Stare Muzeum - Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy

Wyspa Muzeów. To już 200 lat!

Joanna Maria Czupryna — Wed, 22 Jan 2025 02:23:21 +0000

Wyspa Muzeów w Berlinie. Okrągły jubileusz w 2025 roku

Wyspa Muzeów w Berlinie powinna być znana każdemu miłośnikowi sztuki. Któż bowiem nie słyszał o Ołtarzu Pergamońskim czy popiersiu królowej Nefretete. Przyznam, że kiedy dowiedziałam się o planowanym jubileuszu, nie od razu skojarzyłam, od którego to wydarzenia został on wyznaczony. Setki razy, stojąc przed fasadą Starego Muzeum, pierwszym wybudowanym w Berlinie, opowiadałam o jego otwarciu w 1830 roku. Baaa, grupom szkolnym kazałam wyliczać datę zapisaną rzymskimi znakami, widoczną w inskrypcji na fasadzie (1828). Ale skąd 1825?

Otóż 9 lipca 1825 roku położono kamień węgielny pod budowę pierwszego, publicznego muzeum sztuki w stolicy Prus. Takie istniały już w Paryżu, Lizbonie i Londynie. Berlin nie chciał być gorszy.

Z ciekawości spojrzałam do kronik miasta, czy w 1925 roku odbywały się jakieś uroczystości i wygląda na to, że decydenci, naukowcy czy artyści byli jednak zajęci czymś innym. Oto 9 lipca 1925 roku Albert Einstein przedstawił Berlińskiej Akademii pracę pt. „Jednolita teoria pola grawitacji i elektryczności”. Kilka dni wcześniej w Pruskiej Akademii Nauk chemik Otto Hahn wygłosił mowę z okazji przyjęcia do owej instytucji. W 1938 roku, wraz z Fritz’em Strassmannem przeprowadzi on pierwszą reakcję rozszczepienia atomu. A wracając do lipca 1925 roku, to właśnie wtedy oficjalnie nakazano zakładać psom kagańce.

Tak jak przypuszczałam, 100. rocznicę powstania berlińskich muzeów obchodzono w 1930 roku. 1 sierpnia w oranżerii pałacu Charlottenburg otworzono na nowo muzeum poświęcone twórczości rzeźbiarza Daniela Raucha. Znacznie ważniejszym wydarzeniem było jednak otwarcie nowego gmachu Muzeum Pergamonu. Tego, które stoi do dzisiaj i jest aktualnie w remoncie. Miało to miejsce 2 października.

I tak właśnie zamierza świętować Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego (Stiftung Preußischer Kulturbesitz), która zarządza m.in. Państwowymi Muzeami w Berlinie. Przez 5 lat, począwszy od tego roku.

Pięć to również liczba muzeów wchodzących w skład kompleksu Wyspa Muzeów, dlatego każde z nich dostanie co roku swoją własną prezentację.

Wystawy w 2025 roku

Trzy duże wystawy specjalne zostaną otwarte w 2025 roku, pierwszym z pięciu lat jubileuszowych. Wystawa „Grundstein Antike. Berlins erstes Museum” (dosł. „Kamień węgielny antyku. Pierwsze muzeum Berlina”) prowadzi bezpośrednio do początków powstania Wyspy Muzeów. Ekspozycja ukazuje architekturę i historię Starego Muzeum jako rdzenia dzisiejszej kolekcji antycznej oraz wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO kompleksu Wyspy Muzeów.

W 2025 roku wystawa „Mythen in Stein. Göbeklitepe und die Welt der letzten Jäger” („Mity w kamieniu. Göbeklitepe i świat ostatnich myśliwych”) zabierze zwiedzających w podróż do stanowiska archeologicznego Göbeklitepe w południowo-wschodniej Turcji, również wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Z kolei wystawa „Goya – Monet – Degas – Bonnard – Grosse. Die Scharf Collection” w Starej Galerii Narodowej po raz pierwszy w pełnym zakresie zaprezentuje niemiecką prywatną kolekcję francuskiej sztuki XIX i XX wieku oraz współczesnej sztuki międzynarodowej.

Ponadto planowana jest spektakularna prezentacja archeologicznych eksponatów z Włoch i Rumunii. Więcej szczegółów dotyczących programu zostanie opublikowanych w pierwszym kwartale 2025 roku.

Źródła:
Informacje Prasowe Stiftung Preußischer Kulturbesitz

Nie lubię muzeów

Nawet jeśli ktoś nie przepada za muzeami, polecam obejrzeć cały kompleks z zewnątrz. Szczególnie urokliwe są kolumnady przy Starej Galerii Narodowej, których gruntowny remont zakończył się w zeszłym roku. To jedno z mniej znanych miejsc w Berlinie, w którym instagramowe i tik-tokowe (tylko bez szaleństw) fotki oraz nagrania wyjdą spektakularnie.

Nie jest jeszcze znany termin, ale pod kolumnadę powróci wyjątkowy bar z odświeżającymi napojami i programem powstałym przy współpracy z portalem VisitBerlin. Jeśli będzie to tak, jak w zeszłym roku, to w sierpniu od czwartku do niedzieli w godzinach 16.00-22.00 (niedziela do 20.00) będzie można się rozsiąść na leżakach z drinkiem w ręku. A w każdy czwartek dodatkowo coś z kultury (najczęściej odczyty) i po 18.30 muzyka z DJ-em. Wstęp do Kolonnaden-Bar wolny.

Ponadto zapowiadane są Noce Filmowe z UFA (klasyki kina) na świeżym powietrzu, koncerty i wystawy pod gołym niebem.

Ołtarz Pergamonu dostępny od 2027 roku

I jeszcze coś, z czego może nie wszyscy zdają sobie sprawę. Pamiętam bowiem, jaka „rozpacz” podsycana przez media clickbajtami, została rozpętana przy zamknięciu ostatniego fragmentu Muzeum Pergamonu. Krzykliwe tytuły lamentowały o nadchodzącej, wieloletniej niedostępności najsłynniejszego muzealnego obiektu w Berlinie, co mogło budzić pewien smutek, zważywszy na podawaną datę otwarcia – w 1937 roku.

Mało kto zauważał wówczas trzeźwo, że tak jak muzeum było zamykane etapami, tak będzie też następować jego ponowne otwarcie. A fragment z Ołtarzem Pergamonu będzie dostępny już w 2027 roku i odwiedzający będą do niego przechodzić przez wspomnianą kolumnadę. Swoją drogą, do Muzeum Pergamonu wchodziłam już tyloma różnymi drogami, że jeszcze tylko takiej przez dach mi brakuje…

Byliście w Muzeum Pergamońskim?

Artykuł Wyspa Muzeów. To już 200 lat! pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.

Bilety kombi na wstępy w Berlinie. Zostaw sobie parę euro w kieszeni

Joanna Maria Czupryna — Thu, 20 Feb 2020 08:42:34 +0000

Bilety kombi czyli mądry sposób na oszczędzanie

Bilet kombi to nic innego jak jedna wejściówka do kilku muzeów lub miejsc rozrywki, ale kupiona taniej niż osobno do każdego z miejsc. W Berlinie jest kilka takich biletów do wyboru, a z całą pewnością pojawią się kolejne. Od kart zniżkowych, np. popularnej Berlin WelcomeCard różnią się tym, że obiekty lub muzea należą najczęściej do jednej spółki, fundacji lub są powiązane tematycznie.

Przyjrzyjmy się zatem kilku propozycjom:

Museumsinsel Berlin (Wyspa Muzeum)

Jeśli podczas pobytu w Berlinie planujesz odwiedzanie przynajmniej dwóch muzeów na Wyspie Muzeów, to najkorzystniej cenowo jest uczynić to jednego dnia. Można wówczas nabyć bilet jednodniowy Museumsinselticket, który obowiązuje na wystawy stałe we wszystkich pięciu placówkach. Kosztuje on 18€, a dla uczniów i studentów powyżej 18 lat 9€. Do 18 lat wstęp do państwowych muzeów jest zawsze bezpłatny.

Do wyboru masz Stare Muzeum (sztuka starożytna Grecji i Rzymu), Nowe Muzeum (sztuka egipska oraz prehistoria regionu), Stara Galeria Narodowa (XVIII i XIX-wieczne malarstwo), Muzeum Pergamonu (sztuka starożytna, sztuka Bliskiego Wschodu, sztuka i kultura islamska) oraz Muzeum im. Bodego (sztuka bizantyjska, rzeźba, numizmatyka).

Bilety wstępów do każdego muzeum z osobna (normalne):

Stare Muzeum 10€
Nowe Muzeum 12€
Stara Galeria Narodowa 10€
Muzeum Pergamonu + Panorama 19€ (Panorama nie wchodzi w zakres biletu jednodniowego)
Muzeum im. Bodego 10€

Oszczędności łatwo przeliczyć, ale czy damy radę zobaczyć wszystkie muzea w ciągu jednego dnia?

Tak, jeśli po prostu się po nich przejdziesz. Lepiej przyjąć rozwiązanie, by na początku wybrać to, co nas najbardziej interesuje (zazwyczaj Nowe Muzeum (zbiory egipskie) oraz Muzeum Pergamonu), zrobić sobie przerwę na lunch/obiad, a potem wrócić do pozostałych placówek. Kolejność, jaką ja bym wybrała: Muzeum Pergamonu, Nowe Muzeum, Stara Galeria Narodowa, Muzeum im. Bodego, Stare Muzeum. A może wystarczą tylko pojedyncze obiekty i działy? W każdym muzeum otrzymasz ściągę, na co warto zwrócić szczególną uwagę.

Praktyczne porady. Tylko na Przewodnik-po-Berlinie

Bilet upoważnia do jednorazowego wejścia do każdego z muzeów w ciągu jednego dnia
Muzea otwierane są o 10.00 i zamykane o 18.00. W czwartek czynne są do 20.00
W poniedziałki czynne są tylko Nowe Muzeum i Muzeum Pergamonu, ale nie ma to wpływu na cenę biletu
Dwa muzea spokojnie zajmą Ci pół dnia. Nie planuj, że każdemu z nich poświęcisz godzinę
Ołtarza Pergamońskiego nie zobaczysz do 2023 roku. Przykro mi – remont
Planując wizytę w Muzeum Pergamonu i zamawiając bilet online, koniecznie wybierz sobie godzinę wejścia (Zeitfenster). Inaczej możesz stać w kolejce z wszystkimi innymi. Możesz to uczynić też bez biletu, który kupisz dopiero na miejscu. Rezerwacji dokonasz na oficjalnej stronie Państwowych Muzeów

Kulturforum Berlin (Forum Kultury)

Forum Kultury to taki zachodnioberliński i współczesny odpowiednik Wyspy Muzeów. Znajduje się tutaj kilka placówek podlegających Państwowym Muzeum, jak również Filharmonia i Muzeum Instrumentów Muzycznych (osobno płatne). Jednodniowy bilet obowiązuje na wystawy stałe i wystawy w Gabinecie Miedziorytów. Kosztuje on 16€, a dla uczniów i studentów powyżej 18 lat 8€. Do 18 lat wstęp do państwowych muzeów jest zawsze bezpłatny.

Do wyboru masz Galerię Malarstwa (europejskie malarstwo XIII–XVIII), Muzeum Rzemiosła Artystycznego (przedmioty od średniowiecza do czasów współczesnych), Gabinet Miedziorytów (czasowe wystawy ze zbiorów), oraz Nowa Galeria Narodowa (zamknięta do połowy 2021 roku).

Bilety wstępów do każdego muzeum z osobna (normalne):

Galeria Malarstwa 10€
Muzeum Rzemiosła Artystycznego 8€
Gabinet Miedziorytów 6€
Nowa Galeria Narodowa (zamknięta do 2021)

Czy da się obejrzeć zbiory w trakcie jednego dnia?

Tak, ale osobiście zrobiłabym sobie przerwę między Galerią Malarstwa a Muzeum Rzemiosła Artystycznego. Obydwie placówki są bardzo obszerne. Gabinet Miedziorytów organizuje regularne wystawy ze swoich zbiorów, które przeciętnym zwiedzającym nie zajmą dużo czasu.

Więcej informacji o Forum Kultury na stronie Państwowych Muzeów.

Pałac Charlottenburg+

Mówiąc, że chciałoby się zwiedzić Pałac Charlottenburg, niewiele osób wie, jak rozległy jest to kompleks. W rzeczywistości zwiedza się aż pięć obiektów, a są to Stary Pałac, Nowe Skrzydło, Pawilon Schinkla, Belweder i Mauzoeleum Hohenzollernów. Do każdego obowiązuje osobny bilet. Fundacja Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburgia umożliwia jednak zwiedzanie wszystkiego za jednym, tańszym biletem.

Bilet Charlottenburg+ kosztuje 17€ (13€). Kupując wejściówki osobno trzeba by wydać 35€. Jeszcze korzystniej przedstawia się bilet rodzinny Charlottenburg+, który dla dwóch dorosłych i do czwórki dzieci (7-18) kosztuje 25€.

Zakup biletu online wcześniej opłaca się tym bardziej, że od razu rezerwuje się godzinę wejścia do Starego Pałacu. Bez rezerwacji w sezonie, zwłaszcza w weekendy, czas oczekiwania może trwać nawet do 2 godzin.

Czy opłaca się kupować jednodniowy bilet kombi do Charlottenburga?

Tak, pod warunkiem, że zaplanujemy cały dzień na zwiedzanie. Pisząc „cały dzień” mam na myśli 2-3 godziny przed obiadem i powrót na dalsze zwiedzanie po południu na kolejne 2-3 godziny. Trzeba również pamiętać, że wszystkie obiekty położone są w kompleksie parkowym o powierzchni 55 ha. Mauzoleum, Pawilon Schinkla i Belweder zwiedza się dość szybko, na pierwsze wystarczy 20 minut, na kolejne obiekty do godziny w każdym. Ale części pałacowe zajmą więcej czasu, zwłaszcza, że w Starym Pałacu dostępny jest multimedialny przewodnik w języku polskim.

I jeszcze ważna informacja: Belweder i Mauzoleum są zamknięte od listopada do marca. Całość jest nieczynna w każdy poniedziałek.

Bilety kombi do Muzeum Przyrodniczego i Niemieckiego Muzeum Techniki

Odwiedzając jedno z tych muzeów i płacąc regularną cenę przy wejściu (w obu 8€), do drugiego muzeum osoba towarzysząca otrzymuje wstęp bezpłatny. Wizyty nie trzeba realizować w tym samym dniu. Nie dotyczy to grup oraz biletów rodzinnych.

Przykładowo dwie dorosłe osoby zwiedzają Niemieckie Muzeum Techniki. Przy wejściu każda z nich zapłaciła po 8€. Następnego dnia z biletami udali się do Muzeum Przyrodniczego. Tutaj zapłacą jedynie 8€ za obie osoby.

Bilet kombi (Legoland, SeaLife, Madame Tussauds, Dungeon, Little Big City)

Atrakcje Grupy Merlina (Merlin Entertainments Group) współpracują niemal z każdą kartą rabatową czy all inclusive w Berlinie. Do tego mają własny system zniżek w zależności od ilości odwiedzonych miejsc.

Atrakcje te są skierowane głównie do rodzin z dziećmi i to tymi mniejszymi, ale dodam, że jedynie w Legolandzie samotni dorośli mogą dziwnie wyglądać (chyba, że są azjatyckimi turystami, to nie). SeaLife (z fajną windą-akwarium), Gabinet Figur Madame Tussauds i Berlin w miniaturze czyli Little Big City sprawdzi się w każdym wieku. Można dyskutować nad stosunkiem ceny do dostarczanym atrakcji, ale od czego są właśnie zniżki, albo karty all inclusive. Dyskusyjny dla przeciętnego polskiego turysty może być Berlin Dungeon. Zwiedzanie to bardziej podróż w czasie, z interaktywnymi opowieściami na żywo w języku niemieckim i angielskim. Tematem są mroczne i tajemnicze historie z przeszłości Berlina.

Możliwe są warianty łączenia dwóch atrakcji, trzech lub wszystkich pięciu atrakcji, co daje zniżkę w porównaniu do pojedynczych biletów nawet do 70%. Bilety można zakupić również w automatach BVG.
Tutaj wyszczególnione są aktualne warianty i ceny.

Legoland – świat klocków lego
SeaLife – akwaria + szklana winda z akwarium
Madame Tussauds – Gabinet Figur Woskowych
Little Big City – Berlin w Miniaturze
Berlin Dungeon – Live Show, Mroczne Oblicza Miasta

Berlin Highlights – program lojalnościowy

Berlin Highlights to program lojalnościowy, który zrzesza 11 partnerów. Niemal każdy jest z innej dziedziny, znajdziemy tu zatem wystawę prac Salvadora Dalí, przejażdżki starymi Volkswagenami (tzw. żukami), punkt widokowy Panorama Point czy koncerty z kolacją w Dużej Oranżerii w Charlottenburgu. Wykupując bilet na jedną z atrakcji otrzymamy kartę z kuponami. Przy każdej jest miejsce na stempel oraz wypisany bonus. Nie są to jakieś wielkie rzeczy, np. kieliszek szampana, firmowy breloczek, magnes czy bezpłatna broszurka-przewodnik, za którą normalnie trzeba zapłacić. Wartość wszystkich bonusów to około 40€.

Atrakcje Berlin Highlights należą raczej do tych droższych. Za cztery stemple kartę można wymienić na porcelanowy kubek na kawę, za osiem stempli dostaniemy firmowy biały parasol.

Więcej informacji, spis partnerów i bonusów znajdziesz tutaj.

Artykuł Bilety kombi na wstępy w Berlinie. Zostaw sobie parę euro w kieszeni pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.

Lustgarten w Berlinie

Joanna Maria Czupryna — Tue, 21 Mar 2017 22:56:55 +0000

Lustgarten powstał jako ogród przy zamku. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1471 roku, ale przypuszcza się, że już wcześniej pełnił tą funkcję. Gdy bliźniacze osady Berlin/Cölln dopiero kształtowały swe miejskie oblicze, teren dzisiejszego Lustgarten znajdował się poza granicami miasta i był zaledwie piaszczysto-bagnistą wyspą na Szprewie. Budowa zamku w pobliżu, która rozpoczęła się w 1443 roku, zdecydowała o przyszłym przeznaczeniu placu jako ogrodzie kuchennym. Niewykluczone, że już za pierwszych elektorów w bardziej reprezentacyjnej części odbywały się dworskie przyjęcia.

Po Wojnie Trzydziestoletniej (1618-1648) nic nie pozostało z zamkowej zieleni, a i budynki wokoło były mocno zniszczone. Odbudowy zamku i miasta podjął się kolejny elektor, Fryderyk Wilhelm, który ze względu na liczne reformy i decyzje gospodarcze, zapisał się w historii jako Wielki Elektor lub Wielki Kurfurst. Jedną z pierwszych rzeczy, którą polecił się zająć, był widok z zamkowego okna. Książę w przeszłości spędził sporo czasu na dworze holenderskim i polecił swojemu ogrodnikowi urządzić ogród według tamtejszych wzorów – z tarasami, zielenią i statuami. Przy tej okazji zasypano stary kanał Szprewy, przekopano nowe rowy i utworzono parkowe stawy. Część ogrodu, ta najbliżej zamku, dalej służyła jako ogród kuchenny. Całości planów nie udało się zrealizować. Potrzebą czasów było ufortyfikowanie miasta i jeden z bastionów został wzniesiony na tyłach Lustgarten, który mniej więcej w tym czasie otrzymał swoją nazwę. Rozebraniu uległa wówczas niewielka oranżeria i szklarnia, w której w 1652 roku zasadzono pierwsze ziemniaki w Brandenburgii. Barokową oranżerię w nowym miejscu wzniósł w 1685 roku, nadworny architekt Johann Arnold Nering. Budynek miał kształt półowalu, a południowa fasada z wielkimi oknami była doskonale wyeksponowana na słoneczne promienie. Przez cały rok kwitło tam ponad 1000 gatunków roślin. Później, kiedy oranżerie zamieniono na magazyn, rośliny były przenoszone do innych pałaców i ogrodów, dając też początek przyszłemu Ogrodowi Botanicznemu (dzisiaj w dzielnicy Dahlem).

Jako pierwszy plac w posiadłościach książęcych, Lustgarten był dostępny dla wszystkich i wkrótce stał się ulubionym miejscem spacerów i wypoczynku (stąd nazwa). Prawdziwego blasku nabrał jednak na początku XVIII wieku, za panowania pierwszego króla w Prusach, Fryderyka I. Nie mogło być inaczej, skoro gruntownie przebudowanemu w owym czasie pałacowi, trzeba było zapewnić odpowiednią oprawę.

Kolejny władca, szukając wszędzie oszczędności, uznał podobne fanaberie za zbyteczne. Większość zieleni wycięto, co wartościowsze okazy oraz rzeźby przeniesiono do okolicznych pałaców, oranżerię zaś zdegradowano do roli magazynu. Do ogrodowej altany wprowadziła się fabryka tapet, po niej giełda oraz pracownia rzeźbiarzy. Niedokończona biblioteka stała się królewską pralnią, tak, że dworska bielizna stale powiewała na wietrze w pobliżu pałacu. Na placu, pod okiem króla, odbywały się musztry i parady. Fryderyk Wilhelm I specjalnie wybrał na swój gabinet pokój z widokiem na Lustgarten. Taka sytuacja trwała latami. W połowie XVIII wieku po wschodniej części wzniesiono katedrę (w miejscu, gdzie dzisiaj stoi obecna). Odtworzony naprędce zieleniec już wkrótce został zniszczony przez kolejne przemarsze i biwaki wojsk podczas wojny siedmioletniej (1754-1763).

Na początku XIX wieku na scenę wkroczył najsłyniejszy berliński architekt, Karol Fryderyk Schinkel. Jego działania nadały temu miejscu zupełnie nowy kształt. W północnej części wzniesiono muzeum z imponującą klasycystyczną fasadą (dzisiaj Stare Muzeum), katedra została tak przebudowana, by bardziej pasowała do nowego otoczenia. Również most ponad Kupfergraben uległ przebudowie. Schinkel przygotował starannie nowe projekty dla placu, ale spotkały się one z niezrozumieniem króla, co wzbudziło głębokie rozczarowanie architekta. Kolejny, uproszczony projekt został zaakceptowany już bez żadnej uwagi. Część placu, przed północną fasadą pałacu pozostawiono pustą na marsze i defilady, a sam Lustgarten ograniczono do dzisiejszej wielkości, odgradzając go ostatecznie od pałacowego kompleksu. Pojawiła się za to centralna fontanna (1832), do której zastosowano nowoczesny, zachowany do dzisiaj, system hydrauliczny. Przed muzeum stanęła niezwykła rzeźba-szala, którą natychmiast okrzyknięto „cudem biedermeierowskiego świata”. Wykuta z jednego kawałka kamienia, kosztowała króla trzy razy więcej niż zakładano, a samo polerowanie trwało siedem lat. Granitowa szala, pierwotnie przeznaczona była na środek Wielkiej Rotundy w pobliskim muzeum, ale okazała się za szeroka (7 metrów średnicy) i za ciężka do bezpiecznej operacji.

W 1871 roku, roku proklamacji Cesarstwa Niemieckiego, na miejscu fontanny stanął konny pomnik Wilhelma Fryderyka III, głównego inicjatora klasycystycznych zmian na placu. Kilkanaście lat później rozpoczęła się budowa ulicy Cesarza Wilhelma (dzisiejsza Karl-Liebknecht-Straße, główna ulica), która ponownie ograniczyła Lustgarten. Kiedy w 1905 roku poświęcono gmach nowej katedry (w jej obecnym kształcie), zabudowa wokół placu została ostatecznie ukształtowana.

Po abdykacji cesarza w 1918 roku i utworzeniu Republiki Weimarskiej, na placu zaczynały się lub kończyły wielkie demonstracje robotników, a także liczne akcje protestacyjne. Nierzadko gromadziły one po kilkaset tysięcy ludzi, jak w sierpniu 1922 roku, po zamordowaniu ministra spraw zagranicznych, Walthera Rathenau. Po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera, plac, jak i cała Aleja pod Lipami (Unter den Linden) były wykorzystywane do parad i przemarszów nazistowskich oddziałów. Zieleniec i liczne drzewa przeszkadzały, dlatego w 1936 roku Lustgarten na długo pożegnał się ze swoim ogrodowym charakterem. Wybrukowano całą powierzchnię, usunięto zieleńce i fontannę, a pomnik Fryderyka Wilhelma III przesunięto. Taki sam los spotkał również granitową szalę, dla której przeznaczono nowe miejsce na północ od katedry. Nowo powstałą przestrzeń wykorzystywano zimą dla świątecznego jarmarku (Weihnachtsmarkt). W maju 1944 zbombardowana została katedra, miejski pałac i okolice.

Po II wojnie światowej odrestaurowano muzea oraz odbudowano katedrę (1975). Niestety ruinę berlińskiego pałacu wysadzono w powietrze w 1950 roku (obecnie trwa jego odbudowa). Plac, na którym stał pałac, nazwano im. Marksa i Engelsa i włączono również w jego zasięg Lustgarten, który utracił swoją historyczną nazwę. Argumenty wysuwane przez polityków przypominały o wydarzeniach z lat 20. ubiegłego wieku, kiedy plac był miejscem licznych demonstracji klasy robotniczej. W latach 70., we wschodniej części, wzniesiono Pałac Republiki, ostatecznie rozebrany w 2008 roku. Powierzchnię, po pracach remontowych spowodowanych zniszczeniami wojennymi, pozostawiono jako wybrukowany plac, tak jak przekształcili go naziści. W 1981 roku z ogromnym trudem przeniesiono szalę granitową w pierwotne miejsce, a także postawiono pomnik poświęcony ofiarom-sprawcom zamachu na nazistowską, propagandową wystawę skierowaną przeciw Związkowi Radzieckiemu w 1942 roku. Nawiązując do muzealnego charakteru miejsca przez jakiś czas można było oglądać galerię rzeźb z brązu postawioną na świeżym powietrzu tuż przed Starym Muzeum.

Dzisiejszy wygląd i historyczną nazwę Lustgarten odzyskał w latach 1997-99, kiedy to po rozpisanym konkursie biuro profesora H. Loidla wygrało i zrealizowało projekt. Jest to jednak tylko luźne nawiązanie do schinklowskiej idei, nawet jeśli w centrum znowu pojawiła się 15-metrowa fontanna. Dzisiaj Lustgarten jest miejscem wypoczynku i przystankiem dla turystów, którzy podążają dalej zwiedzać katedrę lub któreś z muzealnych zbiorów na Wyspie Muzeów. Widowiskowa służy jako tło w rozmaitych sesjach fotograficznych i filmowych.

Lustgarten (Lustgarten)

Adres: Am Lustgarten, 10178 Berlin-Mitte

Dojazd
S-Bahn: S5, S7, S75 (Hackescher Markt)
Tramwaj: M4, M5, M6 (Spandauer Str./Marienkirche)
Bus: 100, 200 (Lustgarten)

Zobacz położenie Lustgarten na mapie Google

Lustgarten latem, zabawy przy fontannie (bez komentarzy)

Źródła:
Knobloch Heinz, Im Lustgarten mit Heinz Knobloch, Jaron Verlag, Berlin 2001

Artykuł Lustgarten w Berlinie pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.

Stare Muzeum, czyli klasyka na Wyspie Muzeum

Joanna Maria Czupryna — Tue, 21 Mar 2017 09:30:16 +0000

Stare Muzeum na Wyspie Muzeów

Najstarsze muzeum w Berlinie, otwarte w 1830 roku, to nie tylko zgromadzone dzieła sztuki starożytnej, ale również wspaniała architektura. Wzniesiony w klasycystycznym stylu gmach ma piękną, wyeksponowaną na plac Lustgarten fasadę z 18 jońskimi kolumnami, otwartą halę i szerokie schody. Wewnątrz, centralne miejsce zajmuje rotunda, zaprojektowana na wzór rzymskiego Panteonu i podkreślająca funkcję budynku jako świątyni sztuki.

Muzeum prezentuje na dwóch poziomach wystawę stałą „Antyczny świat Greków, Etrusków i Rzymian”. Ekspozycje podzielone są tematycznie. Na parterze są one poświęcone najstarszej historii Grecji, życiu codziennemu i religijnemu Greków, sztuce klasycznej oraz teatrowi. Przedstawiona jest również sylwetka Aleksandra Wielkiego i następstwa jego podbojów. W ostatnim pomieszczeniu można zapoznać się z 350-letnią historią zbiorów antycznych w Berlinie.

Na piętrze, pierwsze dwie sale dotyczą historii i sztuki Etrusków, starożytnego ludu zamieszkującego północną Italię, które później uległo romanizacji. W kolejnych salach przedstawiona jest sztuka i kultura Rzymian. Spory akcent położono na budowane przez nich wille i zakładane ogrody.

Co koniecznie trzeba zobaczyć:

Rotunda z rzeźbami starożytnych bóstw – jedyne pomieszczenie w muzeum odrestaurowane z historyczną wiernością. Większość posągów stanowią nabytki króla pruskiego, Fryderyka II (1712-1786), które wcześniej znajdowały się w jego pałacach i ogrodach.
Posąg modlącego się chłopca (Betender Knabe) – żadna inna figura, wystawiona w muzeum, nie wzbudza tylu domysłów, co ten ponad metrowy posąg młodego mężczyzny z uniesionymi w górę rękoma. Została ona odlana na wyspie Rodos, prawdopodobnie pod koniec IV w p.n.e., a odnaleziona przy wznoszeniu murów miejskich na początku XVI wieku. W 1747 roku nabył ją Fryderyk II i postawił w ogrodzie Sanssouci naprzeciw okien biblioteki, w której spędzał dużo czasu (dzisiaj znajduje się tam XIX-wieczna kopia). Figura należała do ulubionych ozdób w XIX wieku. Jej pomniejszone kopie wykonywano masowo na sprzedaż.

Stare Muzeum (Altes Museum)

Tematyka: sztuka starożytna
Adres: Am Lustgarten, 10178 Berlin
Telefon: +49 30 266424242 (pn.-pt. 9.00-16.00)
Www:www.smb.museum
Godziny otwarcia: wt.-nd. 10.00-18.00
Bilety wstępu: 10€ (5€), do 18 lat bezpłatnie
Audio-przewodniki po polsku: nie, dostępne w języku niemieckim i angielskim

Informacje praktyczne

Ile czasu przeznaczyć na zwiedzanie? Od jednej do dwóch godzin.
Garderoba i bagaż: przy wejściu znajduje się garderoba oraz szafki na plecaki i torby. Plecaki każdego rodzaju i duże torby należy zostawić w szafce (przyjmują 1 i 2-eurowe monety). Garderoba jest bezpłatna.
Toalety: znajdują się na parterze i pierwszym piętrze, aby z nich skorzystać trzeba zakupić bilet.
Gastronomia, sklepy: na terenie muzeum działa niewielka kawiarnia Café im Alten Museum, przy kasie można nabyć pamiątki, a więcej w tematycznej księgarni na pierwszym piętrze.
Fotografowanie: w muzeum można fotografować bez lampy błyskowej i statywu. Tylko na użytek prywatny, bez praw do publikacji zdjęć. Nie ma opłat za pozwolenie na fotografowanie.
Wstęp ulgowy i bezpłatny: bezpłatny wstęp mają wszyscy do 18 roku życia, klasy szkolne w ramach zgłoszonych zajęć z opiekunem, ulgowy wstęp przysługuje uczniom i studentom za okazaniem ważnej legitymacji. Więcej informacji o bezpłatnych i ulgowych wstępach na oficjalnej stronie muzeum.
Święta kościelne i państwowe: godziny otwarcia w święta wielkanocne, Boże Narodzenie, Nowy Rok i inne podane są na oficjalnej stronie muzeum, po niemiecku, po angielsku.
Wystawy czasowe: wystawy czasowe w Starym Muzeum są organizowane sporadycznie, zazwyczaj nie powoduje to podwyższenia cen biletu. Z informacjami i kalendarzem wystaw można się zapoznać na tej stronie.
Bilety kombi, karty muzealne itd. czyli jak uczynić zwiedzanie trochę tańszym? (1) W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wstęp do muzeum jest bezpłatny dla wszystkich (więcej informacji). Ponadto może opłacać się zakup (2) berlińskiej karty rabatowej WelcomeCard, wersji z Wyspą Muzealną (72h+M). Kolejny sposób to (3) zakup 3-dniowej karty muzealnej, Museum Pass Berlin (można ją nabyć w kasie muzeum). Jeszcze inną możliwością, by zaoszczędzić jest (4) nabycie jednodniowego biletu na całą Wyspę Muzeów (tzw. Museumsinsel Alle Ausstellungen/Museum Island all exhibitions w cenie 19€).

Dojazd

S-Bahn: S3, S5, S7, S9 (Hackescher Markt); S1, S2, S25, S26 (Friedrichstraße)
U-Bahn: U5 (Museumsinsel)
Tramwaj: M1, 12 (Am Kupfergraben); M4, M5, M6 (Hackescher Markt)
Autobus: 100, 300 (Lustgarten)

Zobacz położenie Starego Muzeum na mapie Google

To może cię również zainteresować

Na Google Arts & Culture można oglądać 76 wybranych dzieł ze Starego Muzeum. Katalog online monet SMB od starożytności do czasów współczesnych do obejrzenia na tej stronie (absolutny hit dla numizmatyków).

Oficjalna prezentacja Starego Muzeum na kanale YouTube Państwowych Muzeów w Berlinie

Artykuł Stare Muzeum, czyli klasyka na Wyspie Muzeum pochodzi z serwisu Berlin - przewodnik po mieście ze znajomością rzeczy.