Berlińska kuchnia nie jest wyrafinowana, ale za to doskonale zaspokoi nawet większy głód. Jeśli podczas zwiedzania nieco zgłodnieliście, zapomnijcie o sushi czy tanim, napakowanym  glutaminianem „chińczyku”. Wybierzcie się do restauracji serwującej typowo berlińskie dania, którymi są oparte na mięsie, popularnych warzywach i zawiesistych zupach.

Poniżej przedstawiam siedem sprawdzonych adresów z klimatycznym wystrojem (najczęściej stylizowany na lata 20. ubiegłego wieku), gdzie najecie się do syta i za przystępną cenę. Restauracje te znajdziecie w śródmieściu, niedaleko popularnych zabytków czy atrakcji.

1. Gasthaus Mutter Hoppe

Mój adres numer 1. w śródmieściu, nie tylko z względu na kuchnię, ale też i na lokalizację. Chętnie zachodziłam tam ze znajomymi, rodziną i chętnie prowadziłam tam też zgłodniałych gości. Bez większych rozczarowań. Restauracja usytuowana jest w Dzielnicy Świętego Mikołaja, uznawanej za kolebkę Berlina. Niech Was nie zwiodą jednak bloki z wielkiej płyty. Dzielnica tylko częściowo została zrekonstruowana jako berlińska starówka. Na parterach i w piwnicach bloków zaplanowano sklepy z pamiątkami, antykwariaty i restauracje. Większość z nich oferuje kuchnię niemiecką, ale jeśli macie podejmować wybór na chybił-trafił, lepiej zdecydujcie się na moje polecenia. A obiad lub kolacja w Mutter Hoppe jest jednym z nich. Do wyboru są tradycyjne zupy (kartoflanka, z soczewicy, rosół, pomidorowa czy grochówka), klasyczne dania główne (dania z drobiu, golonka, pieczona kiełbasa, dziczyzna), sałaty (w ilościach wystarczających za osobny posiłek na mniejszy głód) oraz oczywiście desery (sezonowe ciasta, lody, „Rote Grütze”, itp.). Czas oczekiwania na gorący posiłek jest średni, należy zaplanować sobie na spokojnie przerwę na jedzenie. Wnętrza udekorowane są starymi meblami, obrazami, sprzętami gospodarstwa domowego, każda nisza jest inna.
W piątki i soboty jest muzyka na żywo (19.30-22.30). Nad czym się tu jeszcze zastanawiać. W zimie proponowane jest świąteczne menu — grzane wino, gęsia pieczeń, bulion z grzybami, pieczone jabłka.
Jeśli w Mutter Hoppe nie ma miejsca, polecam udać się do bliźniaczej restauracji, położonej zaledwie kilkadziesiąt metrów dalej — Julchen Hoppe. Wybór dań jest nieco skromniejszy, ale posiłki są tak samo bogate i smaczne. Wnętrza urządzone niczym w staroberlińskim domu, jest salon, kuchnia, a nawet namiastka obory.
Ceny 2018: golonka po berlińsku z kiszoną kapustą, kartoflami, purée z groszku i pietruszką (12,8-13,8€), chrupiące udko z kaczki z ziemniaczanymi kluskami oraz buraczkami z jabłkiem (11,5€), Berliner Kindl (piwo) 3,1€ za 0,3l, kawa 1,9-3,6€, herbata 2,5€.

Gasthaus Mutter Hoppe
Rathausstraße 21, 10178 Berlin
www.mutterhoppe.de

Restaurant Julchen Hoppe
Rathausstraße 25, 10178 Berlin
www.julchenhoppe.de

2. Zur Gerichtslaube

Czasem zdarza się, że w Mutter Hoppe jest duży gwar, a Julchen opanowała autokarowa grupa turystów, wtedy zaglądam do innej restauracji, położonej tuż za rogiem. Zur Gerichstlaube, jak sama nazwa wskazuje, znajduje się w budynku stylizowanym na średniowieczną izbę sądową. Podobnie prezentuje się wnętrze głównej sali, pod sklepieniami, z malowidłami na ścianach i gotyckimi łukami okiennymi. Kiedy jest ciepło, goście zazwyczaj wybierają tą restaurację ze względu na przyjemny i obszerny ogródek. Pamiętam jeszcze w 2012 roku, jak nazwy potraw w menu były przedstawione w berlińskim żargonie, ale najwidoczniej obsługa miała zbyt dużo pytań, gdyż teraz pojawiły się wyjaśnienia. Ceny są nieco wyższe niż w Mutter Hoppe, ale jest za to zawsze obszerna karta sezonowa, z której można skusić się na ciekawe wariacje potraw przygotowanych z regionalnych bio-produktów. Ciekawą propozycją dla biesiadników w większym gronie są palety potraw na zimno — mięs, serów, warzyw, do tego pieczywo i sosy. Przyznam, że miałam gości, którzy tak rozsmakowali się w tych dodatkach, że jedną godzinę zwiedzania spędziliśmy po prostu na opowieściach przy stole.
Ceny 2018: duża, peklowana golonka po berlińsku (1 kg), do tego kiszona kapusta, purée z groszku i ogórki ze Spreewaldu (15,8€), sznycel z karkówki z cukrowym groszkiem i kartoflami (13,8€), Berliner Pilsner (piwo) 3,2€ za 0,3l, kawa 2,5-3,9€, herbata 3,5€.

Zur Gerichtslaube
Poststraße 28, 10178 Berlin
www.gerichtslaube.de

3. Altberliner Gaststube Schlögl’s

Restauracja prowadzona przez rodzinę Schlögl to niewielki, ale przyjemny lokal na tyłach wielkiego enerdowskiego bloku, położonego niedaleko wieży telewizyjnej. Będąc na głównej ulicy (Karl-Liebknecht-Str.), na wysokości Kościoła Mariackiego, należy wypatrywać szyldu z nazwą restauracji i przejść tunelem pod blokiem na drugą stronę. Skromny, bezpretensjonalny wystrój i smaczna, domowa kuchnia bez fastfoodowych pretensji, jeśli nie liczyć frytek, to główne atuty rodzinnego biznesu. Do tego przyjemne ceny napojów. Dużą zaletą jest też lokalizacja — w pobliżu Placu Aleksandra, wieży telewizyjnej, berlińskiego ratusza czy Wyspy Muzeów. Przykładowe ceny: golonka podana bez kości z kartoflami, purée z groszku i kiszoną kapustą na ciepło (14,5€), mała zupa gulaszowa (5,9€), berliński currywurst z sałatką ziemniaczaną i zieleniną (8,9€), sznycel po myśliwsku z pieczonymi ziemniakami, pieczarkami i surówką (13,5€). Kawa: 2,2-3,3€, herbata 2,2€, piwo 0,3l 2,9€. Zamknięte w poniedziałki.

Altberliner Gaststube Schlögl’s
Karl-Liebknecht-Str. 9, 10178 Berlin
www.berliner-essen.de

4. Alt Berliner Biersalon

Pora zaproponować coś na przeciwległym biegunie śródmieścia, czyli w centrum dawnego Berlina Zachodniego. Alt Berliner Biersalon (dosł. Salon Piwa Starego Berlina) to restauracja obsługująca głównie turystów. Miejscowi zaglądają tu przede wszystkim, by obejrzeć relacje sportowe live na kilkunastu ekranach rozmieszczonych w całej restauracji. Gdy odbywają się mistrzostwa w piłce nożnej albo mecze Bundesligi jest tu zazwyczaj bardzo tłoczno, a stoliki rezerwowane są z dużym wyprzedzeniem. Mocną stroną jest lokalizacja przy ulicy Kurfürstendamm, duży ogródek na chodniku oraz przystępne ceny. Lokal jest widoczny z daleka i znajdzie uznanie u tych, którzy lubią przy kawie czy piwie poobserwować uliczny gwar. Menu dostosowane jest do pór dnia. Jeśli cena śniadania w hotelu obok (a okolica pod tym względem nobliwa) wydaje nam się zbyt wygórowana, to w Salonie znajdziemy kilka zestawów, których ceny zaczynają się od 4,5€ za słodkie „co nieco”, po obfite śniadania na ciepło z serami, wędlinami czy jajecznicą (7,5€ bez napojów). Opcją, z której często korzystałam z Gośćmi, była przekąska i piwo w trakcie zwiedzania, ale po cenach z menu obowiązującego do 14.30. Currywurst z frytkami i małą sałatką ma cenę zbliżoną do tych sprzedawanych w budkach nieopodal (7,5€), sznycel z frytkami i sałatką — 9,5€. Największą popularnością cieszyły się jednakże zapiekane kartofle w folii (5,5€). Ceny na popołudnie i wieczór są wyższe o 2-3€, mimo to wciąż trzymają berlińską średnią. Przykładowo, duża golonka po berlińsku z kiszoną kapustą na ciepło i ziemniakami posypanymi pietruszką kosztuje 15,5€ (2017). Ceny napojów: kawa (3,5-5,5€), piwo 0,4l (4,5€). Dla niektórych, dania w Alt Berliner Biersalon mogą wydawać się nieco fastfoodowe, ale na pewno nie pozostawią nikogo głodnym. W piątkowe wieczory — muzyka na żywo (poza lipcem i sierpniem). Długie godziny otwarcia.

Alt Berliner Biersalon
Kurfürstendamm 225-226, 10719 Berlin
www.alt-berliner-biersalon.de

5. Gasthaus Krombach

Jeśli Alt Berliner Biersalon wydaje się Wam za duży, za tłoczny lub właśnie lecą jakieś rozgrywki sportowe, to tuż za rogiem jest przytulna restauracja Gasthaus Krombach. Właściwie to najlepiej sprawdzić najpierw to miejsce, a dopiero potem szukać wolnego stolika przy Kurfürstendamm. Jak na te okolice, ceny są niezwykle przystępne i nawet, jeśli nie planujemy posiłku, przyjemnie tu wpaść na piwo. Poza tytułowym Krombacherem, do wyboru jest jeszcze pięć innych piw z beczki (2,9-3,4€ za 0,3l). Golonka po berlińsku (12,5€), currywurst z frytkami (8,9€), kawa (2,1-3,5€), herbata (2,1€).

Gasthaus Krombach
Meinekestraße 4, 10719 Berlin
www.gasthaus-krombach.de

6. Dicke Wirtin

Do tej restauracji trafiłam po przeczytaniu wielu recenzji i chęci skonfrontowania ich z rzeczywistością. Savignyplatz i okolice to zagłębie lokali z różnorodną kuchnią. Zaglądają tu i berlińczycy, i turyści, zwabieni właśnie opiniami innych. Zabytków nie ma, ale plac znajduje się w odległości 300 metrów od bulwaru Kurfürstendamm i dwa przystanki autobusowe od dworca Zoologischer Garten. W ostatnich latach ponad połowa moich indywidualnych Gości rezerwowała hotel w tej okolicy i bardzo chwalili sobie różnorodność kulinarną Savignyplatz. Dicke Wirtin to przede wszystkim propozycja dla amatorów berlińskiej kuchni i domowych likierów.
Lokal mieści się przy niezbyt ruchliwej ulicy. W sezonie stoliki ma wystawione na zewnątrz. Wnętrze urządzone jest bardzo tradycyjnie, drewniany kantor, boazeria, balustrady, mnóstwo gadżetów i starych szyldów. Na jednym z nich, dania od serca poleca „gruba gospodyni”. Jeśli wybierzecie panierowany sznycel z sałatką z ziemniaków i ogórków, będzie on tak wielki, że z trudem zmieści się na talerzu (14,5€). Tradycyjnie podana peklowana golonka to wydatek 12,9€. Specjalnością lokalu jest też tzw. „berliński talerz”, na którym serwowane jest na ciepło kilka rodzajów mięs z ziemniakami i czerwoną kapustą (klops, pieczeń wołowa, currywurst) — 12,8€. Każdego tygodnia jest nowe menu z kilkoma potrawami do wyboru w bardzo przystępnej cenie (5-9€). Oferta ta obowiązuje jedynie w godzinach od 11.00 do 15.00. Pozostałe ceny: kawa 2-3,9€, herbata 2,4€, piwo 0,3l (aż osiem rodzajów z beczki) — 2,8-3,5€.
Będąc w tej restauracji zaledwie kilka razy i tylko raz pod wieczór, mogę ją polecić, jeśli nie ma zbyt wielu gości. Inaczej trzeba się liczyć z długim czasem oczekiwania i nieco zdezorientowaną obsługą.

Dicke Wirtin
Carmerstraße 9, 10623 Berlin
www.dicke-wirtin.de

7. Schöneberger Weltlaterne

To restauracja, położona nieco dalej od turystycznych szlaków, ale jeśli szukamy prawdziwego berlińskiego klimatu lat międzywojennych, to warto się tam wybrać. Wcześniej polecam sprawdzić na stronie, czy w wybrany przez nas dzień, restauracja nie ma zamkniętej imprezy, bo niestety jest bardzo chętnie wynajmowana przez grupy, rodziny i firmy. Jest to adres jedynie na późny obiad lub kolację, gdyż lokal otwierany jest dopiero o 17.00. Wnętrze przeładowane ozdobami, ale z klimatem. Turyści trafiają tu przeważnie z recenzji lub polecenia, ale nie żałują. W piątki jest muzyka i śpiew na żywo (pianino i stare szlagiery), wskazana rezerwacja. Bardzo dobra kuchnia z dużym wyborem dań, do tego karty sezonowe. Sporo przekąsek typu pajda ze smalcem, chleb czosnkowy czy skrzydełko kurczaka w sosie z pieczywem. Przykładowe ceny: kartoflanka po berlińsku (5,5€), golonka z ziemniakami, groszkiem i kapustą (16,9€), currywurst z duszoną cebulą i frytkami (8,5€).

Schöneberger Weltlaterne
Motzstraße 61, 10777 Berlin
www.schoeneberger-weltlaterne.mycylex.de

Wieża telewizyjna w Berlinie

Wieża telewizyjna jest najwyższą budowlą nie tylko w Berlinie, ale też w całych Niemczech. Z pierwotną wysokością 365 metrów przez wiele lat ustępowała w Europie tylko moskiewskiej wieży Ostankino. Podwyższenie masztu o oszałamiające 3 metry w 1997 roku nie utrzymało jej na podium. Obecnie jest to piąta, wolno stojąca budowla na naszym kontynencie.

Prestiżowy projekt NRD ukończono w październiku 1969 roku. Rocznie odwiedza ją ok. 1,2 mln osób. Do projektów i nadzoru budowy przyznaje się kilku architektów i dyrektorów budowlanych, stąd nie można jednoznacznie określić „ojca wieży”. Zadanie, jak na owe czasy, nie było proste, ponieważ brakowało wzorów i przykładów dla tak zaawansowanej technologicznie budowy w centrum miasta.

Trochę liczb, restauracja i widoki

Srebrna kula o średnicy 32 m waży 4 800 ton. Znajduje się w niej siedem poziomów, ale tylko dwa z nich są dostępne dla turystów. Na wysokości 203 m usytuowany jest taras widokowy, a cztery metry wyżej bardzo szczególna restauracja o nazwie Sphere (wcześniej Telecafé). Stoliki i fotele przy oknach umocowane są na platformie, która obraca się o 360° w ciągu godziny. Przy dobrej pogodzie widoczność sięga nawet 40 km, ale przy wyjątkowo sprzyjających warunkach sprawne oko dostrzeże nawet oddaloną o 70 km halę Wyspy Tropikalnej.

Znajdujące się pod wieżą pawilony zostały ukończone dopiero w 1973 r. Patrząc z góry mają przypominać strzałę lub lecącą rakietę. Obecnie znajdują się w nich kawiarnie, restauracja, muzeum i wypożyczalnia rowerów.

Muszę na wieżę

Nie, nie musisz. Znam wiele osób, które były w Berlinie i na wieżę nigdy nie wjechały. Powody są różne, od braku czasu, braku pieniędzy, klaustrofobii, lęku wysokości po tzw. „olew” na berlińskie klasyki. I przeżyli.

W moich programach, które przedstawiałam indywidualnym gościom lub małym grupom, zawsze podawałam informacje o możliwości wjechania na górę oraz kiedy to uczynić najlepiej. Decydowała się mniej niż połowa, bo nie jest to najtańsza atrakcja w mieście. A co dopiero licząc np. dla kilkuosobowej rodziny. Z drugiej strony zazwyczaj ci, którzy wjeżdżali, podejmowali tą decyzję jeszcze przed przyjazdem. Jest Brama, jest Reichstag, jest mur, musi być i wieża telewizyjna. Niech i tak będzie. Jestem zwolennikiem umiarkowanego planowania.

• Masz pieniądze (około 25 euro) i nie żal Ci ich wydać? Wjeżdżaj!
• Przypuszczasz, że odwiedzisz Berlin raz w życiu? Wjeżdżaj, a co tam!
• Zaliczasz moją listę TOP9 Berlina? Wjeżdżaj tym bardziej
• Kolekcjonujesz najwyższe budynki Europy lub świata? To tym bardziej powinieneś/aś wjechać

Nie musisz wjeżdżać, jeśli już byłeś na wieży. Nawet 30 lat temu. Wierz mi, niewiele się tam w środku zmieniło. Zmienił się trochę Berlin i widoki, to na pewno, ale lepiej pooglądać je z nowych punktów widokowych.

Daj sobie spokój, jeśli masz mało czasu, nie masz biletu online, i jeszcze niewiele widziałe(a)ś w Berlinie. Wieży jutro nie zburzą i nie zamkną za miesiąc (ekhmm, pisałam to przed pandemią, ale obecnie wszystko wróciło do normy). Ciekawe muzeum z powodu remontu potrafią zamknąć na pięć lat albo i dłużej. Szkoda spacerów i innych przeżyć, by czekać 2 godziny na wjazd i w dzikim tłumie przepychać się do okien. Są inne punkty widokowe.

Niektórzy zostawiają sobie coś specjalnie, by powrócić w dane miejsce jeszcze raz. Niegłupia idea. Z tego powodu ja pewnie nigdy nie wjadę na słynną wieżę Namsan w Seulu.

Muszę na wieżę i koniec!

O.k., jeśli musisz, to zapewne chcesz wiedzieć jak zaoszczędzić czas, a może i nawet trochę pieniędzy.

Czas

Bilety na wieżę można nabyć online i jest to już dużo prostsze niż przed kilkoma laty. Do tego, bilet będzie tańszy niż w kasie (są wyjątki, jeśli np. jesteś studentem). Najprostszą i najtańszą wersją jest po prostu wjazd na taras widokowy z określoną datą i godziną. Nie musisz wtedy stać w kolejce, ale jeśli nie wykorzystasz biletu, to wtedy Twoje wejście przepadnie. Nie przysługuje Ci zwrot pieniędzy lub zmiana terminu. Polecam gorąco zakup biletu online, jeśli planujesz wjechać na wieżę w sezonie letnim (kwiecień-październik), zwałszcza w weekendy lub święta.

To nie jest tak, że wieża telewizyjna jest oblegana przez cały rok. Tłoczniej może być w weekendy i popołudniami. Latem, w soboty i niedziele czas oczekiwania może rozciągnąć się nawet do trzech godzin. Jeśli o wjeździe na wieżę telewizyjną chcesz zdecydować na miejscu, to jest pewien sposób, by uniknąć kolejek. Wystarczy stawić się pod wieżą tuż przed otwarciem kas. Podaję je poniżej. Tuż to znaczy, 15-20 minut. Pewnie będzie już kolejka kilkunastu osób, ale sprzedaż pójdzie szybko. Wszystko zależy od tego, jak mądrze poukładasz swój dzień w Berlinie.

Wydatki

Niestety nie ma zbyt wielu sposobów, by obniżyć cenę biletu na tą jedną z najpopularniejszych berlińskich atrakcji. Studenci mają 20% zniżki przy kasie z ważną legitymacją. Posiadacze karty Berlin WelcomeCard otrzymają 25% zniżki. Najtańszy wariant tej karty na 48h kosztuje 26 euro (2024). Zakładając parę innych wstępów i korzystanie z komunikacji miejskiej, będzie się opłacać, gdyż zniżka na bilecie na wieżę telewizyjną wyniesie około 5 euro (przy obecnej cenie).

Wieża Telewizyjna jest również jedną z 30 atrakcji, z których można skorzystać bez dodatkowych opłat z kartą Berlin WelcomeCard All Inclusive. Więcej o tym już wkrótce.

Toalety

Bezpłatne toalety są w pawilonie wejściowym (na pierwszym piętrze) oraz na górze na obu tarasach.

Czas zwiedzania

Bez kolejki do kasy, gdy wejścia są na bieżąco, na wizytę najlepiej zaplanować od 45 min do godziny czasu (bez restauracji). Mogą zdarzyć się kolejki do bramek bezpieczeństwa, bo na przykład właśnie wchodzą trzy grupy autokarowe naraz. Na to nie ma rady, ale z reguły idzie to dość szybko.

Zakup biletów na miejscu i wejście

Wejście do pawilonu z kasami znajduje się od strony dworca kolejowego Alexanderplatz. Przed nim ustawione jest stoisko do wstępnej kontroli plecaków i toreb.

Pracownicy obsługi odmówią wstępu osobie z większym bagażem (można go zostawić za opłatą w szafkach bagażowych na dworcu Alexanderplatz, 4-6 €). Na górę nie można wnosić butelek, napojów, jedzenia, przedmiotów mogących stanowić zagrożenie dla otoczenia (broń, spraye pod ciśnieniem, szklane opakowania). Również wózki dziecięce i domowe zwierzęta, poza psami przewodnikami, nie są dozwolone.

Wewnątrz należy spojrzeć na tablicę informacyjną (wyświetlane po niem., ang., hiszp., franc.), gdzie podany jest numer biletu, który właśnie został sprzedany oraz numery biletów z przypisanymi godzinami wejścia. Na tej podstawie można sobie wyliczyć mniej więcej czas oczekiwania. Na zewnątrz ponad wejściem jest również tablica z teletekstem, na której podawany jest komunikat o aktualnym czasie oczekiwania na wjazd. Wejścia są co 10 minut, ale ilość osób na daną godzinę jest ograniczona.

Od kasy do windy

Po zakupie biletu w kasie, należy pilnować godziny wejścia. Niestety na bilecie podany jest tylko numer, godzinę trzeba sobie policzyć w przybliżeniu lub odczytać samemu. Po tym jak Twój numer zostanie na tablicy zaznaczony na zielono, masz 10 minut na udanie się na pierwszy poziom holu wejściowego. Po przejściu wewnętrznej kontroli toreb czy plecaka, podchodzi się z biletem do automatycznej bramki, przykłada cyfrowy kod (na bilecie) do czytnika i po zapaleniu zielonego światła przechodzi przez bramkę. Do windy prowadzą dwie drogi (po lewej dla VIP-ów, zorganizowanych grup z rezerwacją, gości z rezerwacją do restauracji) oraz dla pozostałych. Bilet należy zachować, gdyż przy wyjściu również trzeba będzie skorzystać z podobnej bramki.

Praktyczna uwaga: jeśli po zakupie biletu czas oczekiwania jest dłuższy niż 30 minut, warto skorzystać z usługi SMS. Po wysłaniu kodu SMS, który znajduje się na bilecie, otrzymamy najpierw potwierdzenie, a na pół godziny przed naszą godziną wjazdu kolejną informację. W ten sposób nie ma potrzeby przebywania stale w pobliżu wieży telewizyjnej i można się udać na zwiedzanie okolic, posiłek czy zakupy. Koszty sms – tyle co normalnie, z uwzględnieniem roamingu, jeśli korzystamy z polskiej komórki. Numer, pod który należy wysłać sms-a znajduje się na odwrocie biletu.

Ważne: zachowaj bilet do czasu wyjścia z obiektu, będzie ci potrzebny ponownie przy bramce na dole

Co na górze?

Na górze ciesz się widokami w każdą stronę. No chyba, że jest uroczystość ślubna, to wtedy 1/4 koła, ta z barem, jest odcięta kotarami od ciekawskich spojrzeń. Ale to nie zdarza się często. Wspominając o barze, to taki jest na poziomie 203 metrów. Na poziomie 207 metrów jest restauracja Sphere. Nie można tam niestety wejść z marszu,  by popatrzeć sobie na wystrój lub obrotową platformę. Przy schodach stoi pani/pan i pilnuje. Dopiero jak zwolni się stolik, wpuszcza kolejnych chętnych. Ostatnio jednak, pewnie po zebranych doświadczeniach z pandemii, management Wieży Telewizyjnej udostępnił kilka ciekawych ofert dla chętnych na bezproblemową wizytę w restauracji. O tym więcej dalej.

Bar 203

Zlokalizowany na poziomie 203 m. Lada i kilkanaście barowych stołków. Podają tu napoje i drobne przekąski.
Przykładowe ceny:
– wino 8,5-11 € (0,2l)
– kawa, herbata 4,2 €
– piwo (0,3l) 4,9 €
– cola, fanta, woda (0,2l) 4,2 €

Restauracja Sphere

Na poziomie 207 metrów znajduje się restauracja Sphere z obrotową platformą.  Jeśli planujemy tam posiłek, wskazana jest rezerwacja. Aby skorzystać z restauracji trzeba wykupić bilet wstępu na wieżę wg aktualnego cennika. Gwarancją miejsca przy oknie jest specjalny bilet, który można zamówić online. W godzinach zwiększonego ruchu, czyli niemal zawsze, obsługa może odmówić serwisu gościom, którzy nie zamawiają posiłku, a jedynie napoje, nie mając rezerwacji. Krótko mówiąc, poprosi nas o zejście na taras widokowy, gdzie dostępny jest bar.
Orientacyjny zakres cen w restauracji Sphere. Karty menu są sezonowe. Posiłki na karcie wieczorowej, obowiązującej od 16.00, są droższe:
– dania główne 20-30€
– zupy 7€
– pucharek lodów 8-10€
– ciasta 5-6€ (sztuka)
– ceny napojów tak jak w barze

Śniadanie W wieży telewizyjnej

Jeśli chcesz bez problemów i oczekiwania skorzystać również z restauracji Sphere w Wieży Telewizyjnej, to można od razu zakupić stosowny bilet online. Do wyboru są miejsca przy oknie (tzw. Fenstertisch) i pozostałe (Innenringtisch). Te pierwsze są oczywiście droższe. W cenie biletu rezerwującego miejsce nie ma żadnych napojów czy posiłków.

Jest jednak ciekawa oferta, po całkiem przyjemnej cenie. Co powiesz na wjazd na wieżę telewizyjną + stolik przy oknie + śniadanie – i to wszystko za jedną cenę 49 euro/osoba (2024). Śniadania w hotelach kosztują teraz 15-25 euro, a jeśli doliczysz bilet za wjazd na wieżę ok. 25 euro, to rachunek jest prosty. A atrakcja nie byle jaka. W końcu jest to berliński klasyk.

Do wyboru są gotowe zestawy śniadaniowe, w tym wegański. W cenę wliczona jest kawa lub inny gorący napój. Oferta jest dostępna od godziny 10 (w sezonie zimowym), od 9 (letnim). Czas pobytu w restauracji jest ograniczony do 1,5 godziny, potem można zejść na poziom tarasu widokowego i korzystać do woli. Na wszystko zarezerwowałabym do 2,5 godziny czasu.

Wieża Telewizyjna (Fernsehturm)

Tematyka: punkt widokowy, architektura NRD
Adres: Panoramastraße 1A, 10178 Berlin
Telefon: +49 30 24757537
Www: www.tv-turm.de
Godziny otwarcia: codz. 9.00-23.00 (III-X), 10.00-23.00 (XI-II)
Bilety wstępu w kasie: od 25,5€ (od 15,5€), zniżka do 14 lat, do 4 lat bezpłatnie

Dojazd:

Pociąg: RE1, RE2, RE7, RE8, RB14, FEX, HBX (Alexanderplatz)
S-Bahn: S3, S5, S7, S9  (Alexanderplatz)
U-Bahn: U2, U5, U8 (Alexanderplatz)
Tramwaj: M4, M5, M6 (S+U Alexanderplatz/Gontardstr.) M2 (S+U Alexanderplatz Bhf/Dirksenstr.)
Bus: 100, 200 (S+U Alexanderplatz), 248, 300 (S+U Alexanderplatz/Grunerstr.)

Zobacz położenie Wieży Telewizyjnej na mapie Google

Fantastyczna seria archiwalnych zdjęć z okresu budowy wieży. Warto!