Online: 4

Wszystko co potrzeba, aby Twój wyjazd był udany!

Zbrojownia

Zbrojownia (Zeughaus)
Tematyka: historia, militaria, rzeźba
Adres: Unter den Linden 2, 10177 Berlin
 

Ten artykuł poświęcony jest historii budynku, w którym obecnie znajduje się Niemieckie Muzeum Historii. O wystawach stałych i czasowych organizowanych w Zbrojowni można dowiedzieć się tutaj.

Budynek dawnej zbrojowni
Dawna zbrojownia, 2015
jest najstarszym przy Alei pod Lipami i uchodzi za najlepiej zachowany przykład barokowej architektury w Berlinie. Wyróżniające go z otoczenia różowa fasada oraz liczne rzeźby i zdobienia z daleka przyciągają wzrok turystów zmierzających w kierunku Bramy Brandenburskiej. Swoją pierwotną funkcję gmach przestał pełnić z końcem XIX wieku. Dzisiaj znajduje się w nim Niemieckie Muzeum Historyczne.

O potrzebie wzniesienia arsenału wspominał już w swoim testamencie politycznym Wielki Elektor, Fryderyk Wilhelm (1620-1688). Mimo wyznaczonego miejsca i sporządzonych planów na przeszkodzie stanęły problemy finansowe. Pierwszeństwo miały bowiem już wznoszone fortyfikacje miejskie. Kamień węgielny pod nową budowlę położony został dopiero w maju 1695 roku przez syna Wielkiego Elektora, Fryderyka III. Militarne sukcesy odniesione z cesarskim wojskiem przeciwko Turkom pod Slankamenem (1691), a później przeciw Francuzom nad Renem miały znaleźć odbicie w pełnej przepychu budowli, przy której pracowało kolejno aż czterech architektów. Ostatecznie, ukończono ją w 1729 roku już za kolejnego władcy, Fryderyka Wilhelma I. Oszczędny i praktyczny monarcha zniecierpliwiony przedłużającymi się pracami uciął wszelkie projekty zdobienia wnętrz (zewnętrzne fasady i dziedziniec był już gotowy) i z pełnym uporem dążył do jak najszybszego udostępnienia gmachu zgodnie z jego przeznaczeniem. Dla bezwartościowych, w mniemaniu króla, posągów narodowych bohaterów, czy mających jedynie ozdobne funkcje wielkich armat nie było tu miejsca. Znalazły się za to zdobyczne trofea, sztandary, broń, zbroje i imponująca kolekcja artyleryjskich dział - 732 sztuk (z tego 604 pruskich wg stanu z 1732 roku).

Szanowni 'redaktorzy i dziennikarze' portali wszelakich
Na tej stronie znajduje się autorski tekst. Powstał on na podstawie wymienionych źródeł, osobistych przeżyć, obserwacji i własnej wiedzy. Nie kradnij czyjejś własności intelektualnej. Nie kopiuj bezmyślnie całych akapitów, zmieniając kilka słów i podpisując się pod nim własnym nazwiskiem. Jeśli tworzysz artykuł w oparciu o informacje zawarte na tej stronie, należy podać źródło, to jest autora, aktywny link z tytułem i datę. Przepisany tekst z kilkoma zmienionymi słowami i własnymi wstawkami to nadal plagiat! Administrator Berlimix.net współpracuje z kancelarią prawną, wyspecjalizowaną w ochronie praw autorskich. Autorką wszystkich tekstów na portalu jest Joanna Maria Czupryna (przewodnik po Berlinie).
Kontakt z autorką.

Z biegiem lat zgromadzony arsenał zaczął tracić na znaczeniu. Po wojnie prusko-francuskiej w drugiej połowie XIX wieku, cesarz Wilhelm I wydał rozkaz, który ze starej zbrojowni czynił muzeum oręża i miejsce świadczące o dominującej roli Prus w nowo powstałym Cesarstwie Niemieckim (1871). O dokonaniach armii brandenbursko-pruskiej miała teraz świadczyć Hala Pamięci, dla której przebudowano wnętrza. Ściany zdobiły historyczne malowidła przedstawiające momenty chwały z dziejów państwa. Zamówiono również osiem posągów władców z dynastii Hohenzollernów, od Wielkiego Elektora po Wilhelma I (od 1961 roku znajdują się one na zamku rodowym w Hechingen). Halę Pamięci wykorzystywał przy narodowych wydarzeniach cesarz Wilhelm II, a także później w celach propagandowych Adolf Hitler. W 1943 roku przy jednej z takich okazji nie powiódł się plan zamachu na przywódcę III Rzeszy, który uczestniczył w otwarciu wystawy, prezentującej zdobyczne uzbrojenie z wojny ze Związkiem Radzieckim. Towarzyszący fürerowi pułkownik Rudolph Christoph von Gersdorf miał przy sobie ładunek wybuchowy z zapalnikiem czasowym. Po aktywowaniu go, bomba nie zdążyła wybuchnąć, bowiem Hitler zbyt szybko opuścił budynek spędzając w nim kilka minut, zamiast planowej pół godziny. Ładunek, który pułkownik miał przy sobie w płaszczu, zdołano rozbroić w ostatniej chwili.

Zniszczony w czasie wojny gmach odbudowano w drugiej połowie lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Już wcześniej organizowane były wystawy przedstawiające różne historyczne wydarzenia z socjalistycznego punktu widzenia. Po zjednoczeniu Niemiec w gmachu przeprowadzono gruntowny remont (1999-2003), a po północnej stronie powstała nowoczesna hala dla wystaw czasowych
Nowoczesna klatka schodowa pawilonu, 2014
(arch. Ieoh Ming Pei). Otwarcie stałej ekspozycji Niemieckiego Muzeum Historycznego miało miejsce 2 czerwca 2006 roku, tuż przed Mistrzostwami Świata w Piłce Nożnej, których Niemcy były gospodarzem.

O pierwotnej funkcji gmachu świadczą do dzisiaj liczne rzeźby o tematyce militarnej zdobiące zewnętrzne fasady. Zworniki w formie hełmów, mitologiczne bóstwa wojny, Mars i Minera, w otoczeniu niewolników, zbroje, armaty, broń nad którymi króluje pruski orzeł, a przed głównym wejściem kobiece alegorie praktycznych nauk: mechaniki, geometrii, pirotechniki oraz arytmetyki. Magnesem przyciągającym zwiedzających jest jednak wewnętrzny dziedziniec, ozdobiony 22 rzeźbami przedstawiającymi głowy umierających wojowników
Rzeźba Andreasa Schlütera, 2013
autorstwa Andreasa Schlütera (1662-1714). Jako jedne z nielicznych przetrwały wojnę bez uszkodzeń i stanowią prawdziwą, acz nieco ukrytą perełkę dla miłośników barokowej sztuki w Berlinie.

Główna ekspozycja muzeum przedstawia dzieje Niemiec od I w p. n.e. do czasów współczesnych.

Dojazd:
Bus: TXL, 100, 200 (Lustgarten lub Staatsoper)
 
Zobacz położenie Zbrojowni na mapie Google.
 

Źródła:
Leonore Koschnick, Deutsches Historisches Museum Berlin, Prestel, Berlin 2006

Aktualizacja:  31.01.2017
Copyright © 2005-2017 by Viator Polonicus   |  Polityka Prywatności i Wyłączenie Odpowiedzialności
 
stat4u