Online: 4

Wszystko co potrzeba, aby Twój wyjazd był udany!

Jungfernbrücke

Jungfernbrücke (Most Dziewic)
Adres: Friedrichsgracht 58, 10178 Berlin-Mitte

Ukryty pomiędzy nowoczesnym budownictwem, najstarszy zachowany mostJungfernbrücke, 2006 w Berlinie jest dzisiaj tylko (lub aż) zabytkiem na szlaku technicznych i industrialnych cudów Berlina. Rozciągnięty ponad kanałem Szprewy spina dwa brzegi, lecz nie łączy już ulic, którymi w XVIII wieku przechodnie podążali w kierunku bram miasta. Dzisiaj, przechodząc przez most, można jedynie skręcić w prawo lub lewo i podążyć spacerowym szlakiem dalej wzdłuż nowoczesnych bloków mieszkalnych i biurowców.

Mimo to, polecam zejść któregoś razu z głównych ścieżek turystycznych Berlina, by dokładnie obejrzeć ten wyjątkowy zabytek. Jest w tym miejscu coś magicznego. Względnie oryginalnie zachowany XVIII-wieczny most mocno kontrastuje z enerdowską architekturą lat 70. ubiegłego wieku. Jest tu spokój i niewiele turystów czy nawet przypadkowych przechodniów. Kanał jest też zbyt wąski dla wycieczkowych statków. Główne wejścia do budynków naokoło znajdują się z innej strony i tylko zapiski w kronikach wskazują na to, że aż do lat 30. ubiegłego wieku miejsce to tętniło życiem. Kwitł tu handel, transport rzeczny i panował wielki ruch.

Pierwszy most zbudowano za czasów księcia Fryderyka Wilhelma w 1689 roku. Według kronikarza Friedricha Nicolai wzniósł go Martin Grünberg (1655-1705/1706). Był to prosty drewniany most z podnoszoną klapą pośrodku, która umożliwiała ruch statków po kanale. Nazwa Spreegassebrücke nawiązywała do pobliskiej ulicy. Stale rozrastające się miasto, którego mieszkańcom nie wystarczała już przestrzeń w obrębie Berlina i Cölln, potrzebowało nowych połączeń z przyległymi założeniami miejskimi. Most łączył w tym miejscu dzielnice stary Cölln i Friedrichswerder, a mieszkańcy mogli dojść wzdłuż Alte Leipziger Strasse do bramy miejskiej, Leipziger Tor. By prześledzić rozwój przestrzenny miasta, warto wybrać się do Muzeum Marchii Brandenburskiej (Märkisches Museum), gdzie znajdują się trzy wspaniale zrekonstruowane makiety Berlina z różnych okresów.

Szanowni 'redaktorzy i dziennikarze' portali wszelakich
Na tej stronie znajduje się autorski tekst. Powstał on na podstawie wymienionych źródeł, osobistych przeżyć, obserwacji i własnej wiedzy. Nie kradnij czyjejś własności intelektualnej. Nie kopiuj bezmyślnie całych akapitów, zmieniając kilka słów i podpisując się pod nim własnym nazwiskiem. Jeśli tworzysz artykuł w oparciu o informacje zawarte na tej stronie, należy podać źródło, to jest autora, aktywny link z tytułem i datę. Przepisany tekst z kilkoma zmienionymi słowami i własnymi wstawkami to nadal plagiat! Administrator Berlimix.net współpracuje z kancelarią prawną, wyspecjalizowaną w ochronie praw autorskich. Autorką wszystkich tekstów na portalu jest Joanna Maria Czupryna (przewodnik po Berlinie).
Kontakt z autorką.

Obecna nazwa mostu, Jungfernbrücke, została po raz pierwszy wspomniana przy planach budowlanych Forum Fridericianum w 1748 roku. Dla nazwy - Most Dziewic - nie istnieje jedno, pewne wytłumaczenie. Wokół obiektu narosło tyle legend i opowiadań, że dzisiaj możemy wybierać spośród tych najciekawszych. W literaturze najczęściej pojawia się wersja o siostrach Blanchet. Otóż, nieopodal mostu pewna hugenocka rodzina prowadziła gospodę "Französische Hof". Dziewczęta z tej rodziny, dziewięć niezamężnych sióstr Blanchet, miały swoje kramy kupieckie tuż przy moście. Zajmowały się wyrobem i sprzedażą pięknej bielizny, koronek oraz wstążek. Jednakże, chociaż ich towar był przedni, to nie on przynosił im sławę w całej okolicy. Panny, krótko mówiąc były największymi plotkarkami nad Szprewą i jeśli ktoś chciał wysłuchać pikantnych nowinek z życia zamożnych mieszczan lub dworu, udawał się do ich kramu pod pretekstem zakupów lub obejrzenia towaru. I to podobno dzięki nim most zawdzięcza dzisiaj swoją nazwę. A że kroniki poważanych literatów milczą o takiej rodzinie, to już inna sprawa.



 

Inna relacja wspomina zeznanie pewnego starego ślepca, który w nocy był mimowolnym świadkiem rozmowy zazdrosnego młodzieńca i zaręczonej z kimś innym panny. Po dość gwałtownej wymianie znań, ów młodzian zepchnął do wody nieszczęsną dziewicę, która utonęła tuż koło mostu i od tego czasu zaczęto używać nowej nazwy - Most Dziewic. Ciekawostką dla współczesnych zwiedzających może być też przeprowadzany dawniej test. Kandydatka na żonę musiała przejść po drewnianym moście. Jeśli żadna z desek nie zaskrzypiała, świadczyło to o jej prawdziwej niewinności. Aby oddać sprawiedliwość, kronikarz tej relacji dodaje, że zmurszałe deski skrzypiały zawsze. Cóż, dzisiaj po renowacji mostu, zakończonej w 1999 roku, kiedy wymieniono całe drewniane sklepienie, ta sztuka i próba ma wszelkie szanse powodzenia.

W 1798 roku dokonano gruntownej przebudowy mostu, nadając mu elegancką, sinusoidalną formę. W niewiele zmienionej postaci przetrwała ona do dzisiejszych czasów. Most, wsparty na dwóch łukowatych filarach z kamienia, posiadał dwie drewniane klapy podnoszone za pomoca łańcuchów i kół z żelaza. Do czasów rozbudowy Landwehrkanal w 1860 roku oraz budowy śluzy przy Mühlendamm niewiele później, było to jedyne wodne połączenie pomiędzy górną i dolną Szprewą. Dopiero w latach 1937-39, gdy rozbudowano wspomnianą śluzę a koryto kanału pogłębiono, musiano również poszerzyć fundamenty mostu. Przy tej okazji zastąpiono je betonowymi słupami, obudowanymi z zewnątrz ciosanymi kamieniami. Zaprzestano żeglugi na tym odcinku i most służył już wyłącznie pieszym.

Jak wspomniano wcześniej, w latach 1998/99 most przeszedł gruntowną renowację. Ponad dwadzieścia firm zajęło się zabytkiem. Wymieniono drewniane części, a metalowe odnowiono lub w razie konieczności zastąpiono nowymi. Jednakże statystyki podają, że ponad 70% metalowych części zostawiono oryginalnych. Mimo to, mechanizm podnoszenia klap dzisiaj już nie działa. W marcu 1999 roku Berlińczycy znów mogli cieszyć się spacerami wzdłuż Kupfergraben, a panny dowodzić niezbicie swojej niewinności na nowych, drewnianych deskach. W ciągu wieków zmieniła się tylko okolica. Zamiast kupieckich kamienic, straganów i kramów, stoją bloki z płyty lat 70. ubiegłego wieku. Po drugiej stronie, gdzie kiedyś rezydował Bank Rzeszy, później centrala SED, dzisiaj ciągną się zabudowania Ministerstwa Spraw ZagranicznychJungfernbrücke, 2016.

Dojazd
U-Bahn: U2 (Spittelmarkt)
Bus: 248, M48 (U Spittelmarkt)
 
Zobacz położenie Jungfernbrücke na mapie Google.
 
Spacer wzdłuż Szprewy, okolice Jungfernbrücke und Getraudenbrücke (bez komentarza)

 

Źródła:
Schwenk Herbert, Lexikon der Berliner Stadtentwicklung, Haude & Spener, Berlin 2002
Peschken Goerd, Berlin Eine Residenz wird errichtet, Berliner Topografien, Berlin 1987
Kühnel Steffi, Civitas Berolinensis, Vergangenheits Verlag, Berlin 2010
Maurer Gudrun, Berlin und Umgebung, Michael Müller Verlag, Erlangen 2001

Aktualizacja:  31.01.2017
Copyright © 2005-2017 by Viator Polonicus   |  Polityka Prywatności i Wyłączenie Odpowiedzialności
 
stat4u