniu miasta zawisła na niej biało-czerwona flaga. Na szczyt kolumny prowadzi 285 stopni. Platforma widokowa jest tuż pod stopami bogini zwycięstwa, pozłacanej figury, nazywanej przez berlińczyków „aniołkiem” lub „złotą Elzą”.

12. Nord. Botschaften/Adenauer StiFtG

Punkt wyjściowy do spacerów w południowym parku Tiergarten (ogród różany, stawy, posągi pary królewskiej Fryderyka Wilhelma III i Luizy). Obok, jedna z kilku dzielnic dyplomatycznych, gdzie obejrzeć można wiele ambasad. Kilka z nich wzniesiono jeszcze przed drugą wojną światową, głównie dla państw tworzących koalicję z hitlerowskimi Niemcami (m.in. Włochy, Japonia, Hiszpania). Pozostałe powstały już po zjednoczeniu państw niemieckich, w latach 90. ubiegłego wieku. Na skrzyżowaniu ulic, za wysokim, zielonym ogrodzeniem ze sterowanymi panelami, znajduje się kompleks państw skandynawskich.

13. Lützowplatz

Ten przystanek można przejechać, chyba że interesuje nas współczesna architektura lub wzornictwo szkoły Bauhaus. Na rogu widoczny jest szklany budynek, przypominający swoim kształtem wielki statek. To siedziba partii Uni Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU). Gmach nazwany jest imieniem Konrada Adenauera, pierwszego kanclerza RFN. Stąd niedaleko jest również do muzeum wzornictwa i archiwum szkoły Bauhaus (obecnie zamknięte z powodu remontu), w którym prezentowana jest twórczość takich sław jak Waltera Gropiusa, Wassily’a Kandinsky’ego czy László Moholy-Nagy.

14. Schillstr.

Wokół niemal same hotele, zatem i ten przystanek możesz przejechać. Chyba, że zainteresuje Cię aktualna wystawa lub wydarzenie w budynku stowarzyszenia Urania. Zostało ono założone w 1888 roku i miało na celu wyjaśnianie laikom procesów i zagadnień ze świata nauki w przystępny sposób. Członkowie stowarzyszenia i zaproszeni goście czynią to do dzisiaj. Największą imprezą w ciągu roku jest tak zwana Długa Noc Nauki (Lange Nacht der Wissenschaft) z bogatym programem adresowanym do dzieci. W ciągu roku przez gmach przewija się około 200 tysięcy osób.

15. Bayreuther Str.

Trasa linii dobiega już prawie końca. W tym miejscu należy wysiąść, jeśli chce się odwiedzić dom towarowy z największym działem spożywczym na kontynencie: ⮕ KaDeWe (Kaufhaus des Westens). Na 7 000 m² można wybierać spośród 1200 rodzajów wędlin i mięsa, 1300 rodzajów serów czy 100 gatunków ryb. Dom towarowy został otwarty w 1907 roku, a jego hasłem reklamowym przez lata było, że nie ma takiej rzeczy, której nie można by sprowadzić na życzenie klienta. Jeszcze w tym samym roku dzięki wizycie tajlandzkiego króla, Ramy V, nowa świątynia konsumpcji uzyskała pożądany rozgłos.

16. Breitscheidplatz

Najlepiej wysiąść już na tym przystanku i dokończyć trasę pieszo, przechodząc jeden przystanek. Na pierwszym miejscu polecam ⮕ Kościół Pamięci Cesarza Wilhelma (Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche). Malowniczą ruinę pośrodku placu pozostawiono po drugiej wojnie światowej ku przestrodze przyszłym pokoleniom. Dzisiaj można zwiedzać halę pamięci oraz nową świątynię. Obok wznosi się biurowiec ze znakiem Mercedesa na dachu – Europa Center. W roku, w którym otworzono to centrum handlowe – 1965 – uchodziło za szczyt nowoczesności.

17. S+U Zoologischer Garten/Jebensstr.

Oczywiście nie należy zapominać o ogrodzie zoologicznym, położonym na skraju parku Tiergarten. Założony w 1844 roku jest najstarszym zwierzyńcem w Niemczech i jednym z najbogatszych na świecie, jeśli chodzi o różnorodność gatunków. Wizytę w ogrodzie zoologicznym można połączyć z odwiedzeniem przyległego ⮕ akwarium, w którym prezentowane są ryby, płazy, gady i insekty. Dworzec kolejowy Zoologischer Garten, czy stacja U-Bahn (linie U9 oraz U2) są dobrym punktem wypadowym, jeżeli chodzi o dalszą eksplorację miasta.

Linia 100 w Berlinie i co dalej?

Ok., dotarła/eś do końca trasy (no, można ewentualnie zjechać do zajezdni na Hertzallee, ale po co), i co dalej? W przygotowaniu są trasy linii 200 i 300, więc jeśli chcesz pozostać na bieżąco, to zapraszam do polubienia mojej strony Przewodnik po Berlinie na Weekend na Facebook’u.

Przebieg linii nr 100 na stronie BVG

Artykuł Linia 100 w Berlinie – turystyczna trasa za 3,8 € pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.