Grób Heinricha von Kleista

Joanna Maria Czupryna — Wed, 22 Mar 2017 10:37:50 +0000

Grób Heinricha von Kleista

Do osiedla Wannsee, gdzie znajduje się grób Heinricha von Kleista, najlepiej dojechać kolejką miejską lub pociągiem regionalnym. Wyjście prowadzi przez oryginalnie zachowany budynek dworca o ciekawej, ekspresjonistycznej architekturze. Ośmiokątna hala z okienkami kasowymi, drewniane balustrady, zakończone szpicem drzwi i okna, ciemna klinkierowa cegła bez trudu pozwalają na chwilę przenieść się w czasie do późnych lat dwudziestych ubiegłego wieku, kiedy to gmach został oddany do użytku.

Rozczarowany życiem

Z dworca należy podążyć za znakami ścieżką przez park, która poprowadzi nas do grobu poety i dramaturga niemieckiego, Heinricha von Kleista. Urodzony w 1777 roku we Frankfurcie nad Odrą (od 1999 r. Kleiststadt – Miasto Kleista), syn pruskiego oficera miał przez rodzinę jasno określoną drogę kariery wojskowej. Zrezygnował z niej jednak na rzecz studiów i pisania. Jego utwory, dzisiaj klasyki niemieckiej literatury, i przedsięwzięcia nie przyniosły mu za życia rozgłosu i dochodów.

Bankructwo i zamknięcie oficyny, wydającej redagowaną przez niego gazetę codzienną „Berliner Abendblätter” zakończyły nieustanne spory z cenzurą, z władzami, ze współpracownikami, zostawiając poczucie coraz większego rozczarowania i niezrozumienia. W listopadzie 1811 roku udał się ze swoją „duchową” towarzyszką, chorą na raka Henriettą Vogel, kobietą zamężną i matką, do gospody położonej pomiędzy Berlinem a Poczdamem. Po wieczorze i nocy spędzonej na spacerach, rozmowach i pisaniu listów, para udała się na przeciwległy brzeg, gdzie 21 listopada nad ranem popełniła samobójstwo. Kleist zastrzelił najpierw swoją towarzyszkę, a później siebie.

„…leżymy tu bowiem zastrzeleni”

Oboje zostali pochowani w miejscu śmierci, a całe wydarzenie urosło do rangi wielkiego skandalu, który starano się zatuszować. Rekonstrukcję ostatnich godzin życia udało się dokładnie przeprowadzić dzięki relacjom właściciela i służby gospody, a także listom, które Heinrich i Henrietta pisali do bliskich w czasie dokonanym („Leżymy tu bowiem zastrzeleni.”), m.in. z prośbą o pochówek.

W 2011 roku, kiedy w 200. rocznicę śmierci pisarza obchodzony był Rok Kleista, grób został odnowiony, a stary nagrobek, postawiony jeszcze przez nazistów w 1936 roku przy okazji prac przed rozpoczęciem igrzysk olimpijskich, zastąpiono nowym kamieniem, na którym upamiętniona została również Henrietta Vogel.

Zobacz dalszą część spaceru nad brzegiem jeziora Wannsee.