Gmach berlińskiego ratusza został zaprojektowany przez Hermanna Friedricha Waesemanna (1813-1879). Zadanie to zostało powierzone mu przez króla, Fryderyka Wilhelma IV, który nie mógł zdecydować się na żaden ze zwycięskich projektów w ogłoszonym wcześniej konkursie (1857/1858). Rozrastające się miasto potrzebowało nowej siedziby administracyjnej, gdyż stary ratusz dawno przestał wystarczać, wymagał gruntownego remontu, a urzędnicy gnieździli się w sąsiednich budynkach, wynajmowanych naprędce na przestrzeni ostatnich lat. Waesemann miał wziąć pod uwagę plany przebudowy, zaproponowane jeszcze przez Karola Fryderyka Schinkla w 1817 roku, oraz powybierać sobie, to co uważał za warte zainteresowania, z konkursowych projektów. W efekcie powstała masywna budowla o architekturze nawiązującej do średniowiecznego gotyku ceglanego, renesansowych budowli północnych Włoszech oraz normańskiej architektury obronnej. Krytycy dopatrzyli się podobieństw do toruńskiego ratusza, katedry we francuskim Loan jak i wieży Big Ben w Londynie.

Pierwsze posiedzenie zarządu miejskiego w nowym budynku miało miejsce w 6 stycznia 1870 roku. Po zniszczeniach wojennych ratusz został ponownie oddany do użytku w 1955 roku. Do zjednoczenia Niemiec (03.10.1990) pełnił rolę ośrodka administracyjnego tylko dla wschodniej części miasta, będącej stolicą Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Funkcje administracyjne dla Berlina Zachodniego pełnił z kolei ratusz w dzielnicy Schöneberg. Obecnie berliński ratusz jest siedzibą nadburmistrza dla całego miasta (od 2014 roku, Michael Müller, SPD) oraz kancelarii senatu miejskiego.

Ze względu na kolor fasad, gmach często jest określany „czerwonym ratuszem” (Rotes Rathaus). Nazwa ta przyjęła się wcześniej niż w latach powojennych, kiedy często podkreślano zbieżność z „czerwoną polityką” ojców miasta.

Wieża liczy sobie 74 metry i przy jej budowie król zwrócił specjalną uwagę, by nie przekraczała wysokości kopuły pobliskiego pałacu. W rzeczywistości, po dodaniu konstrukcji masztowej, parametry zostały daleko przekroczone poza królewskie życzenia, osiągając razem 97 metrów.

W latach 1876-1879 fasadę ratusza ozdobiono terakotowymi płytami, przedstawiającymi historię miasta, od jego powstania po 1871 rok, w którym Berlin stał się stolicą Cesarstwa Niemieckiego. Tablice tworzące tzw. „kamienną kronikę Berlina” umieszczone są pomiędzy parterem a pierwszym piętrem. Chcąc prześledzić je wszystkie w porządku chronologicznym należy zacząć od wschodniej fasady (Gustav-Böß-Straße) i poruszać się w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara. Pierwsze reliefy to przede wszystkim rodzajowe scenki z życia codziennego anonimowych mieszkańców miasta (uprawa roli, w sądzie, na targu, w kościele itd.), dalsze nabierają spersonalizowanego charakteru, gdzie postaciom można przypisać konkretne nazwiska. Przykładowo relief po lewej stronie głównego portalu przedstawia elektora brandenburskiego Fryderyka II (1413-1471) podczas inspekcji budowy berlińskiego zamku. Centralną postacią reliefu po prawej stronie jest z kolei dominikański mnich Jan Tetzel (1460-1519), sprzedający odpusty kościelne bogatym mieszkańcom miasta.

W ratuszu organizowane są wystawy, udostępnione bezpłatnie do zwiedzania. Stałą ekspozycją Państwowych Muzeów w Berlinie jest wystawa prezentująca popiersia ważnych osobistości z dziedziny polityki, nauki i kultury, działających w pierwszej połowie XIX wieku „Berlin in Gips 1790-1850”. Można ją obejrzeć w najładniejszej sali ratusza – Kolumnowej. Zanim przekroczy się jej próg, zwiedzający przechodzą przez foyer, ozdobione m.in. czterema potężnymi figurami – alegoriami średniowiecznych zawodów mieszkańców, handlu, rybołówstwa, uprawy roli i żeglugi. W szklanych witrynach wystawione są prezenty od gości z całego świata oraz Złota Księga do której wpisywały się ważne osobistości państwowe.

Berliński Ratusz (Berliner Rathaus)

Tematyka: architektura, historia miasta, polityka
Adres: Rathausstraße 15, 10178 Berlin
Telefon: +49 30 90262411
Www: Berliński Ratusz
Godziny otwarcia: pn.-pt. 9.00-18.00 (w trakcie zamkniętych uroczystości, spotkań lub ze względów bezpieczeństwa może być dla turystów czasowo zamknięty)
Wstęp: bezpłatnie
Audio-guidy: tak, niemiecki i angielski

Praktyczna wskazówka: podczas Długiej Nocy Muzeów można zwiedzać również te pomieszczenia, które normalnie nie są dostępne, np. gabinet urzędującego burmistrza. Ponadto odbywa się wówczas szereg imprez towarzyszących: wystawy, odczyty, koncerty, prezentacje, itp.

Dojazd
Pociąg: RE1, RE2, RE7, RB14 (Alexanderplatz)
S-Bahn: S5, S7, S75 (Alexanderplatz)
U-Bahn: U2, U5, U8 (Alexanderplatz)
Tramwaj: M4, M5, M6 (Spandauer Str./Marienkirche)
Bus: 100, 200 (Spandauer Str./Marienkirche), M48, 248 (Berliner Rathaus)

Zobacz położenie Berlińskiego Ratusza na mapie Google

Galeria zdjęć Berlińskiego Ratusza

Spacer video wokół ratusza i wewnątrz, bez komentarzy